บทที่ 2990 กลิ่นเหมือนยา

หลินหยางไม่เคยพบเจ้าแห่งทุ่งน้ำแข็งห้าทิศมาก่อน

แม้ว่าจะเคยมีการทะเลาะวิวาทอย่างดุเดือดกับส้าวปิงหยวนมัน เพียงการปรากฏตัวของลูกชายคนโตเท่านั้นก็ทำให้ทุกอย่างสงบลง

แต่จากสิ่งที่หลินหยางได้ยินและเห็นหลังจากก้าวเข้าไปในทุ่งน้ำแข็งห้าทิศ เขาก็สามารถคาดเดาได้สองสามอย่าง

ดังคำกล่าวที่ว่าคานบนไม่ตรงและคานล่างเบี้ยว

เมื่อพิจารณาจากลักษณะของชาวทุ่งน้ำแข็งห้าทิศ และการกระทำของสองพี่น้องส้าวปิงหยวนและหัวเฟิงยิน มีความเป็นไปได้มากว่าที่สิ่งที่ต้วนเทียนเฉียงพูดจะเป็นเรื่องจริง

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เจตนาฆ่าก็ฉายแววลึกเข้าไปในลูกตาของหลินหยาง

แต่ไม่นานมันก็หายไปอีกครั้ง

เขาต้องการฆ่าหัวเวยเวยเพื่อปิดปาก แต่ถ้าหัวเวยเวยสียชีวิตที่นี่ หลินหยางจะไม่สามารถกลับไปยังทุ่งน้ำแข็งได้อย่างปลอดภัย และสถานการณ์ของตระกูลอวี่ก็จะตกอยู่ในอันตราย

จะทำอย่างไรดี?

หลินหยางคิดหนัก

“อย่า... อย่าฆ่าข้านะ! ข้าจะไม่บอกเรื่องนี้กับพ่อ อย่าฆ่าข้าเลย!”

จู่ๆ หัวเวยเวยก็ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างและตะโกนขึ้นมาอย่างสั่นเทา

หลินหยางเหลือบมองเธอ หายใจเข้าลึกๆ และพูดเสียงแหบแห้ง: "คุณหัว ข้าไม่ได้เป็นศัตรูกับเจ้า ถ้าเป็นไปได้ ข้าก็ไม่อยากฆ่าเจ้า!"

“ไม่ต้องกังวล ข้าจะเงียบปากเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้อย่างแน่นอน ข้าจะบอกพ่อว่าทั้งหมดนี้เกิดจากหมียักษ์ หมียักษ์ฆ่าหยูชางชิงและคนอื่น ๆ และเราสองคนก็หนีรอดจากอันตรายมาได้! ข้าจะไม่พูดถึงต้วนเทียนเฉียงแม้แต่ประโยคเดียว!”

หัวเวยเวยสัญญาด้วยท่าทางกระตือรือร้นและหวาดกลัว โดยกลัวว่าหลินหยางจะฆ่าเธอถ้าเธอทำให้เขาไม่พอใจ

หลินหยางส่ายหัวและพูดอย่างใจเย็น: "ถ้าคุณหัว ทำได้จริงๆ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อยดี คนแซ่หลินไม่ใช่คนเลวทราม ข้าจะไม่รุกรานผู้อื่นเว้นแต่พวกเขาจะทำให้้าขุ่นเคือง หลังจากที่ข้ากลับไป ข้าจะพาตระกูลอวี่ออกจากทุ่งน้ำแข็งห้าทิศ ข้าแค่หวังว่าคุณหัวจะไม่สร้างปัญหาให้ตัวเอง”

“ไม่ต้องกังวลเลย! ข้าจะไม่พูดสิ่งที่มันไร้ประโยชน์! หลังจากที่เจ้ากลับไปแล้ว ให้พาคนออกไปโดยเร็วแล้วข้าจะรายงานให้พ่อทราบว่านี่เป็นอุบัติเหตุ และพ่อไม่ต้องไปหาความรับผิดชอบจากใคร!”

"ดีแล้ว"

หลินหยางพยักหน้า

ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังทุ่งน้ำแข็งห้าทิศ

ระหว่างทาง หัวเวยเวยรู้สึกประหม่าเล็กน้อยและแอบมองหลินหยางเป็นครั้งคราว

แม้ว่าเธอจะกลัว แต่ดวงตาของเธอยังคงแสดงความอยากรู้อยากเห็นและความชื่นชม

รู้ไหมว่ามันน่าทึ่งแค่ไหนที่หลินหยางที่อายุยังน้อยสามารถเอาชนะยอดฝีมือที่น่ากลัวอย่างต้วนเทียนเฉียงได้จริง ๆ ?

ที่ไม่น่าเชื่อยิ่งกว่านั้นคือเขาวิเคราะห์พิษที่ต้วนเทียนเฉียงใช้ได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ผ่านสรรพคุณทางยา จากนั้นจึงล้างพิษได้...

ความสามารถดังกล่าวมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวหาได้ยากในโลก

หากบุคคลนี้สามารถอยู่ในทุ่งน้ำแข็งห้าทิศได้ ความแข็งแกร่งของทุ่งน้ำแข็งห้าทิศจะไปถึงระดับที่สูงขึ้นอย่างแน่นอน และจะไม่ต้องอยู่ระดับล่างของตระกูลเจ้าแห่งสำนักแห่งดินแดนแห่งความเงียบและความตายอย่างแน่นอน

แต่ถ้าอยากจะเก็บคนนี้ไว้ก็คงจะยากพอๆกับขึ้นสวรรค์

หัวเวยเวยถอนหายใจ ส่ายหัว และเร่งความเร็วของเธอ

ทั้งสองขับรถประมาณครึ่งวันและในที่สุดก็มาถึงทุ่งน้ำแข็งห้าทิศ

เมื่อผู้คุมที่ทางเข้าทุ่งน้ำแข็งเห็นหัวเวยเวยซึ่งอยู่ในสภาพยุ่งเหยิงและมีรอยแผลเป็นทั่วร่างกาย พวกเขาต่างก็ตกใจกลัวและรีบวิ่งเข้าไปทักทายเธอ

ในไม่ช้า เจ้าหน้าที่อาวุโสของทุ่งน้ำแข็งห้าทิศก็ได้รับข่าวและเข้ามาสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์เช่นกัน

ตามที่คาดไว้หัวเวยเวยผลักความผิดทุกอย่างไปที่หมียักษ์น้ำแข็งอย่างที่เธอพูดก่อนหน้านี้บนท้องถนน

“เป็นไปได้ยังไง? สัตว์ร้ายจะมีความแข็งแกร่งขนาดนั้นได้อย่างไร?”

ผู้นำดับสูงทุกคนขมวดคิ้วและอดไม่ได้ที่จะพูด

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน หมียักษ์ตัวนั้นน่ากลัวมาก เราทนมันได้ไม่เกินสองสามรอบ ถ้าข้าไม่วิ่งเร็ว ข้าคงตายอยู่ใต้อุ้งเท้าของหมียักษ์ตัวนั้น!”

หัวเวยเวยกล่าวด้วยความกลัวอย่างต่อเนื่อง