บทที่ 3142 คุณแข็งแกร่งกว่าเทพเซียนแห่งแผ่นดินเหรอ?

สำหรับอ่าวเทียนซวงแล้ว อ่าวหานเหมยคือคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตำแหน่งหัวหน้าตระกูล เขาต้องการที่จะกำจัดผู้หญิงคนนี้ตลอดเวลา แต่เพราะอ่าวหายเหมยเป็นคนในตระกูลเดียวกันกับเขา จึงไม่สะดวกที่จะลงมือ

แต่คาดไม่ถึงว่าเมื่อหลายปีมานี้ อ่าวหานเหมยจะถูกวินิจฉัยว่าเป็น'โลหิตน้ำแข็ง' และมีเวลาไม่มากแล้ว

พออ่าวเทียนซวงและครอบครัวได้รู้เรื่องนี้ ทั้งครอบครัวก็ทำการเฉลิมฉลองด้วยความดีใจ

หากไม่มีคู่ต่อสู้อย่างอ่าวหานเหมยผู้นี้แล้ว สำหรับอ่าวเทียนซวงตำแหน่งหัวหน้าตระกูล ก็ย่อมเป็นเรื่องที่แน่นอนไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้

แต่ทว่าบัดนี้ คาดไม่ถึงว่าจะมีคนสามารถรักษาโรคโลหิตน้ำแข็งให้อ่าวหานเหมยจนหายได้

อีกทั้ง....ยังจะหมั้นหมายกับอ่าวหานเหมยอีก!

อ่าวเทียนซวงจะสามารถอดทนกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ได้ยังไง?

ฉะนั้นเขาจะต้องกำจัดหลินหยางทิ้งเสียที่นี่ และจัดการแก้ไขปัญหานี้ จะต้องไม่ปล่อยให้เขากับอ่าวหานเหมยกลับไปที่ตระกูลอ่าวเสวี่ยได้

ในสายตาของอ่าวหานเหมยเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร และค่อยๆ ชักดาบน้ำแข็งที่พกเอาไว้ด้านหลังออกมาอย่างช้าๆ จากนั้นจึงกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า: "อ่าวเทียนซวง นี่คุณกำลังสั่งฉันอยู่เหรอ?"

"ฉันสั่งคุณไม่ได้เหรอ?" อ่าวเทียนซวงกล่าวถามอย่างนิ่งๆ

"คุณอย่ารังแกคนอื่นให้มากนักเลย! หากไม่ใช่ว่าฉันป่วย การฝึกฝนสองสามปีมานี้จึงไม่พัฒนาขึ้นแม้แต่น้อย ไม่เช่นนั้นคุณจะสามารถเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้ยังไงกัน?"

อ่าวหานเหมยแอบกัดฟันแล้วกล่าว

"แข็งแกร่งก็คือแข็งแกร่ง อ่อนแอก็คืออ่อนแอ ข้ออ้าง ก็เป็นเพียงแค่การที่คนอ่อนแอไม่ยอมพ่ายแพ้ก็เท่านั้น"

อ่าวเทียนซวงกล่าวด้วยสีหน้าอันเรียบเฉยว่า: "คุณไม่เหลือหนทางสำหรับการเจรจาต่อรองแล้วล่ะ"

ภายในใจของอ่าวหานเหมยเต็มไปด้วยความโมโหเดือดดาล

เธอลดเสียงลง แล้วเอียงหน้าไปกล่าวว่า: "ผู้นำพันธมิตรหลิน ฉันจะยื้อเวลาคนคนนี้เอาไว้ คุณรีบออกไปจากที่นี่เถอะ!"

"แล้วคุณล่ะ?"

"วางใจเถอะ ถึงแม้ว่าอ่าวเทียนซวงจะใจกล้าสักแค่ไหน ก็ไม่กล้าลงมือกับฉันหรอก! ไม่เช่นนั้นหากถูกตระกูลอ่าวเสวี่ยพบเข้า ตระกูลของพวกเขาก็จะต้องถูกฆ่าทั้งหมด"

อ่าวหานเหมยกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

หลินหยางพยักหน้าอย่างเงียบๆ ชำเลืองมองอ่าวเทียนซวงแล้วกล่าวว่า: "ถ้าหากฉันหนีไปแล้ว เรื่องนี้ก็นับว่าจบสิ้นใช่ไหม?"

อ่าวหานเหมยตกตะลึง มองเขาอย่างประหลาดใจ และลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงกล่าวว่า: "ฉันจะต้องคิดการวิธีจัดการอ่าวเทียนซวงคนสร้างความยุ่งยากคนนี้"

"แต่ฉันคิดว่าคุณยากที่จะจัดการได้นะ ฉันได้ทำการบำบัดรักษาให้คุณ อาการป่วยของคุณค่อนข้างดีขึ้นเล็กน้อย แต่ในทางกลับกัน ศักยภาพของคุณก็จะอ่อนแอลงเล็กน้อยเช่นกัน ด้วยศักยภาพในขณะนี้ของคุณ หากต้องการจะจัดการกับคนคนนี้คงเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง"

หลินหยางส่ายหน้า

"นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณควรจะกังวล ฉันสั่งให้คุณไปคุณก็รีบไปเถอะ ทำไมจะต้องพูดจาเพ้อเจ้อด้วย?"

