บทที่ 2882 ไม่เป็นไรใช่ไหม?

"อะไรกัน?"

คนของเกาะศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นคลานลุกขึ้นมาจากพื้น และตกตะลึงเมื่อเห็นฉากฉากนี้

"นี่.....นี่มันเป็นไปไม่ได้....."

เหลยฟู่ขยี้ตามองอย่างสุดชีวิต คิดว่าตนเองเห็นภาพหลอน

เชวียชิงที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ครู่หนึ่งจึงได้สติกลับมา

ผู้นำเกาะบูรพาก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาแข็งทื่อ ทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่

และคนอื่นๆ ก็กลายเป็นก้อนหินไปเลย

ใครจะไปคิดว่า มนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกที่น่าหวาดกลัวในสายตาของพวกเขา จะถูกหมัดของหลินหยางจู่โจมจนลอยออกไป!

ผู้บัญชาการที่สี่ของแดนมังกรท่านนี้.....แข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?

โฮ่ว!!

ในภูเขาลูกใหญ่ที่พังทลาย เสียงคำรามอย่างเกรี้ยวโกรธของมนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกได้ดังขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก้อนหินก็ลอยออกมา ร่างสีดำสนิทกระโดดขึ้นสูง ราวกับฝ่ามือยูไล ตกลงมาจากฟ้า จู่โจมเข้าไปที่หลินหยาง

หลินหยางมองเขม็ง จ้องมองมนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกร่วงลงมา ด้วยสีหน้าที่ไม่ตื่นตกใจแม้แต่น้อย

เมื่อมันเข้ามาใกล้ เขาก็ยกฝ่ามือขึ้นอีกครั้ง และปะทะเข้าไปที่มนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตก

พลังแห่งสวรรค์อันสั่นสะเทือนส่งออกมาตามแขนของเขา

ตูม!

พลังแห่งสวรรค์อันบริสุทธิ์ตรงเข้าไปทำลายพลังทั้งหมดของมนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตก พลังของเขาพังทลายลง และพลังแห่งสวรรค์ได้โจมตีเข้าไปที่ร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ มนุษย์กลายพันธุ์กระอักเลือดออกมา และลอยออกไป ล้มลงอยู่บนหาดทราย

ครั้งนี้ คนของเกาะศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดเงียบไม่พูดจา

พวกเขามองหลินหยางอย่างตกตะลึง และไม่สามารถคาดเดาผู้บัญชาการท่านนี้ได้

โฮ่ว!

ดูเหมือนว่ามนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกจะไม่ยอมพ่ายแพ้ เขาคำรามขึ้นมาอีกครั้ง ร่างของเขากลายเป็นสีน้ำเงินเข้มขึ้นมา และพลังอันเย็นยะเยือกได้หลั่งไหลออกมาจากร่างกายของเขา แผ่ซ่านไปรอบๆ อากาศโดยรอบเย็นลงจนถึงจุดเยือกแข็งทันที ทำให้คนรู้สึกกลัวจนตัวสั่น

ผู้นำเกาะบูรพาสัมผัสได้ถึงลมปราณนี้ ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก รีบร้องตะโกนออกมา : "เร็วเข้า! ทั้งหมดถอยทัพ!!"

ทุกๆ คนได้ยินเช่นนั้น ก็รีบถอยหลังทันที

แต่ดูเหมือนว่าจะช้าไปหนึ่งก้าว

ทันใดนั้นน้ำทะเลก็ระเบิดออกมา จากนั้นคลื่นยักษ์หลายลูกราวกับฝ่ามือของเทพเจ้า ก็ซัดสาดเข้ามาบนชายหาดอย่างรุนแรง

ฟองคลื่นมีขนาดใหญ่ และมีขอบเขตที่กว้างมาก

คนที่มีปฏิกิริยาตอบกลับรวดเร็วได้หนีออกจากขอบเขตการโจมตีของฟองคลื่นไปแล้ว

แต่มีอรกหลายคนที่หลบหนีไม่ทัน หนึ่งในนั้นก็คือเหลยฟู่

"แย่แล้ว! หัวหน้าหน่วยยุทธการ เราหนีไม่พ้นแล้ว!"

