บทที่ 3143 เอาชนะ

แม้ว่าความแข็งแกร่งของอ่าวหานเหมยจะลดลงอย่างมาก แต่ถึงยังไงเธอก็ยังสามารถสู้ได้อยู่

ส่วนความสามารถของผู้นำพันธมิตรหลินคนนี้ก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจประมาทได้เลยจริงๆ

ไม่จำเป็นต้องไปเสียเวลาเสียพลังกับอ่าวหานเหมยมากเกินไป ไม่งั้นจะไม่สามารถกำจัดนายหลินได้ แถมยังทำให้เขาหนีไปได้อีก แบบนี้จะได้ไม่คุ้มเสียซะเปล่าๆ

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ อ่าวเทียนซวงก็ถอยกลับอย่างรวดเร็วพร้อมกับพลิกฝ่ามือไปจับดาบยาวที่แหลมคมหันไปที่ปลายพื้น และพลังที่ออกมาจากร่างกายก็พลุ่งพล่านอย่างมาก

อ่าวหานเหมยสูดหายใจเข้าและรับรู้ได้ว่าการโจมตีครั้งนี้ไม่ปกติ จากนั้นจึงกระตุ้นพลังทั้งหมดในร่างกายพุ่งเข้าใส่อ่าวเทียนซวงอย่างรุนแรง

และขณะที่กำลังจะเข้าใกล้อ่าวเทียนซวงนั้นเอง

ฉึก!

อ่าวเทียนซวงพลิกดาบลงพร้อมกับปักทิ่มลงไปที่พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของตัวเอง

ทันใดนั้นเอง พื้นดินบริเวณโดยรอบก็ถูกผนึกด้วยน้ำแข็ง

กระแสน้ำค้างแข็งหลั่งไหลออกมาและพุ่งไปทางอ่าวเทียนซวงอย่างรวดเร็ว

"แย่แล้ว!"

อ่าวหานเหมยหน้าเปลี่ยนสีและรีบร่นถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว

ทว่ากลับไม่ทันเสียแล้ว

ขณะที่เธอกำลังจะวิ่งหนีไป กระแสความหนาวเหน็บของน้ำค้างแข็งก็เริ่มเกาะที่ขาทั้งสองข้างของเธอจนไม่อาจขยับไปไหนได้

อ่าวเทียนซวงเห็นเข้าก็รีบกระโดดให้พ้นจากอ่าวหานเหมยพร้อมกับพุ่งไปยังหลินหยางที่ยังคงถูกกลุ่มคนปิดล้อมอยู่

"ผู้นำพันธมิตรหลิน! หนีเร็วเข้า!"

อ่าวหานเหมยตะโกนสุดเสียง

ทว่าหลินหยางยังคงนิ่งเฉยอยู่บนหลังม้าขาวพร้อมกับจับจ้องไปที่อ่าวเทียนซวงโดยไม่ได้แสดงสีหน้าตื่นตระหนกอะไร

"คุ้มกันผู้นำพันธมิตรหลิน!"

"คุ้มกันผู้นำพันธมิตรหลิน!"

ลูกน้องของอ่าวหานเหมยต่างพากันร้องตะโกนและวิ่งเข้าไปตรงนั้น

"ปกป้อง? พวกคุณปกป้องคุ้มครองเขาได้เหรอ?"

แววตาของอ่าวเทียนซวงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดาบที่แหลมคมและหนาวเหน็บชี้ไปที่หลินหยางและเตรียมจะปักทิ่ม

แกร๊ง!

ราวกับความว่างเปล่าถูกทำลายลง

ดาบที่แหลมคมและแวววาวพุ่งเข้าใส่หลินหยาง

การโจมตีครั้งนี้ทำให้บริเวณโดยรอบกลายเป็นน้ำแข็ง

ทุกคนต่างรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่เข้ามาปกคลุม

ม้าทุกตัวได้กลายม้าน้ำแข็งแกะสลักในทันที!

ช่างเป็นดาบที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

อ่าวหานเหมยเบิกตากว้างและจับจ้องไปที่หลินหยาง

เธอรับรู้ได้ว่าระดับวรยุทธ์ความสามารถของอ่าวเทียนซวงได้พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นแล้ว!

การโจมตีครั้งนี้เป็นการโจมตีที่เธอไม่สามารถทำได้แม้แต่ตอนที่ความสามารถของเธออยู่ในระดับสูงด้วยซ้ำ!

ผู้นำพันธมิตรจะต้องตายแน่ๆ!

หัวใจของอ่าวหานเหม่ยเต้นแรงและรู้สึกหมดหวังอย่างมาก

เดิมทีหลังได้รับการรักษาจากหลินหยางได้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเกิดใหม่อีกครั้งและมีความหวังขึ้นมา

แต่ตอนนี้ หลินหยางกลับกำลังจะถูกอ่าวเทียนซวงฆ่า

ไม่เพียงแค่ฆ่าหลินหยางคนเดียว!

ยังมีเธอ อ่าวหานเหมย!

อ่าวหานเหมยน้ำตาไหลและจากนั้นก็หลับตาลง

แต่ขณะนี้เอง

ปัง!

