บทที่ 3151 น้ำแข็งประหลาด

เมื่อมองไปที่ของเหลวสีดำเข้มบนร่างของอ่างหงหั่ว หลินหยางก็ขมวดคิ้ว

"ไฟประหลาด?"

อ่าวหั่วอวิ๋นกวาดสายตามองไปที่หลินหยางและกล่าวอย่างเย็นชา "หากคุณมีฝีมือขนาดนี้ก็อาจเป็นไปได้ว่าคุณไม่ได้คิดจะทำร้ายเทียนซวง ