บทที่ 3089 เชิญหยางหัวเข้าร่วมพันธมิตร

บูม!

ประตูอันหรูหราถูกผลักเปิดออก

ไป๋ฮั่วสุ่ยซึ่งสวมชุด OL ของผู้หญิงสีขาวและแว่นตาขอบทอง เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย วางปากกาในมือลง เอนตัวบนเก้าอี้แล้วมองดูคนสองคนที่เข้ามา ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ท่านลัวซา ท่นนเฉียนถง มีเรื่องด่วนเกิดขึ้นเหรอ? ท่านถึงเข้ามาโดยไม่เคาะประตูด้วยซ้ำ?”

ในขณะที่ เฉียนถงกำลังจะอธิบายลัวซาก็ตบโต๊ะอย่างแรง จ้องมองไปที่ไป๋ฮั่วสุ่ยที่อยู่หน้าโต๊ะแล้วพูดว่า "ผู้นำพันธมิตร! ทำไมข้อมูลเกี่ยวกับหมอเทวดาหลินถึงผิดได้? คนๆ นี้ไม่เพียงแต่เป็นหนึ่งในผู้บัญชาการมังกรทั้งสามเท่านั้น แต่มียอดฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวจำนวนมากภายใต้คำสั่งของเขา เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?”

“สมัชชาใหญ่แจ้งข่าวนี้แก่เรา หากมันผิดพลาด คุณควรติดต่อสมัชชาใหญ่!”

ไป๋ฮั่วสุ่ยยิ้มเล็กน้อย ละเอียดอ่อนราวกับดอกไม้ และลัวซาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสั่นเล็กน้อยในใจ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอพบว่าผู้นำพันธมิตรสวยเปล่งปลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเร็ว ๆ นี้ และดูเหมือนจะถูกผลักดันให้ฟื้นฟูความเยาว์วัยของเขา แม้ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน เธอก็ไม่กล้าที่จะมองตรงไปทางนั้น

"คุณพูดว่าอะไรนะ?"

ลัวซาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

“ไม่ต้องกังวล ฉันจะรายงานต่อที่ประชุมฝ่ายข้อมูลข่าวกรอง และจะขอให้พวกเขาดำเนินการทบทวนและไตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง และเปลี่ยนเส้นทางข่าวกรองหากจำเป็น”

ไป๋ฮั่วสุ่ยยิ้มและพูดว่า "แต่พูดเช่นนี้ เจ้าทนทุกข์ทรมานด้วยน้ำมือของหมอเทวดาหลินหรือ?"

ลัวซามีสีหน้าแปลกๆ และไม่พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง ได้แต่ส่งเสียงตะคอกเท่านั้น

“หัวหน้าพันธมิตรไป๋ ถังหู่ สองพ่อลูกถูกหมอเทวดาหลินพาตัวไป”

เฉียนถงกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"โอ้?"

ไป๋ฮั่วสุ่ยสะดุ้งครู่หนึ่ง และคิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย: "บางทีเขาอาจจะวางแผนที่จะเข้าร่วม?"

“ไม่ใช่ว่าเขาต้องการเข้าร่วม เมื่อพิจารณาจากแนวทางการพัฒนาในปัจจุบันของบริษัทถังเฉิงเทคโนโลยี หยางหัวกลัวว่าเขาจะเป็นเป้าหมายต่อไป คุณคิดว่าเขาจะหนีได้หรือ?” เฉียนถงส่ายหัว

ไป๋ฮัวสุ่ยไม่ได้กล่าวอีกต่อไป

อันที่จริงเธอก็เป็นกังวลเล็กน้อย

แม้ว่าจะไม่รู้ว่าใครกำลังแอบดำเนินการตามแผนการลงไปทางใต้ แต่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะต้องเป็นคนจากพันธมิตรทางธุรกิจที่มีอำนาจก็มหาศาลมาก หากหลินหยางเข้ามาเกี่ยวข้องเขาอาจต้องต่อสู้กับพันธมิตรทางธุรกิจ

“เข้าใจแล้ว ลงไปก่อนเถอะ”

ไป๋ฮัวสุ่ยโบกมือ

“หัวหน้าไป๋ เราควรทำอย่างไรกับถังหู่และลูกชายของเขา? เราจะปล่อยให้หมอเทวดาหลินพาตัวพวกเขาไปเหรอ? โดยที่เราไม่ลงมือทำอะไรเลย?”

ลัวซาถามอย่างกระวนกระวายใจ โดยไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น

“คุณอยากทำอะไร?” ไป๋ฮัยสุ่ยมองดูลัวซาแล้วถาม

“ฉันอยากจะขอให้คุณเขียนหนังสืออีกเล่มให้ที่ประชุมสมัชชา ขอให้พวกเขาส่งสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดมาติดตามฉันเพื่อเผชิญหน้าคนจากหมอเทวดาหลิน!”

ลัวซากัดฟันและพูดด้วยความโกรธลึกในดวงตา

เธอยอมรับว่าเธอกลัว

แต่เธอกลับไม่ยอมรับความพ่ายแพ้และรู้สึกว่าไม่ควรแสดงอาการตื่นตระหนกเช่นนี้ในครั้งนั้น

นี่ไม่ใช่คนจากพันธมิตรทางธุรกิจ แต่เป็นบุคคลจากสมัชชาใหญ่!

ยิ่งไปกว่านั้น หมอเทวดาหลินคงไม่กล้าฆ่าตัวตาย ไม่เช่นนั้นเขาคงอยากจะเริ่มสงครามกับกสมัชชาใหญ่ไปแล้ว

ลัวซารู้สึกละอายใจอย่างยิ่งและปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้ตำแหน่งกลับคืนมา