บทที่ 3029 ไม่ใช่คุณคนเดียวที่เป็นใหญ่

คนด้านบนเขาและด้านล่างเขาทั้งหมดเงยหน้าขึ้น มองไปที่ตำหนักบนยอดเขาอย่างตกตะลึง

หัวใจและจิตวิญญาณของแต่ละคนต่างสั่นสะท้าน

นักปราชญ์เย่เหยียน!

แสดงตัวตนแล้ว!

นี่มันพลังอำนาจอะไรกัน!

นี่เป็นลมปราณที่ทำให้คนรู้สึกสั่นสะท้าน!

นี่คือการดำรงอยู่ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวใช่ไหม?

โดยรอบตำหนักเทียนเสินถูกแสงสว่างโชติช่วงนี้แผ่ปกคลุมทั้งหมด และเมื่อแสงสว่างส่องเข้ามา ก็ไม่มีสิ่งใดมีชีวิตอีกต่อไป

กลอุบายเช่นนี้ ทำให้มีคนตายไปหลายพันคน

ไม่ว่าจะมีศักยภาพแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ เมื่ออยู่ภายใต้รัศมีของแสงสว่างนี้ ก็ได้กลายเป็นฝุ่นละอองทั้งหมด

คนเหล่านั้นที่เข้าใกล้ตำหนักเทียนเสิน แต่ละคนต่างตกใจกลัวจนรีบล่าถอยทันที ไม่กล้าเดินหน้าเข้าไป

และในเวลาเดียวกันนี้ ในรัศมีของแสงสว่างนี้ เงาร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินออกมา

พร้อมกับคนคนนี้ปรากฏตัว ในใจของทุกๆ คนก็กระตุ้นให้เกิดความเคารพเลื่อมใสขึ้นมา

ผู้คนต่างจ้องมองตาค้าง คนจำนวนมากคุกเข่าลง และอดไม่ได้ที่จะตะโกนกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

"เทพเซียน! เทพเซียน!"

"คารวะเทพเซียน! คำนับเทพเซียน!"

"เทพเซียนมาถึงแล้ว!"

พวกเขาร้องออกมาด้วยความกลัว บางคนก็ร้องออกมาด้วยความเคารพศรัทธา!

อยู่ต่อหน้าเทพเซียนองค์นี้ พวกเขาเป็นเพียงแค่มดเท่านั้น!

"นักปราชญ์! เย่เหยียน?"

เหลยหู่กัดฟันและจ้องมองเขม็ง

เขามองออกได้ว่า ศักยภาพของเย่เหยียนนั้นแข็งแกร่งกว่าตอนอยู่ที่สุสานเทพสูงสุดครั้งที่แล้วมาก!

เห็นได้ชัดว่า เขาได้ดูดซับการสืบทอดของสุสานเทพสูงสุดสำเร็จแล้ว!

ในขณะนี้ จะบอกว่าเขาคือเทพเซียนของดินแดนแห่งความเงียบและความตาย มันไม่มากเกินไปเลยจริงๆ!

"คารวะท่านนักปราชญ์!"

คนของตำหนักเทียนเสินคุกเข่าลงทั้งหมด และก้มลงกราบกราน

"อืม!"

เย่เหยียนเดินเข้ามา และมองยังสมาชิกของพันธมิตรที่เต็มทุ่งกว้างและภูเขาอย่างเมินเฉย และในที่สุดสายตาก็ตกมาอยู่ที่เหลยหู่

เพียงแค่ไม่กี่วินาที

ตึง!

คาดไม่ถึงว่าเหลยหู่จะคุกเข่าลงโดยตรง

สีหน้าของเขาซีดเผือดอย่างมาก เหงื่อบนหน้าผากที่ราวกับเม็ดถั่วไหลลงมาไม่หยุด

น่ากลัวเหลือเกิน!

เหลยหู่ตัวสั่นเล็กน้อย เขารู้สึกขนหัวลุก

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า เพียงแค่สายตาของนักปราชญ์เย่เหยียน ก็ทำให้เขาไม่สามารถต้านทานได้

มีความแตกต่างมากมายเช่นนี้เลยเหรอ?

ไม่เพียงแค่เขาเท่านั้น ผู้นำพันธมิตรจิ่วกง ผู้นำพันธมิตรเฟิงฉี่และผู้แข็งแกร่งของพันธมิตรทุกคน ในขณะนี้ล้วนไม่มีจิตใจที่จะต่อต้านเช่นกัน

ทุกๆ คนรู้ดีว่า พวกเขาถูกอำนาจบารมีเทพเซียนของเย่เหยียนทำให้ตกใจกลัว

นี่คือพลังเทพเซียน!

นี่คือการใช้อำนาจและความกล้าหาญองอาจของนักปราชญ์เย่เหยียน!

"พวกมดกลุ่มนี้ เป็นใครกัน ใครให้พวกแกกล้าก้าวเท้าเข้ามาเหยียบภูเขาเทียนเสินของฉัน?"

เย่เหยียนค่อยๆ เดินเข้าไปที่ทุกคน ด้วยใบหน้าเย็นชา

บนใบหน้าของเขาไม่มีเจตนาฆ่าแม้แต่น้อย

อย่างไรเสียคนกับมด จะเผยให้เห็นเจตนาฆ่าได้อย่างไร?