บทที่ 2998 ความจริงถูกเปิดเผย

"ดูคนนั้นสิ!"

"คนคนนั้นเหมือนต้วนเทียนเฉียงเลย?"

"เป็นเขาจริงๆ เหรอ?"

"โอ้พระเจ้า คนคนนี้ได้หายไปสิบปีเต็มๆ คาดไม่ถึงว่าจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้!"

"ไม่ใช่ว่าเขาตายไปแล้วหรอกเหรอ?"

"เขาอาจจะยังไม่ตาย แต่ซ่อนตัวอยู่ อย่างไรเสียทุ่งน้ำแข็งห้าทิศก็ได้ตามฆ่าเขามานานกว่าสิบปีแล้ว!"

"จะพูดว่าคนคนนี้ถูกทุ่งน้ำแข็งห้าทิศตามฆ่าได้ยังไง?"

"ทุ่งน้ำแข็งห้าทิศทางด้านนั้นกล่าวว่า คนคนนี้ลอบสังหารเจ้าสำนัก เคยคิดจะฆ่าเจ้าสำนักหัวเทียนไห่มาก่อน ด้วยเหตุนี้จึงต้องตามฆ่าเขา"

"คาดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องเช่นนี้ด้วย? ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ต้วนเทียนเฉียงจะลอบสังหารหัวเทียนไห่ได้ยังไง? ฉันจำได้ว่าทั้งสองคนรู้จักกันมานานแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"ไม่รู้สิ บางทีข้างในอาจจะมีความลับซ่อนอยู่!"

ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์ ซุบซิบนินทากัน

สีหน้าของหัวเทียนไห่ย่ำแย่อย่างยิ่ง เนื้อตัวอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา

อีต้าวเจินเหริน เจ้าเมืองเหลียงและบรรดาผู้มีอิทธิพลได้เห็นฉากนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่หัวเวยเวยพูดก็ได้นับการยืนยันในใจ

"หัวเทียนไห่! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! หึ คาดไม่ถึงเลยใช่ไหม? ว่าฉันจะยังไม่ตาย!"

ต้วนเทียนเฉียงถูกหัวเวยเวยประคองเข้ามา จ้องมองหัวเทียนไห่และยิ้มย่างเย็นชา

"ไอ้คนทรยศ! ในตอนนั้นแกลอบสังหารฉันไม่สำเร็จ ตอนนี้ยังกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีกเหรอ? แกใจกล้ามากนะ!"

หัวเทียนไห่ด่าทอออกมา และต้องการจะลงมือทันที!

แต่หลินหยางเข้าไปขวางทันที : "ทำไม? หัวเทียนไห่ คิดจะฆ่าปิดปากเหรอ?"

เขาหันกลับไป และพูดกับต้วนเทียนเฉียงว่า : "ต้วนเทียนเฉียง คุณรู้อะไรก็พูดออกมาให้หมด! ให้ผู้คนได้รับรู้ ว่าใบหน้าที่แท้จริงของหัวเทียนไห่นั้นอัปลักษณ์แค่ไหน!"

"อันที่จริงก่อนหน้านี้คุณหัวก็บอกไป 70-80% แล้ว ฉันก็คงไม่ต้องพูดอะไรมาก แต่ในเมื่อยืนอยู่ที่นี่แล้ว ฉันไม่เลือกที่จะเงียบหรอก!"

ต้วนเทียนเฉียงกล่าวอย่างเย็นชา : "อันที่จริงแล้วทุ่งน้ำแข็งห้าทิศเป็นฉันกับคนคนนี้สร้างชึ้นมาด้วยกัน ที่สามารถมีวันนี้ได้ มันเป็นกำลังกายกำลังสมองของฉันกับหัวเทียนไห่ แต่คนคนนี้สามารถแบ่งปันความตกทุกข์ได้ยากให้ได้เท่านั้น แต่ไม่สามารถให้ทรัพย์สินเงินทองได้! หลังจากที่เขาได้เลื่อนขั้นสูงขึ้นในทุ่งน้ำแข็งห้าทิศแล้ว เขาก็แอบกระทำการอย่างชั่วร้าย โดยการข่มขืนภรรยาของฉัน เขาทำให้ฉันตกอยู่ในความคลุ้มคลั่ง อีกทั้งยังซุ่มโจมตีฉันลับหลัง ปรารถนาที่จะฆ่าฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฉันดวงดี ฉันจะยืนอยู่ที่นี่ได้ยังไง? ฉันรู้ว่าทุกๆ ท่านจะไม่เชื่อคำพูดฉันแต่เพียงฝ่ายเดียวหรอก แต่ถ้าทุกๆ ท่านได้เห็นหลักฐาน มันจะง่ายดายมากจริงๆ!"

