บทที่ 3077 ลงทางใต้

ถังหู่ไม่กลัวความตายเลย เพื่อรักษาความลับนี้ เขาจึงยอมสละชีวิตของตัวเอง

แต่ทุกคนก็ล้วนมีจุดอ่อน!

ในฐานะพ่อ หลินหยางเชื่อว่าถังเจียจวินคือจุดอ่อนของถังหู่

“ผู้บัญชาการหลิน! ในฐานะผู้บัญชาการังกรคนที่สามของแดนมังกร คุณทำสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนี้ได้อย่างไร?”

เมื่อมองดูลูกชายของเขาที่ร้องไห้คร่ำครวญและกรีดร้อง หัวใจของถังหู่ก็บีบรัดจนแทบหลั่งเลือก และเขาก็คำรามด้วยความเจ็บปวด

“คนชั่วก็ต้องได้รับการลงโทษจากคนชั่ว ถ้าฉันไม่ใช้มาตรการพิเศษบางอย่างเพื่อจัดการกับคุณ ฉันจะต้องใช้ความรักที่มีอิทธิพลต่อคุณ ใช่ไหมล่ะ?”

หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น

“คุณ...ตกลง! ฉันจะบอกให้ ฉันขอแค่ให้คุณปล่อยลูกชายฉันไป! ให้เขามีทางรอดชีวิต!”

ดวงตาของถังหู่ หรี่ลงและเขากระซิบ

"พูดมาสิ"

หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น

ครั้งนี้ ถังหู่พูดอย่างตรงไปตรงมา เขาก้าวไปข้างหน้าและกระซิบ จากนั้นก็ก้าวถอยหลัง

หม่าไห่และเหลียงหงอิงที่อยู่ข้างหลังพวกเขาไม่ค่อยได้ยินสิ่งใดนัก และแม้แต่เซียวซีเฟิงที่อยู่บนพื้นก็ยังยินไม่ชัดเจน

“ผู้ชายคนนี้คือใคร?”

หลินหยางขมวดคิ้วและถาม

อย่างไรก็ตาม ถังหู่เพียงแค่ส่ายหัวและไม่ตอบ

ดวงตาของหลินหยางมืดลงเขากำลังจะพูด แต่ถังหู่พูดออกมาตรงๆ "ผู้บัญชาการหลิน ฉันบอกได้แค่ชื่อนี้เท่านั้น ฉันจะไม่พูดอะไรมากไปกว่านั้น แม้ว่าคุณจะฆ่าฉันและเจียจวิน ฉันก็พูดได้เท่านี้"

เขามองว่าความตายเป็นบ้าน...

หลินหยางคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเอียงศีรษะแล้วพูดว่า: "หงอิง โทรหาตำรวจทันที เรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจ และพาสองคนนี้ออกไป"

“หลินหยาง คุณอยากส่งพวกมันให้ตำรวจจัดการเหรอ?”

“อืม มีมากขึ้นอีกอย่างไม่สู้มีน้อยกว่าหนึ่งอย่าง ปล่อยให้ตำรวจจัดการดีกว่า”

เหลียงหงอิงพยักหน้าและโทรทันที

ในไม่ช้า หน่วนลาดตระเวนก็มาถึง และทั้งสองก็ถูกใส่กุญแจมือและเตรียมที่จะถูกนำตัวออกไป

ถังหู่มองไปที่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาได้และหันกลับมาทันที

“ผู้บัญชาการหลิน นี่ไม่ใช่กำลังนำหายนะมาสู่ตัวเองหรือ? ถ้าทำเช่นนี้ต่อไป คุณก็จะตายแบบไม่มีที่ฝังศพเท่านั้น!”

ถังหู่คำราม

แต่ก็ไม่เป็นผล เขาจึงถูกตำรวจพาตัวไปอย่างรวดเร็ว

เหลียงหงอิงสับสน และเหลือบมองพ่อและลูกชายที่กำลังจะจากไป และถามแปลกๆ "หลินหยาง ถังหู่หมายถึงอะไร? ยังไม่จบอีกเหรอ?"

"นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น."

หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น

"เริ่ม?"