เสียงระเบิดที่แปลกประหลาดก็ดังขึ้น

จากนั้นก็มีเสียงน้ำแข็งแตกร้าวลง

อ่าวหานเหมยตกใจและลืมลืมตาขึ้นมา

ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เธอรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก

เธอเห็นอ่าวเทียนซวงยกดาบขึ้นกลางอากาศและปักทิ่มไปที่หลินหยาง

ทว่าหลินหยางกลับเพียงขยับปลายนิ้วและจากนั้นก็มีเปลวเพลิงถูกจุดประกายออกมาพร้อมกับพุ่งโจมตีเข้าใส่ดาบหิมะที่โจมตีเข้ามา

การโจมตีครั้งนี้ เขาสามารถรับมือได้!

และ...รับมือได้อย่างง่ายดายด้วย...

"เป็นไปได้ยังไง?"

อ่าวหานเหมยสูดหายใจเข้าด้วยอาการตัวสั่น

พลังความหนาวเหน็บที่ออกมาจากดาบหิมะไม่สามารถทำอันตรายใดๆ ต่อเปลวเพลิงนี้ได้เลย และความร้อนแรงของไฟประหลาดหลากสียังเกือบทำให้ดาบนั้นหลอมละลายลง

ทุกคนที่อยู่รอบๆ ต่างพากันสูดหายใจเข้าด้วยความตกใจ

อ่าวเทียนซวงรู้ได้ถึงความไม่ปกติและจากนั้นก็รีบดึงดาบและถอยหลังไป

"คุณรู้ทักษะไฟประหลาด?"

อ่าวเทียนซวงถามอย่างเคร่งขรึม

"น่าแปลกมากเหรอ?"

หลินหยางสะบัดไฟประหลาดและกล่าว "ไฟประหลาดสามารถเอาชนะทักษะหิมะน้ำแข็งเหล่านี้ของพวกคุณได้ คุณ คิดจะเป็นคู่ต่อสู้ของผมอย่างนั้นเหรอ?"

"อย่าเพิ่งรีบดีใจไปหน่อยเลย!"

อ่าวเทียนซวงกล่าวอย่างเกรี้ยวกราดพร้อมกับพุ่งโจมตีอีกครั้ง

ทว่าหลินหยางราวกับไม่ยอมอยู่เฉยอีกต่อไปและจากนั้นก็กระโดดขึ้นกลางอากาศ

"หิมะจงมา!"

ตู้ม!

จู่ๆ ก็มีหิมะตกลงมาจากท้องฟ้า

และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวก็คือหิมะที่ตกลงมานั้นกลับถูกห่อหุ้มด้วยไฟประหลาดพร้อมกับพุ่งเข้าใส่อ่าวเทียนซวงอย่างรุนแรง

อ่าวเทียนซวงทำหน้าเคร่งเครียดและรีบยกดาบขึ้นป้องกัน

ตู้ม!

ไฟประหลาดและหิมะได้ถาโถมเข้าใส่ดาบหิมะอย่างรุนแรง

ทำให้เกิดประกายไฟและเศษหิมะแตกกระจายไปทั่ว

จากนั้นดาบหิมะก็หักลงทันที

เป็นอะไรที่น่าสะพรึงกลัวมาก!

อ่าวเทียนซวงจับจ้องด้วยสีหน้าเยือกเย็น

เขารับรู้ได้ว่าความต่างระหว่างความสามารถของเขาและหลินหยางนั้นต่างกันไม่มาก

ทว่าอีกฝ่ายกลับมีทักษะไฟประหลาดหลากสี แถมยังเป็นไฟประหลาดหลากสีระดับสูงอีกด้วย!

ไฟประหลาดประเภทนี้ได้ปิดกั้นความสามารถและพลังหิมะที่หนาวเหน็บของเขาไปได้อย่างสมบูรณ์

หากยังสู้ต่อไปเช่นนี้ อ่าวเทียนซวงจะต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างแน่นอน

แต่หากไม่ฆ่าหลินหยาง ตำแหน่งของเขาจะต้องได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน

"ถ้างั้นก็คงต้องใช้ไม้ตายแล้วล่ะ!"

อ่าวเทียนซวงแอบตะคอกและเหลือบมองดาบหิมะที่หักลงในมือและโยนทิ้ง จากนั้นก็หยิบอัญมณีสีฟ้าที่มีขนาดใหญ่พอๆ กับไข่ไก่ออกมา

และปล่อยพลังเข้าไปข้างในอัญมณี

ทันใดนั้นเอง อัญมณีเม็ดนั้นก็เปล่งงแสงประกายระยิบระยับ

"นี่คืออัญมณีเทพเฟิงเสวี่ย!"

อ่าวหานเหมยหน้าเปลี่ยนสีและจากนั้นก็ตะโกนออกไป "ถอย! รีบถอยไปเร็วเข้า!"

ทุกคนต่างพากันร่นถอยออกไปอย่างตื่นตระหนก

แม้แต่องครักษ์หิมะเหล่านั้นก็ไม่กล้ายืนเฉยและต่างพากันถอยหลังออกไป

หลินหยางเฝ้ามอง

"หนีเร็วเข้า!"