"นั่นก็คือชุดหยกอันล้ำค่าชิ้นนี้ที่อยู่บนตัวคุณหัว! ชุดหยกนี้เดิมทีเป็นเครื่องรางที่คุ้มครองภรรยาของฉัน แต่หลังที่ภรรยาของฉันถูกหัวเทียนไห่ฆ่าตาย มันก็ถูกหัวเทียนไห่เอาไป และถูกเขาส่งมอบให้คุณหัวต่อไป!"

"นี่เป็นหลักฐานที่แน่นอนที่สุด! หัวเทียนไห่ แกยังคิดที่จะแก้ตัวอีกไหม?"

ต้วนเทียนเฉียนพูดจามีเหตุมีผล น้ำเสียงดังก้องไปทั่วทุกสารทิศ

ทันใดนั้น คนทั้งสนามก็ส่งเสียงอื้ออึง

หัวเทียนไห่เย็นยะเยือกไปทั้งตัว ริมฝีปากหมองคล้ำ ในแววตามีทั้งความกลัวและความโกรธอย่างชัดเจน

"หัวเทียนไห่ เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว คุณยังไม่ยอมรับอีกเหรอ?"

หลินหยางเอ่ยถามอย่างเย็นชา

"เจ้าสำนัก จริงเหรอครับ?"

"ผู้นำพันธมิตรหัว ท่านได้โปรดอธิบายแก่พวกเราด้วย!"

"ใช่ เราต้องการคำอธิบาย!"

"ที่คนคนนี้พูด เป็นเรื่องจริงหรือเท็จกันแน่?"

บรรดาผู้มีอิทธิพลที่มาเข้าร่วมพันธมิตรเหล่านั้นต่างกล่าวตามๆ กัน ในแววตาแต่ละคนมีความโกรธและไม่ยินยอม

"ฉันไม่มีอะไรจะพูดทั้งนั้น!"

หัวเทียนไห่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา : "เสือสองตัวอยู่ในถ้ำเดียวกันไม่ได้! ทุ่งน้ำแข็งห้าทิศจะต้องมีนายท่านเพียงคนเดียวเท่านั้น ในตอนนั้นถ้าฉันไม่ลงมือ เช่นนั้นคนที่ลงมือก็คือต้วนเทียนเฉียง! ฉันผิดด้วยเหรอ?"

เมื่อพูดคำนี้ออกมา สถานที่นั้นก็เดือดพล่าน

นี่เกือบจะเท่ากับว่าหัวเทียนไห่ยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว

"ที่แท้หัวเทียนไห่ ก็เป็นคนอย่างนี้จริงๆ!"

อีต้าวเจินเหรินกับเจ้าเมืองเหลียงและคนอื่นๆ ต่างทอดถอนหายใจ และส่ายหัวอย่างเงียบๆ ในแววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง

พันธมิตรอย่างนี้ ไม่คู่ควรที่พวกเขาจะมารับใช้!

ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว ในที่นั้นมีเสียงโกรธแค้นจำนวนไม่น้อย

หลายๆ คนรู้สึกว่าตนเองถูกหลอก

คนในสำนักทุ่งน้ำแข็งจำนวนมากรู้สึกว่าศรัทธาของตนเองถูกทำลายลง

ทำให้พี่สะใภ้อับอายและประทุษร้ายต่อพี่ชาย!

สัตว์เดรัจฉานยังไม่ทำเรื่องเช่นนี้เลย!

แต่หัวเทียนไห่ไม่ได้สำนึกผิดแม้แต่น้อย

"ไอ้หนุ่ม ถึงแม้แกจะเอาต้วนเทียนเฉียงมาแล้วยังไงล่ะ? ฉันเห็นว่าลมปราณของต้วนเทียนเฉียงอ่อนแออย่างมาก เดิมทีแล้วสู้ฉันไม่ได้เลย ต่อให้แกพูดความจริงออกมา แล้วจะทำอะไรฉันได้ล่ะ?" หัวเทียนไห่กล่าวอย่างเย็นชา

"คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้เอาต้วนเทียนเฉียงมานะ"

หลินหนางกล่าวพร้อมกับส่ายหัว

"แกหมายความว่ายังไง?" หัวเทียนไห่ตกตะลึง