บทที่ 2862 ปล่อยคนไป แล้ว... ไสหัวไปซะ！

คุณคือ...ผู้นำพันธมิตรไป๋?”

ฉางหู่จำไป๋ฮั่วสุ่ยได้ทันทีและตกตะลึงไปชั่วขณะ

เขารู้จักไป๋ฮั่วสุ่ย

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น ทุกคนในทีมเทียนหู่ฉือเว่ยต่างก็รู้จัก

เนื่องจากสิ่งประดิษฐ์ล้ำค่าจำนวนมากขอกลุ่มธุรกิจซางเหมิงล้วนมาจากนอกอาณาเขต และการขนส่งสิ่งประดิษฐ์เหล่านี้ส่วนใหญ่อาศัยกในการขนส่ง ดังนั้นไป๋ฮั่วสุ่ยจึงมักได้ติดต่อกับฉางหู่และคนอื่นๆ

แต่ไป๋ฮั่วสุ่ยหายไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ?

ทำไมจู่ๆถึงมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะ?

แม้แต่หัวหน้าทีมหวาง จากสำนักงานก็อยู่ที่นั่นด้วย?

ฉางหู่ขมวดคิ้ว และยกมือขึ้นทันทีเพื่อส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด

ผู้คนต่างถอยห่างออกไป

เฉียนเซินและ จ่านหงรู้สึกผิดหวังอย่างมาก

“ท่านฉางหู่ คนผู้นี้กำลังยั่วยุสมัชชาใหญ่อย่างเปิดเผยด้วยแรงจูงใจที่ไม่แน่ชัดดังนั้นจะเก็บเขาไว้ไม่ได้ ต้องกำจัดเขาทันที!” เฉียนเซินรีบจุดไฟอย่างเร่งรีบ

แต่ ฉางหู่จะมองความคิดของเขาไม่ออกได้อย่างไร และตะคอกกลับอย่างเย็นชา "อะไร นี่เจ้าจะสอนข้าให้ทำเรื่องต่างๆ งั้นเหรอ"

“ไม่ ไม่ ไม่ ท่านฉางหู่เข้าใจผิดแล้ว”

เฉียนเซินรีบโบกมือของเขาพร้อมกับเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นบนใบหน้า

ฉางหู่ไม่ได้สนใจเขาอีกต่อไป แต่มองไปที่หน้าทีมหวางและคนอื่นๆ

"หัวหน้าทีมหวาง ทำไมท่านถึงมาที่นี่ด้วยตัวเอง? และทำไมผู้นำพันธมิตรไป๋ถึงมาที่นี่ด้วย? ไม่ใช่ว่านาง ... "

"ผู้นำพันธมิตรไป๋เฉลียวฉลาดจึงหนีออกมาจากที่ที่นางถูกคุมขังได้ ดังนั้นจึงตั้งใจมาหาฉันเพื่อขอความช่วยเหลือ! เมืองเจียงเฉิงกำลังตกอยู่ในภาวะวิกฤต และเราต้องรีบไปช่วย ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีเรื่องขัดแย้งกับหมอเทวดาหลิน"

หัวหน้าทีมหวางเดินขึ้นไปที่ซากปรักหักพังและมองดูสถานการณ์ที่ตึงเครียดระหว่างทั้งสองฝ่าย เขาขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ "ท่านฉางหู่ เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงต้องเผชิญหน้ากับหมอเทวดาหลินด้วย?"