รองหัวหน้าหน่วยยุทธการมีสีหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ และกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"หนีไม่พ้นก็ฝืนรับมันไปเลย! มา!!"

เหลยฟู่คำราม สองมือชูขึ้นในอากาศ รวบรวมพลังกำลังทั้งหมด ปะทะเข้าไปที่ฟองคลื่นนั้น

แต่เมื่อพละกำลังของเขาได้สัมผัสกับคลื่น มันก็ถูกสั่นสะเทือนจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พลังอันน่ากลัวบนฟองคลื่นได้สั่นสะเทือนไปที่ร่างกายของเขาอย่างรุนแรง

พรวด!

เหลยฟู่กระอักเลือดออกมา และล้มลงบนพื้นโดยตรง

และคนที่เหลือก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย

เหลยฟู่หวาดกลัวจนหน้าถอดสี ดวงตาเบิกโพลง

เขาไม่ได้คาดคิดมาก่อน ว่าตนเองจะต้องมาตายอยู่ที่นี่....

ชะล่าใจไปแล้ว!

เหลยฟู่รู้สึกเย็นยะเยือกในหัวใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แต่ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้

ฟรึ่บ!

ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา พลิกฝ่ามือกลายเป็นหมัด และโจมตีเข้าไปที่ฟองคลื่นอย่างโหดเหี้ยม

พลังแห่งสวรรค์แผ่ซ่านออกไป ราวกับกระแสไฟฟ้าปกคลุมไปทั่วทั้งฟองคลื่น

ปัง!

ฟองคลื่นแตกกระจายออก กลายเป็นฝนห่าใหญ่ ตกลงมาบนชายหาด

"อะไรกัน?"

เหลยฟู่ตกตะลึง สมองว่างเปล่าขาวโพลน

เงาร่างนั้นหันมาเล็กน้อย และมองไปที่เหลยฟู่ : "ท่านหัวหน้าหน่วยยุทธการ ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ไม่.....ไม่เป็นไร...." เหลยฟู่พูดอึกๆ อักๆ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

"ถ้าไม่เป็นไร ก็เชิญพวกคุณออกไปก่อน มนุษย์กลายพันธุ์คนนี้ ฉันจะจัดการเอง!"

หลินหยางถอนหายใจ และมุ่งไปหามนุษย์กลายพันธุ์อีกครั้ง

เหลยฟู่จ้องมองหลินหยางอย่างพูดไม่ออกเล็กน้อย ในใจมีความรู้สึกสลับซับซ้อน

คนของเกาะบูรพาศักดิ์สิทธิ์ไม่กล้าเข้าร่วมต่อสู้ด้วย ทำได้เพียงมองดูการต่อสู้ระหว่างหลินหยางและมนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกจากระยะไกลๆ

ถึงแม้ว่ามนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกในเวลานี้จะคลุ้มคลั่งอย่างมาก แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินหยาง คาดไม่ถึงว่าจะไม่มีพละกำลังเพียงพอที่จะโต้ตอบกลับ

ไม่รู้ว่ามนุษย์กลายพันธุ์แห่งเกาะตะวันตกใช้เทคนิคอะไร ผิวหนังจึงได้กลายเป็นแสงสีน้ำเงิน รวบรวมน้ำทะเลเข้ามาโจมตีหลินหยางอย่างต่อเนื่อง น้ำทะเลบ้างก็กลายเป็นฝ่ามือ บ้างก็กลายเป็นดาบอันแหลมคม หาดทรายทั้งหมดถูกทำให้เป็นรูพรุน แตกกระจายออกเป็นชิ้นๆ

ในทางกลับกัน หลินหยางทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และไม่เสียหายแม้แต่น้อย

คนของเกาะศักดิ์สิทธิ์รู้สึกทึ่งเป็นอย่างยิ่ง

"คาดไม่ถึงว่าศักยภาพของแม่ทัพหลิน.....จะแข็งแกร่งเช่นนี้?" เชวียชิวกล่าวอย่างตกตะลึง