บทที่ 2925 ตำหนักพญามังกร

หนึ่งในนั้นแน่นอนว่าคือมู่ชิงซาน และอีกร่างเงาหนึ่งก็เป็นชายหนุ่มรูปงาม

ชายหนุ่มสวมชุดสูทสีขาว นาฬิกาโรเล็กซ์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชัน หวีผมทรงสลิคแบ็ค ดูเหมือนลูกเศรษฐีคนหนึ่ง

แต่เมื่อเผชิญกับฉากนี้ ใบหน้าของเขาไม่มีความแปลกใจหรือตกตะลึงแม้แต่น้อย ดูเหมือนว่าคุ้นเคยกับสถานการณ์เช่นนี้แล้ว บนใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มจางๆ

มู่ชิงซานสวมชุดคลุมยาวสีดำ หน้าตาดูยกตนข่มท่าน ท่าทางทะนงองอาจ จ้องมองหลินหยาง ในแววตาเผยให้เห็นถึงความโกรธ

"ผู้นำตระกูล! ไอ้ลูกหมาคนนี้มันทำลายการฝึกฝนของฉัน! ท่านต้องช่วยฉันนะ! ต้องช่วยฉันนะ!"

ผู้หญิงคนนั้นรีบคลานเข้าไปอยู่ข้างๆ มู่ชิงซาน คุกเข่าอยู่บนพื้นดึงชายเสื้อของเขาและร้องไห้ออกมา

"ไสหัวไป!"

มู่ชิงซานตวาดอย่างเย็นชา

ผู้หญิงคนนั้นสั่นเทา เมื่อมองเห็นสายตาอันเย็นชาของมู่ชิงซาน ก็สะดุ้งโหยงไปทั้งตัว รีบหดกลับไปข้างๆ ทันที

มู่ชิงซานเดินเข้าไปในห้องโถง มองหลินหยางที่กำลังนั่งดื่มชาอยู่บนเก้าอี้ เขาทำเสียงไม่พอใจ : "แม่ทัพหลิน ช่างเป็นการแสดงที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เดิมทีคุณไม่เห็นว่าคนแดนมรณะของฉันเป็นคนเลยใช่ไหม?"

"ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นหรอก อย่างน้อยฉันก็ปฏิบัติต่อคุณมู่ชิงอู่เป็นเหมือนเพื่อน"

หลินหยางวางถ้วยชาลง และกล่าวอย่างเย็นชา

"จริงเหรอ?"

มู่ชิงซานกวาดสายตามองธิดาเทพอัคคี

"ผู้นำตระกูลใช่ไหม? เรื่องนี้ คิดว่าจะอธิบายให้ฉันฟังอย่างไรล่ะ? ถ้าคุณไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่สมเหตุสมผล ก็เพียงแค่ทำตามที่ฉันบอก เพิกถอนการฝึกฝนของคนอดมรณะของคุณซะ เรื่องนี้ก็จะเป็นอันจบสิ้น!"

"พูดแบบนี้ แม้แต่การฝึกฝนของฉันคุณก็จะเพิกถอนด้วยใช่ไหม?"

มู่ชิงซานกล่าวอย่างเย็นชา

"ถูกต้อง"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"ฮ่าๆๆๆ ....."

มู่ชิงซานหัวเราะออกมาทันที ในสายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา : "แม่ทัพหลิน คุณมันบ้าสมกับคำเล่าลือจริงๆ คุณคงไม่คิดว่าหลังจากทำลายลัทธิปีศาจสวรรค์แล้ว คุณจะไร้คู่ต่อกร อยากจะทำอะไรก็ทำได้ใช่ไหม? ฉันจะบอกคุณให้นะ! แดนมรณะของพวกเราไม่ใช่ลัทธิปีศาจสวรรค์! ไม่ใช่สถานที่ที่คุณสามารถทำตามอำเภอใจได้!"