อ่าวหานเหมยค่อนข้างโมโห จึงตะคอกใส่ทันที

"ฉันคิดว่า อยู่จัดการกับคนคนนี้ดีกว่า เพื่อที่จะได้ไม่มารบกวนอีกในอนาคต"

หลินหยางส่ายหน้า

"ทำไมโลกใบนี้ถึงมีคนที่ทั้งโง่เขลาทั้งอวดดีแบบคุณด้วยนะ? คุณคิดว่าที่พวกเราจะต้องเผชิญหน้ามีเพียงแค่อ่าวเทียนซวงอย่างนั้นเหรอ? คุณคิดผิดแล้ว ภัยคุกคามที่แท้จริงก็คือผู้พิทักษ์ชิงเสวี่ยที่อยู่รอบๆ นี้ต่างหาก! ศักยภาพของพวกเขา จึงเป็นสิ่งที่สมควรให้ความสนใจมากที่สุด อย่างมากฉันก็สามารถถ่วงเวลาอ่าวเทียนซวงเอาไว้ แต่ลูกน้องของฉันคงไม่อาจถ่วงเวลาผู้พิทักษ์ชิงเสวี่ยเหล่านั้นได้ ขืนคุณยังไม่ไปอีก ก็คงจะออกไปไม่ได้แล้ว!"

อ่าวหานเหมยตะโกนด้วยความโมโห

เห็นว่าหลินหยางยังคงไม่ขยับเขยื้อน จึงส่งสายตาให้เสี่ยวชุ่ยโดยตรง

เสี่ยวชุ่ยกัดฟันแน่น ถึงแม้จะอาลัยอาวรณ์ แต่ก็ไม่ลังเลใจ หันนำมือไปจับแขนของหลินหยางทันที วางแผนที่จะบีบบังคับพาเขาออกไป

ไม่พูดไม่ได้ว่า ถึงแม้ว่าสาวใช้ผู้นี้จะดูอายุน้อย แต่ศักยภาพกลับแข็งแกร่งผิดปกติ และเกรงว่าคงจะอ่อนแอกว่าฉู่ชิวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ด้วยกำลังของเธอ ไม่อาจขยับหลินหยางได้โดยสิ้นเชิง!

"ผู้นำพันธมิตรหลิน?"

เสี่ยวชุ่ยตกตะลึง

ฉึก!

เห็นเพียงฉู่ชิงดึงมีดอันแหลมคมออกมา แล้วกล่าวด้วยสีหน้าอันเรียบเฉยว่า: "คุณอ่าว คุณอย่าดูถูกผู้นำพันธมิตรของพวกเราเลย นี่เป็นเพียงแค่พวกปลาตัวเล็กตัวน้อย ไหนเลยจะสามารถใช้อำนาจคุกคามผู้นำพันธมิตรของฉันได้? หรือคุณไม่รู้ว่า สงครามที่ภูเขาเทียนเสินในครั้งนั้น ใครเป็นคนโค่นเย่เหยียน ก่อนที่เขาจะหลบหนีการสังหารไป?"

เพียงคำพูดนี้จบลง ก็ไม่ต้องพูดถึงอ่าวหานเหมยและคนอื่นๆ แม้แต่ผู้พิทักษ์ชิงเสวี่ยเหล่านั้นก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

"อาศัยเพียงแค่คนเหล่านี้ แล้วคิดว่าจะสามารถลงมือกับผู้นำพันธมิตรของพวกเราได้อย่างนั้นเหรอ? หรือว่าคนเหล่านี้......แข็งแกร่งกว่าเทพเซียนแห่งแผ่นดิน?"

ฉู่ชิวกล่าวขึ้นอีก และกวาดสายตาอันเยือกเย็น มองไปยังทุกคน

แม้ว่าผู้พิทักษ์ชิงเสวี่ยเหล่านี้จะเป็นกองกำลังของตระกูลอ่าวเสวี่ย และอ่าวเทียนซวงเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดารุ่นน้องของตระกูลอ่าวเสวี่ย

แต่เมื่อมัดรวมกันแล้ว ก็ยังไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกับเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้

ชั่วพริบตา ทุกคนก็รู้สึกลังเลใจขึ้นมา

"พวกคุณอย่าไปถูกคนคนนี้ขู่ขวัญนะ สงครามที่ภูเขาเทียนเสิน จะมีแค่เขาเพียงคนเดียวได้อย่างไรกัน? ในครั้งนั้นพันธมิตรที่เข้าร่วมโจมตีเย่เหยียนมีอีกมหาศาลไม่ใช่เหรอ? นายท่านเฮ่าเทียนเป็นผู้ออกมือด้วยตัวเอง จึงสามารถทำให้พลังการต่อสู้ของเย่เหยียนลดลงเหลือเพียงครึ่งหนึ่ง อีกทั้งฉันได้ยินมาว่าคนคนนี้ได้จัดเตรียมวงเวทย์ขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มศักยภาพ เพียงแค่ถ่วงเวลาเย่เหยียน แต่ไม่สามารถโจมตีเขาจนพ่ายแพ้ได้ นี่ ก็นับว่าเป็นการรบชนะเทพเซียนแห่งแผ่นดินแล้วเหรอ?"