บทที่ 3030 เลือดไหลนองกลายเป็นแม่น้ำ

เฮ่าเทียนพุ่งขึ้นมาในอากาศ มีแสงส่องสว่างอยู่ใต้ฝ่าเท้า ราวกับเทพที่มุ่งหน้ามายังภูเขาเทียนเสิน

สั่นสะเทือนกำแพงหนาที่อยู่ตรงหน้าเขา ราวกับกระดาษ แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

"อะไรกัน?"

ผู้คนนับไม่ถ้วนตกตะลึง

แม้แต่คนของตำหนักเทียนเสินก็รู้สึกเหลือเชื่ออย่างมาก

ต้องทราบว่า กำแพงที่สองแข็งแกร่งกว่ากำแพงแรกมาก กำแพงแรกใช้เพื่อสกัดกั้นกองกำลังพันธมิตรเล็กๆ เท่านั้น แต่กำแพงที่สองใช้เพื่อสกัดกั้นกองกำลังพันธมิตรทั้งหมด แน่นอนว่าในความแข็งแกร่งนั้นแตกต่างกันมาก

แต่เฮ่าเทียนก็สามารถทำลายมันได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ

ศักยภาพของเขา......หรือว่าจะบรรลุถึงดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินแล้ว?

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เฮ่าเทียน ร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยแสงสว่างเจิดจ้า และรูปร่างที่สง่างามของเขาก็เปล่งประกายราวกับเทพเจ้า

"เขาได้ทะลวงถึงดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินแล้วเหรอ?" บางคนหลุดปากพูดออกมา

"ไม่! เขาไม่ได้ทะลวงถึงดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดิน เขาเพียงแค่บังคับให้ศักยภาพของตนเองขึ้นไปสู่ดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินในระยะเวลาอันสั้นเท่านั้น!"

เย่เหยียนกล่าวอย่างสงบนิ่ง

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้คนโดยรอบก็เผยให้เห็นสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

ในขณะนี้เหลยหู่จึงเข้าใจว่า ทำไมหลังจากที่เฮ่าเทียนมาถึงภูเขาเทียนเสิน จึงเลือกที่จะนั่งทางในตลอด

ที่แท้ เขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี เขารู้ว่าไม่มีใครสามารถต้านทานเย่เหยียนได้ ด้วยเหตุนี้จึงเลือกที่จะเก็บรักษาศักยภาพเอาไว้ และเมื่อเตรียมพร้อมดีแล้ว และใช้เข็มเงินและยาเป็นวิธีการลับที่จะเพิ่มการฝึกฝนของตนเอง เพื่อที่จะต่อสู้กับเย่เหยียนที่เป็นเทพเซียนแห่งแผ่นดินอย่างแท้จริงได้!

"ผู้นำพันธมิตร!"

"ผู้นำพันธมิตร!"

"คารวะผู้นำพันธมิตร!"

คนของพันธมิตรจำนวนนับไม่ถ้วนต่างมีน้ำตาคลอ มองไปยังเงาร่างบนท้องฟ้า ราวกับมองเห็นความหวัง

ความแข็งแกร่งของเฮ่าเทียน ช่วยปลุกขวัญกำลังใจของเหล่าพันธมิตร

"เฮ่าเทียน! คุณน่าจะอุทิศอายุขัยแล้วใช่ไหม?"

เย่เหยียนมองเฮ่าเทียนอย่างเย็นชา และกล่าวอย่างสงบนิ่ง : "เพื่อฆ่าฉัน คุณต้องทำเช่นนี้เลยเหรอ? ถึงแม้ว่าคุณจะชนะ เกรงว่าชั่วชีวิตนี้ก็ยากที่จะทะลวงถึงดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้อีก! คุณว่ามันคุ้มค่าแล้วเหรอ?"