หลินหยางไม่พูดอะไร

ความหมายของมู่ชิงซานเขาทราบดี

ดูเหมือนว่าการต่อสู้ครั้งนี้มันยากที่จะหลีกเลี่ยงได้

เพียงแต่หลินหยางก็แปลกใจอย่างมาก ว่าทำไมมู่ชิงซานถึงได้รู้ว่าตนเองทำลายลัทธิปีศาจสวรรค์ให้พินาศย่อยยับไปแล้ว หลังจากสังหารเจ้าลัทธิไปแล้วเขาก็ยังมีความหาญกล้าที่จะต่อสู้กับตนเองเช่นนี้?

หรือว่าเขาจะมีไม้ตายอะไร?

เมื่อนึกถึงตรงนี้ สายตาของหลินหยางก็มองไปที่ชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ มู่ชิงซาน

เขาไม่รู้จักชายหนุ่มผู้นี้

หากพูดอย่างจริงจัง ผู้คนจำนวนมากของแดนมรณะนี้ หลินหยางก็เพิ่งพบเจอเป็นครั้งแรกเช่นกัน

แต่ชายหนุ่มคนนี้ไม่ว่าจะเป็นการแต่งตัวหรือบุคลิกท่าทาง มันดูเข้ากันไม่ได้กับคนแดนมรณะเลย เพราะว่าแดนมรณะแยกตัวอยู่อย่างสันโดษมาเป็นเวลานาน การแต่งกายของคนที่นี่จึงเหมือนกับคนโบราณ

แต่นาฬิกาที่ชายหนุ่มสวมใส่นั้นเป็นนาฬิการุ่นใหม่ล่าสุดอย่างเห็นได้ชัด

ไม่ต้องสงสัยเลย เขาไม่ใช่คนของแดนมรณะ

หรือว่าชายหนุ่มคนนี้มีภูมิหลังอะไร จึงเป็นที่พึ่งพิงของมู่ชิงซาน?

"แม่ทัพหลิน ฉันจะให้ทางเลือกคุณสองทาง ถ้าหากว่า คุณพาคุณของคุณออกไปจากแดนมรณะเดี๋ยวนี้ นับแต่นี้ต่อไป บุญคุณความแค้นระหว่างคุณกับฉันก็จะถูกลบล้างไป! คุณกับฉันก็ต่างคนต่างอยู่ไม่ต้องมายุ่งกัน! ไม่อย่างนั้น คุณก็ลงมือซะตอนนี้เลย ดูสิว่าแดนมรณะของฉันจะจัดการกับคุณได้ไหม!"

เมื่อคำพูดนี้จบลง พลังรอบกายมู่ชิงซานก็ถูกปลดปล่อยออกมา พลังโหมซัดสาดมาเป็นระลอกๆ

ในพลังนี้ ยังมีพลังแห่งสวรรค์อยู่ด้วย

ถึงแม้ว่าจะไม่มากนัก และไม่สามารถเทียบกับเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ได้

หลินหยางจับตาดูมู่ชิงซานอย่างเงียบๆ จากนั้นสายตาก็เปลี่ยนไปที่ชายหนุ่มคนนั้น : "ผู้นำตระกูล คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก จุดนี้คุณกับฉันก็เข้าใจดี แล้วทำไมคุณถึงกล้ามาท้าทายฉันล่ะ? คนคนนี้ให้ความกล้าหาญแก่คุณงั้นเหรอ?"

มู่ชิงซานเห็นเช่นนั้น ก็หัวเราะเยาะทันที : "ถูกต้อง! ท่านโจวสืออวิ้นให้ความกล้าหาญแก่ฉัน แล้วยังไงล่ะ?"

"โจวสืออวิ้น?"

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น

"ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อยนะ"

ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อยและก้าวมาข้างหน้า ในแววตาเผยให้เห็นความทะนงองอาจอย่างมาก

"ฉันชื่อโจวสืออวิ้น เป็นบุตรชายของเต้าตำหนักมังกรม่วงแห่งตำหนักพญามังกร! แม่ทัพหลิน! โปรดชี้แนะเพิ่มเติมด้วย!"