ตอนที่ 2875
บทที่ 2885 นำทหารไปโจมตี
October 21, 2026
ปีศาจจำนวนหนึ่งไม่สนใจ
“พวกคุณจะทำอะไร รีบพูดมาเลย! เวลาของผมสำคัญล้ำค่า!”
ปีศาจคนนั้นกวาดสายตามองคนจำนวนหนึ่งราวกับมองขยะ
“คุณรีบไปเอายามาให้ผม รักษาผู้อาวุโสเฉากับประธานหม่าให้หาย! หลังจากนั้นค่อยให้ยาคนของหยางหัวคนละเม็ด! รับรองความปลอดภัยต่อชีวิตของพวกเขา!”
หยุนซิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“คุณกำลังฝันอะไรอยู่?”
ปีศาจคนนั้นยิ้มพูดขึ้น
“ถ้าคุณไม่ฟัง ตอนนี้พวกเราจะฆ่าตัวตายทั้งหมด!”หยุนซิงพูดด้วยความโมโห
“คุณ…..”
พวกปีศาจโมโหเป็นอย่างมาก
หยุนซิงกำลังข่มขู่พวกเขา!
แต่พวกเขาไม่กล้าระบายออกมา
ถ้าคนพวกนี้ฆ่าตัวตายขึ้นมาจริงๆ พวกเขาที่เป็นปีศาจคอยควบคุมดูแล อาจไม่ใช่คนเดียวที่ต้องสังเวยชีวิตให้ผู้นำลัทธิ และตายในมือของเจ้าลัทธิ….
พวกเขาคิดอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดว่า“รอสักครู่หนึ่ง พวกเราจะไปรายงานนายท่าน!”
พูดจบ พวกปีศาจก็เดินออกไป
ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง สือหลงเทียนได้พาผู้คุมกลุ่มนั้นเดินเข้ามา
เขากวาดสายตามองหยุนซิง หม่าไห่และคนอื่นๆ จากนั้นโบกสะบัดมือพูดว่า“ป้อนยาให้พวกเขา!”
“รับทราบนายท่าน!”
ทุกคนเอายาที่เตรียมไว้ออกมา จากนั้นแบ่งออกไปให้ทุกกรงเหล็ก
หลังจากที่ทุกคนกินยาแล้ว ความเจ็บปวดที่อยู่บนร่างกายได้เลือนหายไปไม่น้อยเลยทีเดียว ด้านในร่างกายเหมือนได้รับความผ่อนคลาย สบายเป็นอย่างมาก
หม่าไห่สูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกได้ว่าในที่สุดก็สามารถหลับได้สบายๆแล้ว
และตระกูลสำนักอื่นเมื่อเห็นหยางหัวใช้วิธีการแบบนี้แย่งชิงยามา แต่ละคนต่างอิจฉาตาร้อน
แต่เรื่องราวเหมือนยังไม่จบเท่านี้
สื่อหลงเทียนเดินมาตรงหน้าหยุนซิง จ้องมองเขาอย่างราบเรียบ พูดว่า“คุณฉลาดมาก รู้จักใช้วิธีแบบนี้เพื่อบรรลุเป้าหมาย แต่ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ พวกคุณก็จะได้คืบแล้วเอาศอก ได้ผลประโยชน์ไม่หยุดหย่อน!”
“คุณจะเอายังไง?”
หยุนซิงถามอย่างเย็นชา
“งั้นคุณก็ดูเลยว่าผมจะเอายังไง!”
สื่อหลงเทียนพูดอย่างราบเรียบ จากนั้นเดินตัวตรงออกไป แถมมือของเขายังโบกสะบัด เสียงปลิดปลิวลอยมาตามลม
“ตัดลิ้นของคนหยางหัวออกมาให้หมดทุกคน!”
“รับทราบ!”
พวกปีศาจพากันรับคำสั่ง
“อะไรนะ?”
หยุนซิง หม่าไห่และคนอื่นๆพากันตกตะลึงพรึงเพริด
ตระกูลสำนักอื่นๆได้ยิน ก็ไม่ได้มีความอิจฉาริษยาแล้ว กลับกันยังมองมาด้วยสายตาเยาะเย้ยอีกต่างหาก
หลังจากออกมาจากห้องกรง สื่อหลงเทียนก็รีบไปพบเจ้าลัทธิทันที
ห้องโถงเป็นสีเทาและเต็มไปด้วยชี่อสูรที่น่าสะพรึงกลัว และถนนด้านในห้องโถงก็ปูด้วยกระดูกมนุษย์
สื่อหลงเทียนเดินมาจนสุดปลายทาง เขามองดูม่านสีดำ จากนั้นคุกเข่าลงและก้มศีรษะลง
“น้อมเคารพท่านอาจารย์!”
“มีเรื่องอะไร?”
เจ้าลัทธิที่อยู่ด้านในม่านสีดำพูดด้วยน้ำเสียงเฉยชา
“เรียนท่านอาจารย์ คนของพวกเราได้เข้าไปตรวจสอบในเมืองเจียงเฉินแล้ว แต่ไปเจ็ดกลุ่มกลับมาแค่หกกลุ่ม แนวป้องกันของเมืองเจียงเฉินแข็งแกร่งมาก พวกเรายากที่จะเจาะเข้าไป”สื่อหลงเทียนพูดขึ้นด้วยความเคารพ
“เพราะฉะนั้นจะบอกว่าพวกคุณสืบหาอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม?”
น้ำเสียงของเจ้าลัทธิเย็นชามาก
“ไม่ใช่ขนาดนั้นครับ ! มีนิดหน่อย สามารถมั่นใจได้แล้ว”
สื่อหลงเทียนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เรื่องอะไร?”
“หมอเทวดาหลิน…ไม่อยู่เมืองเจียงเฉิน!”
เมื่อพูดคำนี้ออกมา เป็นเวลานานเจ้าลัทธิก็ไม่ตอบกลับ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาถึงได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ถ้าไม่อยู่เมืองเจียงเฉิน งั้นก็ทำได้เพียงไปขอความช่วยเหลือ แบบนี้…ก็ไม่ต้องรอแล้ว”
“ท่านอาจารย์หมายความว่า….”
“หมอเทวดาหลินไม่ยอมจำนนต่อพวกเรา ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจเขา เอาตัวประกันไปให้หมด พวกเราจะโจมตีเมืองเจียงเฉิน ทำลายหยางหัวก่อน ค่อยจัดการหมอเทวดาหลิน!”
“ท่านอาจารย์ ดินแดนมังกรเพ่งเล็งเมืองเจียงเฉินแล้ว ถ้าเป็นโจมตีตอนนี้ จะทำให้บาดเจ็บไม่น้อย อีกอย่างพลังขององค์กร เหมือนก็ไปที่เมืองเจียงเฉินแล้วเช่นกัน…”