"เย่เหยียน! ฉันทำเพื่ออาณาประชาราษฎร์ เพื่อดินแดนแห่งความเงียบและความตาย ตำหนักเทียนเสินของพวกคุณได้ทำลายล้างดินแดนแห่งความเงียบและความตาย ก่อกรรมทำชั่วมากมาย โหดเหี้ยมไร้เมตตาธรรม วันนี้หากไม่ได้ทำลายตำหนักเทียนเสินของคุณ ฉันก็จะไม่ยอมเลิกรา!"

เฮ่าเทียนกล่าว เสียงนี้ราวกับเสียงของฟ้าดิน มันกว้างใหญ่ไพศาลอย่างมาก

"น่าตลกสิ้นดี!"

เย่เหยียนส่ายหัว : "คุณคิดว่าความคิดนั้นของคุณฉันจะไม่รู้อย่างงั้นเหรอ? คุณรู้ดีว่าในชีวิตนี้ที่ตนเองจะทะลวงไปถึงดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้นั้นไม่มีหวังแล้ว จึงคิดที่จะฆ่าฉัน และฉกฉวยโอกาสจากฉัน เพื่อช่วยในการทะลวงของคุณ! ถูกต้องไหม?"

เมื่อคำพูดนี้จบลง ในแววตาของเฮ่าเทียนก็ประกายความประหลาดใจ

"ดูเหมือนว่าฉันจะพูดถูกนะ!"

เย่เหยียนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา : "คุณเพิ่มศักยภาพเพื่อมาต่อสู้กับฉัน อุทิศอายุขัย และอุทิศพรสวรรค์ ไม่สนใจอะไรเช่นนี้ ก็เป็นเพราะแหวนสุสานเทพสูงสุดในมือของฉัน แล้วก็เพื่อการฝึกฝนของฉันด้วย! แผนการของคุณดีมากเลยนะ แต่น่าเสียดาย ที่คุณอาจจะทำไม่ได้!"

"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าตำหนักเทียนเสินของคุณจะต้านทานคนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายทั้งหมดได้!"

เฮ่าเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"พวกคุณไม่ใช่ตัวแทนของดินแดนความเงียบและความตาย หากคนของสำนักเฉียนคุนเทียนตี้มาถึง บางอาจจะไม่สามารถเทียบเทียมได้ แต่พวกคุณนั้น มันช่างไร้ค่าจริงๆ!"

"งั้นก็ลองดู!"

เฮ่าเทียนเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ และเจตนาฆ่าที่โหมซัดสาด ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาชี้นิ้วไปที่เย่เหยียน

คว้าง!

แสงพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา ราวกับลำแสงพุ่งไปยังเย่เหยียน

แสงทรงกลดทั้งสองข้างของเย่เหยียนรวมตัวกันในทันที และกลายเป็นโล่กำบัง ขวางลำแสงนี้เอาไว้

"โจมตีตำหนักเทียนเสิน กำจัดเย่เหยียนให้สิ้นซาก เพื่อขจัดภัยพิบัติต่อดินแดนแห่งความเงียบและความตาย ในวันนี้! ฆ่ามัน!"

เฮ่าเทียนโบกมือ

"ฆ่ามัน!"

คนของพันธมิตรทั้งหมดรวบรวมกำลังบุกสังหาร มุ่งไปยังยอดเขาเทียนเสินอีกครั้ง

"ปกป้องตำหนักเทียนเสิน สู้มัน!"

เย่เหยียนก็ตะโกนเช่นกัน จากนั้นก็บุกเข้าไป กลายเป็นคลื่นวงกลมสีทอง ท้องฟ้าสั่นสะเทือน และมุ่งสังหารไปยังเฮ่าเทียน

แววตาของเฮ่าเทียนเคร่งขรึม คำรามด้วยความโกรธ และต่อสู้อยู่กับเย่เหยียน

ภูเขาเทียนเสิน เลือดไหลนองกลายเป็นแม่น้ำ!

กิ๊งๆ !