บทที่ 2918 คุณหนีไม่พ้นหรอก

ถูกต้อง!

ถึงแม้ว่าเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์จะบำเพ็ญฌานอยู่ที่ตำหนักปีศาจไป๋กู่มาตลอด และแทบจะไม่เคยออกจากตำหนักปีศาจเลย แต่หากเปลี่ยนเป็นเขตต้องห้าม เช่นนั้นจะแตกต่างกัน

สถานที่แห่งนี้ นอกจากเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์และผู้คุมเขตต้องห้ามทั้งแปดแล้ว ก็ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปอีก

ถ้าหากหลินหยางเป็นเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ เขาจะต้องนำสมองอีกครึ่งหนึ่งซ่อนเอาไว้ที่นี่อย่างแน่นอน!

หลินหยางไม่ลังเล และรีบบุกเข้าไปในเขตต้องห้ามทันที

"ท่านหลิน!"

ม่านซาหงกับฉยงฉีร้องตะโกนด้วยความตกใจ และรีบตามไปทันที

แต่คนทั้งสองยังวิ่งไปได้ไม่ไกล ก็ถูกพลังปราณแห่งความตายอันน่าสะพรึงกลัวในเขตต้องห้ามสั่นสะเทือนกลับมา

พลังปราณแห่งความตายหนาแน่นอย่างมากเดิมทีไม่อนุญาตให้พวกเขาเข้าไปได้

"ท่านม่านซาหง จะทำยังไงดี?"

สายตาของฉยงฉีลุกโชน และเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น

"เราไม่สามารถเข้าไปในเขตต้องห้ามได้ คิดอยากจะช่วยท่านหลินก็ช่วยไม่ได้....."

ม่านซาหงกลอกตามองไปรอบๆ ดูเหมือนว่าจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า : "คุณตามฉันมาเร็ว!"

พูดจบ เธอก็วิ่งออกไปด้านนอกทันที

ฉยงฉีตกตะลึง ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าม่านซาหงคิดอะไรขึ้นมาได้ แต่ยังคงตามไป

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป

ลัทธิปีศาจสวรรค์ทั้งหมดได้เข้าสู่ขุมนรกแล้ว

คนของตระกูลเหล่านั้นเดือดดาลเป็นอย่างมาก คนของหยางหัวและกองกำลังทางการของแดนมังกร จึงไม่ยอมรับการยอมจำนนของลัทธิปีศาจสวรรค์

อย่างไรเสียพวกเขาได้เห็นวิธีการโหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรมของคนลัทธิปีศาจสวรรค์มาแล้ว

พวกเขาจึงเกลียดชังสิ่งที่เรียกว่าจอมปีศาจเหล่านี้อย่างมาก

มีเพียงคนของเกาะบูรพาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ไม่ได้รู้สึกอะไร พวกเขาเพียงแค่เชื่อฟังคำสั่งของผู้บัญชาการแดนมังกรเท่านั้น และมาที่นี่เพื่อทำลายล้างศัตรูเท่านั้น

ส่วนหลินหยาง หลังจากรีบเข้าไปในเขตต้องห้ามเขาก็ค้นหาไปรอบๆ ทันที เพื่อค้นหาสถานที่ที่เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์อาจจะซ่อนร่างเอาไว้

เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าก่อนหน้านี้ที่เข้ามาในเขตต้องห้ามทำไมถึงไม่เห็นเงาของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์เลย

เกรงว่าในเวลานั้นเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์จะตระหนักได้ว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินหยาง จึงจงใจเอาสมองครึ่งหนึ่งเก็บไว้ เพื่อใช้ในการฟื้นคืนชีพอีกครั้ง

เมื่อนึกถึงคำพูดของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ก่อนจะตายอย่างถี่ถ้วน หลินหยางก็ยิ่งมั่นใจ

ดวงตาของเขาเย็นชา จ้องมองไปยังหลุมศพทุกหลุม

ทันใดนั้น

หลุมศพที่ดูโดดเด่นเป็นพิเศษได้ปรากฏขึ้นในสายตาของหลินหยาง

หลุมศพนั้นถูกเปิดออก และดินก็ถูกขุดออกไป ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างออกมาจากตรงนี้

เขามองกลับไปยังสถานที่ตั้งของหลุมศพ

เดิมทีมันไม่ใช่สถานที่ที่หลินหยางและเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ต่อสู้กัน!

สถานที่นั้นไม่ได้เกิดการต่อสู้ขึ้นเลย!

มันจะต้องอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน!

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึม และมุ่งเข้าไปในทันที และสูดดมกลิ่นลมปราณเล็กน้อย

เป็นไปอย่างที่คิด ในอากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า มันแตกต่างจากปีศาจเขตต้องห้ามรวมถึงเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

เขาจับลมปราณเหล่านี้ และตามไปทันที

ด้วยเหตุนี้หลินหยางจึงข้ามผ่านเขตต้องห้ามทั้งหมดโดยตรง และพบว่าที่ปลายสุดของเขตต้องห้าม มีถนนสายเล็กๆ อยู่

เมื่อหลินหยางเดินไปตามเส้นทางนี้ จึงพบว่าเขาได้มาถึงนอกอาณาเขตของลัทธิปีศาจสวรรค์แล้ว

ด้านนอกอาณาเขตเป็นทะเลสาบ

ทะเลสาบเงียบสงัด ล้อมรอบด้วยอาณาเขตของลัทธิปีศาจสวรรค์ทั้งสามด้าน จะมีเพียงหมู่บ้านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเท่านั้น

แววตาของหลินหยางเย็นยะเยือก เขาเหยียบทะเลสาบ และกระโดดไปที่หมู่บ้านแห่งนั้น

แต่ทว่าหมู่บ้านแห่งนี้ดูสงบสุขดี ไม่ได้มีความผิดปกติใดๆ

ทันใดนั้นหลินหยางก็บุกเข้าในหมู่บ้าน ทำให้ชาวนาที่ใสซื่อบริสุทธิ์เหล่านี้ตกใจอย่างมาก

"คนคนนี้มาจากไหนกัน?"