บทที่ 3004 สร้างกฎเกณฑ์

ทุกคนก็รู้สึกไม่สบายใจ!

ตลอดทางที่เดินเข้ามา เรียกได้ว่าล้มลุกคลุกคลาน ไม่ใช่เข้าได้อย่างง่ายๆ โดยเฉพาะหลังจากที่เข้าใกล้ดินแดนปัญจธาตุ ก็ยิ่งมีการตรวจสอบทุกๆ ร้อยเมตร

"คนเหล่านี้ช่างน่าโมโหจริงๆ!"

หนานซิ่งเอ๋อร์เป็นคนพูดจาขวานผ่าซาก จึงอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำ

"ซิ่งเอ๋อร์ อย่าโมโหไปเลย ครั้งนี้ในดินแดนปัญจธาตุก็ไม่มีรู้ว่ามีคนมารวมตัวมากน้อยแค่ไหน จึงเป็นปกติที่จะทำการป้องกันอย่างเข้มงวด ก็สมเหตุสมผลแล้ว" เจ้าเมืองหนานหลี่เฉิงกล่าวอย่างนิ่งๆ

"พ่อ คนเหล่านี้คนไหนกันที่ไม่ใช่คนมีดวงตาที่เหนือคนทั่วไป? ยังหวาดกลัวคนชั่วอีกเหรอ? อีกอย่างหนึ่ง ไอ้บ้าคนไหนจะตาถั่วกล้ามาหาเรื่องพวกเขาล่ะ? เกรงว่าหากนักปราชญ์เย่เหยียนผู้นั้นจะมาที่นี่ ก็คงจะต้องไตร่ตรองเป็นพิเศษ!"

หนานซิ่งเอ๋อร์กล่าวอย่างไม่พอใจ

"คุณนี่มักจะอวดดีเสมอเลยนะ!"

เจ้าเมืองหนานหลี่เฉิงยิ้มอย่างขมขื่น

คนมีหน้ามีตาเหล่านี้แต่ละคนล้วนมีฐานะสูงเป็นอย่างยิ่ง จึงต้องวางมาดเป็นธรรมดา ถึงแม้จะจะอยู่ที่นี่ ก็ยังคงไม่ข้ามขั้นตอน

"ซิ่งเอ๋อร์ ไม่ต้องบ่นไปหรอก อดทนอีกสักหน่อยเถอะ"

หลินหยางปลอบใจเล็กน้อย จากนั้นก็ขี่ม้าไปข้างหน้า แล้วดึงบัตรเชิญออกมา เพื่อแสดงสถานะ

"พวกเราคือพันธมิตรชิงเซวียน นี่คือบัตรเชิญของพวกเรา!"

แต่ทว่าคนเหล่านี้กลับมองหน้ากัน จากนั้นบนใบหน้าก็เผยการยิ้มเยาะ

"พันธมิตรชิงเซวียน?"

"นั่นล้อเล่นอะไรกันหรือเปล่า? คุณเคยได้ยินไหม?"

"พันธมิตรอะไรวะ? ก็แค่กลุ่มคนไร้ประโยชน์มารวมตัวกัน มาแย่งส่วนแบ่ง ในการปฏิบัติการโจมตีตำหนักเทียนเสินในครั้งนี้ก็เท่านั้น!"

คนคนหนึ่งถุยน้ำลายออกมา แล้วกล่าวอย่างเหยียดหยาม

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!"

การเยาะเย้ยบนใบหน้าของคนที่เป็นหัวหน้าคนนั้นรุนแรงมากขึ้น หรี่ตามองหลินหยางแล้วกล่าวว่า: "ฉันไม่รู้จักพันธมิตรชิงเซวียนอะไรของคุณหรอก ฉันรู้เพียงว่าบริเวณเขตแดนนี้ ห้ามขี่ม้า! คุณ ลงจากม้าเดี๋ยวนี้!"

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะดูถูกพันธมิตรชิงเซวียน แต่บัตรเชิญในมือของหลินหยางก็เป็นของจริง ด้วยเหตุนี้จึงไม่กล้าไล่คนเหล่านี้ออกไป

"ห้ามขี่ม้าอย่างนั้นเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว: "ใครกำหนดกฎเกณฑ์นี้เหรอ?"

"แน่นอนว่าเป็นผู้นำพันธมิตรของพวกเรา!"

คนคนนั้นชี้นิ้วโป้งไปยังด้านหลัง และกล่าวด้วยสีหน้าทะนงตัว

"ผู้นำหอเฮ่าเทียนเหรอ?"

"ผู้นำหอเฮ่าเทียนได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้นำพันธมิตร มีเกียรติสูงขนาดไหน? แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาเอะอะโวยวาย?" คนคนนั้นกล่าวอย่างไม่พอใจ

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมเล็กน้อย จ้องมองคนคนนั้นแล้วกล่าวว่า: "บางทีฉันก็ไม่เข้าใจคนอย่างพวกคุณเลยจริงๆ! ชัดเจนว่าตัวเองเป็นเพียงแค่ลูกน้องตัวเล็กๆ ที่ไม่อยู่ในสายตา แต่ยังกล้าวางอำนาจบาตรใหญ่ ต่อให้พันธมิตรชิงเซวียนของฉันจะไร้ประโยชน์ แต่อย่างน้อยฉันก็ได้รับเชิญมา! ฉันสามารถไปเข้าร่วมการประชุมได้ แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาล่วงเกินฉันเหรอ?"

เพียงพูดคำนี้จบ ก็ชัดเจนว่าคนคนนั้นตกตะลึง

ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนี้จริงๆ

"แต่กฎเกณฑ์ห้ามขี่ม้าผู้นำพันธมิตรของพวกเราเป็นคนสร้างขึ้น คุณจะต้องปฏิบัติตาม! อย่ามาร่ำไร!"

"ตกลงผู้นำพันธมิตรของพวกคุณเป็นใคร?"