ฉางหู่ก็ไม่ได้ใส่สีตีไข่ใดๆเพิ่ม และอธิบายอย่างละเอียดว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อหัวหน้าทีมหวางได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ตกอยู่ในห้วงความคิดลึกล้ำ

เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างก็เต็มไปด้วยความชอบธรรมและเหตุผลของตนเอง

เป็นสิทธิโดยชอบธรรมสำหรับฉางหู่ที่จะปฏิบัติตามกฎของสมัชชาใหญ่

หากหลินหยางต้องการกำจัดคนเหล่านี้ที่น่าจะเป็นศัตรูในแดนมรณะ เขาก็คงไม่ผิด

ชั่วขณะหนึ่ง แม้แต่หัวหน้าทีมหวางก็จนปัญญา

"หัวหน้าทีมหวาง คุณไม่จำเป็นต้องคิดให้เรื่องมันยุ่งยาก ทีมเทียนหูฉีเว่ยของเรามีหลักการของเราเอง ถ้าหมอเทวดาหลินยืนกรานที่จะละเมิดกฎของสมัชชาใหญ่และต่อต้านเรา เราก็จะใช้กำลังเพื่อยุติเรื่องนี้ก็เท่านั้น เป็นหน้าที่และภาระผูกพันของเราในการปกป้องสิทธิและผลประโยชน์ของสมัชชาใหญ่!"

ฉางหู่จ้องมองที่ หลินหยางและพูดเบา ๆ

"นี้...."

หัวหน้าทีมหวางก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไร

ไป๋ฮั่วสุ่ยอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งต่างๆ จะเลยเถิดมาถึงขั้นนี้

เธอขอให้หัวหน้าทีมหวางส่งทีมเทียนหูฉีเว่ยไปยังเมืองเจียงเฉิง เพื่อแก้ไขวิกฤตในเมืองเจียงเฉิง

แต่เธอคาดไม่ถึงว่า หลินหยางจะกลับมาแล้ว

เกิดช่องว่างระหว่างกับทีมเทียนหูฉีเว่ยแล้ว...

ในตอนนี้มีเรื่องลำบากเกิดขึ้นแล้ว

ไป๋ฮั่วสุ่ยยิ้มอย่างมีเลศนัย

“อะไรนะ? คุณต้องการรักษากฎจากสมัชชาใหญ่ของคุณ แล้วฉันไม่ต้องรักษากฎของหยางหัวแห่งเมืองเจียงเฉิงเหรอ?”

หลินหยางเหยียบหินก้อนใหญ่และมองลงไปที่ฉางหู่ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา

"หมอเทวดาหลิน อย่าคิดว่าคุณเชี่ยวชาญพลังแห่งสวรรค์แล้วจะมาสู้กับเราได้! ถ้าใช้ค่ายกลดาบเก้าทัณฑ์สวรรค์ในตอนนี้ คุณจะต้องตายแน่ ฉันจะให้ทางเลือกคุณสองทาง หนึ่งยอมถอยไปเร็วเข้า ให้ฉันพาสองคนนี้ออกไป และอย่างที่สอง คือ ฉันจะพาคุณกลับไปที่สมัชชาใหญ่และรอจัดการ!”

ฉางหู่ตะคอกอย่างเย็นชา

คำพูดเหล่านี้ช่างอาจหาญนัก

แต่ในฐานะหัวหน้าทีมเทียนหูฉีเว่ยเขาจะไม่อาจหาญได้อย่างไร?

เจ้านายหลายพันคนหยิ่งผยองอย่างยิ่งต่อหน้าเขา แต่ในที่สุดพวกเขาก็ยังต้องก้มศีรษะ

สมาชิกของทีมเทียนหูฉีเว่ยจ้องมองที่หลินหยางอย่างเย็นชา การแสดงออกของทุกคนเต็มไปด้วยความมั่นใจ!

หัวหน้าทีมหวางเหงื่อออกมากและต้องการเกลี้ยกล่อมเขาอีกครั้ง

แต่ในขณะนี้ หลินหยางก็พูดอะไรบางอย่างออกมา

"ฉันเกรงว่าฉันจะเลือกตัวเลือกใดตัวเลือกหนึ่งจากสองตัวเลือกนั้นไม่ได้!"

ทุกคนหายใจแรง

“คุณหมายความว่ายังไง?”