บทที่ 2936 ฟื้น

“แม่ทัพหลิน เกิดอะไรขึ้นกับคุณอารองของข้า?”

ผู้นำเกาะบูรพาถามอย่างรวดเร็ว

“สถานการณ์เป็นไปในด้านดีมากกว่าที่คิด รีบเตรียมเข็มเงินเร็ว ข้าจะล้างพิษเขาตอนนี้และซ่อมแซมศีรษะของเขา อาการบาดเจ็บที่ศีรษะอาจต้องใช้เวลาอยู่บ้าง”

หลินหยางพูด จากนั้นหยิบสมุนไพรที่เขานำมาออกมา และขอให้ใครสักคนเตรียมเตา และปรุงยาทันที

ผู้นำเกาะบูรพาไม่กล้าลังเล และรีบเรียกเตรียมตัวทันที

ในไม่ช้า ทุกอย่างก็พร้อม และ หลินหยางก็เริ่มกระบวนการช่วยชีวิตทันที

พิษในไขกระดูกไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหลินหยาง เขาใช้เข็มมังกรหงเหมิงเพื่อนำพาพลังแห่งสวรรค์เจาะเข้าไปกระดูกในร่างกายของคุณอารองเซี่ยอย่างสมบูรณ์ จากนั้นเขาก็สามารถขับพิษในไขกระดูกออกมาได้

สิ่งเดียวที่ค่อนข้างลำบากคืออาการบาดเจ็บที่ศีรษะของคุณอารองเซี่ย

หลินหยางขอให้ผู้นำเกาะหยิบมีดคมๆ มา แล้วเอาผ้าเช็ดตัวไปรองไว้ใต้หัวของคุณอารองเซี่ย

ทุกคนต่างสับสนงงงวย โดยไม่รู้ว่าหลินหยางกำลังจะทำอะไร

ทว่ากลับเห็นเพียงหลินหยางยกมีดขึ้นและตัดกะโหลกของคุณอารองเซี่ยออก

"ห๊า?"

ทุกคนต่างตกใจ

“หุบปากแล้วเงียบซะ!”

ผู้นำเกาะบูรพายังคงตะโกนออกมา และบอกทุกคนว่าอย่าส่งเสียง

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เป็นแค่ไม่ชำนาญที่ไม่รู้วิชาการรักษา และไม่น่าแปลกใจที่หมอเทวดาอย่างหลินหยางจะใช้วิธีการที่ไม่สามารถจินตนาการได้เช่นนี้

หลังจากเปิดกระโหลกให้คุณอารองเซี่ยแล้ว หลินหยางก็หยิบเข็มเงินและแทงขึ้นไปอย่างระมัดระวัง

สีหน้าของเขาตึงเครียดไม่กล้าที่จะผ่อนคลายแม้แต่น้อย

พลังแห่งสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดถูกใช้ในแต่ละตะเข็บ ดังนั้นหลังจากเย็บมากกว่าสิบเข็ม หลินหยางก็เหงื่อออกมาก

สิ่งนี้กินเวลานานกว่าสามชั่วโมงก่อนที่หลินหยางจะเย็บปิดกะโหลกของคุณอารองเซี่ย จากนั้นเย็บแผล และหลังจากจัดการกับทุกอย่างแล้ว เขาก็เหนื่อยล้าจนนั่งหอบบนเก้าอี้

“เร็วเข้า เครียมชามาให้แม่ทัพหลิน”

ผู้นำเกาะบูรพาตะโกนอย่างเร่งด่วน และรีบสนับสนุนหลินหยาง

“แม่ทัพหลิน เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ข้าไม่เป็นไร ข้าแค่เหนื่อยนิดหน่อย”

หลินหยางจิบชาแล้วยิ้มเบาๆ "คุณอารองเซี่ยของท่านไม่เป็นไรแล้ว ข้าเชื่อว่าเขาจะได้สติคืนมาในเวลาอันสั้น แต่เจ้าต้องใส่ใจให้ดี เขายังต้องได้รับการรักษาด้วยยาในช่วงเวลานี้ อีกทั้งเขาจะต้องไม่ถูกกระตุ้น ความเสียหายต่อสมองนั้นร้ายแรงกว่าที่ข้าคิดไว้มาก”

"ข้าเข้าใจแล้ว"

ผู้นำเกาะบูรพาพยักหน้า

หลินหยางพลังฟื้นขึ้นมาบ้าง จากนั้นก็เริ่มเอาเข็มเงินออกจากร่างของคุณอารองเซี่ย

เมื่อเข็มสุดท้ายถูกดึงออกโดยเขา

อือ...

ด้วยเสียงครางที่อู้อี้เล็กน้อย คุณอารองเซี่ยที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆลืมตาขึ้นมา

“คุณอารอง!”