บทที่ 2883 ความกลัว

ผู้นำเกาะบูรพารีบมองไปยังหลินหยาง คารวะแล้วกล่าวว่า: "ขอแม่ทัพหลินโปรดออกมือ ช่วยชีวิตคุณอารองของฉันด้วยเถอะ!"

"สถานการณ์ร่างกายของเขาซับซ้อนเป็นอย่างมาก"

หลินหยางเดินเข้าไปตรวจดู แล้วกล่าวด้วยเสียงแหบพร่าว่า: "ถ้าหากฉันเดาไม่ผิด เขาน่าจะถูกพิษ อีกทั้ง.....ถูกพิษมาเป็นเวลานานมาก จนกระทั่งพิษได้เข้าสู่ไขกระดูกแล้ว หากต้องการจะถอนพิษ ก็ยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง!"

"ถูกพิษ?"

ผู้นำเกาะบูรพาตกตะลึง: "หรือว่าหลายสิบปีก่อนคุณอารองจะไม่ได้ตาย แต่ถูกพิษนี้ทำให้กลายเป็นสภาพที่ดูเหมือนตายแล้ว?"

"ผู้นำเกาะ นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน? ถึงแม้ว่าคุณอารองเซี่ยจะไม่ตาย เขาก็ไม่ควรจะมีชีวิตอยู่ได้นานขนาดนี้นะ! เมื่อคำนวณอายุแล้ว เกรงว่าตอนนี้อายุของเขาจะไม่ใกล้สองร้อยปีแล้วเหรอ! ทำไมผมเผ้าหนวดเครายังคงดำขลับ ไม่แสดงถึงว่าเป็นผู้สูงอายุแม้แต่น้อย?" เชวียชิวที่อยู่ข้างๆ กล่าวอย่างจริงจัง

เพียงพูดคำนี้ออกมา ทุกคนต่างก็งุนงง

ผู้นำเกาะบูรพาก็พยักหน้าอย่างเงียบๆ

"ลักษณะของคุณอารองเซี่ยในเวลานี้ เหมือนกับตอนที่ฝังศพ เป็นไปได้ไหมว่า.....เขาจะถูกแช่แข็ง?"

"เกรงว่าจะไม่ใช่!"

หลินหยางจับชีพจรของคุณอารองเซี่ย แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "เขาเคยกินยาเพื่อเพิ่มอายุขัย น่าจะสามารถมีอายุได้ประมาณ 190 ปี แม้ว่าตอนนี้เขาจะดูไม่แก่ชรา แต่ในความเป็นจริงสมรรถนะอวัยวะภายในร่างกายของเขาแย่มากแล้ว! เหตุที่มีผมเผ้าหนวดเคราดกดำ รูปร่างลักษณะที่ดูไม่แก่ชรา น่าจะเกิดจากพิษเหล่านั้นภายในร่างกายของเขา พิษชนิดนี้....ไม่ธรรมดาเลย!"

ทุกคนต่างอกสั่นขวัญแขวน ไม่อยากจะเชื่อ

ผู้นำเกาะบูรพารีบกล่าวว่า: "แม่ทัพหลิน! นี่คือพิษอะไรกัน? แล้วจะสามารถถอนพิษได้ไหมครับ?"

"ต้องการถอนพิษ.......ก็อาจจะได้ แต่ระยะเวลาที่เขาถูกพิษค่อนข้างนานมาก! อีกทั้งพิษนี้ก็มีขั้นตอนซับซ้อนเป็นอย่างมาก ฉันคงจะต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยล่ะ!"

หลินหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"แม่ทัพหลินได้โปรดช่วยด้วยนะครับ ช่วยถอนพิษให้กับคุณอารองของฉันด้วย"

ผู้นำเกาะบูรพาคำนับแล้วกล่าว ด้วยสีหน้าที่จริงใจ น้ำเสียงที่จริงจัง

"พิษนี้โหดเหี้ยมอย่างมากจริงๆ มันไม่เพียงแต่จะทำให้อายุขัยของคุณอารองเซี่ยเพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่มันยังช่วยเพิ่มทักษะของเขาด้วย แต่มันทำให้เขาสูญเสียสติปัญญาไป อีกทั้งยังโจมตีประสาทของเขาตลอดเวลา กัดกร่อนจิตสำนึกของเขา และทำให้เขาเกิดความรู้สึกหลอน นี่คือวิธีการหนึ่งที่อำมหิตเป็นอย่างมาก เพราะหลังจากที่คุณอารองเซี่ยถูกพิษ ก็จะต้องฝันร้ายทุกวัน ตอนตื่นก็จะรู้สึกหลอนอย่างต่อเนื่อง กระทั่งจิตใจหมดอาลัยตายอยาก และเสียสติไปโดยสิ้นเชิง สรุปแล้วคุณอารองเซี่ยมีความอาฆาตแค้นที่ลึกซึ้งเช่นนี้กับใครบ้าง กระทั่งต้องการทำให้เขาต้องตายทั้งเป็นเช่นนี้?"

หลินหยางจ้องมองผู้นำเกาะบูรพาแล้วกล่าวถาม

ผู้นำเกาะบูรพาขยับปากเล็กน้อย ทอดถอนใจ ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า: "ในตอนที่ยังหนุ่มคุณอารองเซี่ยมักจะออกไปท่องเที่ยวข้างนอกเสมอ และก็เคยไปนอกดินแดนด้วย พูดตามตรงแล้ว ในสองสามปีที่เขาเดินทางไปทุกแห่งหน จะต้องสร้างศัตรูไม่น้อยอย่างแน่นอน ถ้าหากจะบอกว่าใครเป็นคนทำให้เขาต้องกลายเป็นเช่นนี้ พวกเราก็คงไม่อาจรู้ได้ รู้เพียงว่าก่อนที่ฉันรับช่วงต่อตำแหน่งผู้นำเกาะ คุณอารองเซี่ยก็ถูกเรียกตัวกลับมา เดิมทีตำแหน่งผู้นำเกาะจะต้องส่งต่อให้เขา แต่เขากลับมาได้ไม่นานก็ตายอย่างกะทันหัน พวกเราจึงนำเขาไปฝังที่เกาะตะวันตก ไม่เคยคาดคิดเลยว่า....เขาจะยังมีชีวิตอยู่......"

"น่าจะเป็นเพราะยาพิษที่ทำให้เขาตกอยู่ในสภาพที่เสมือนตาย และเมื่อประสิทธิภาพของพิษซึมซาบโดยสมบูรณ์ เขาจึงออกมาจากโลงศพ! และกลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ของเกาะตะวันตกของพวกคุณ"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ : "เช่นนั้น คนที่ลงมือวางยาพิษเขาคือใคร เกรงว่าจะเขาจะสามารถบอกได้ด้วยปากของตัวเอง หลังจากที่เขาหายดีแล้ว"

"เช่นนั้น ขอรบกวนแม่ทัพหลินด้วยนะครับ"

"ไม่มีปัญหา เพียงแต่การรักษาไม่ใช่เรื่องของวันสองวัน พวกคุณจะต้องหาโซ่เหล็กมาล็อกเขาเอาไว้ก่อน วันนี้ฉันจะทำการรักษาให้เขาครั้งหนึ่ง จากนั้นก็จะเปิดตำรับยาตำรับหนึ่ง ทุกๆ วันจะต้องให้เขากินยาตามที่สั่ง ซึ่งจะสามารถช่วยบรรเทาพิษบางส่วนได้ชั่วคราว เพื่อไม่ให้เขาตกอยู่ในสภาพอาการคลุ้มคลั่งและควบคุมไม่ได้! รอให้ฉันจัดการเรื่องที่เจียงเฉินเสร็จ แล้วค่อยมาทำการถอนพิษให้คุณอารองเซี่ยอีกครั้ง" หลินหยางกล่าว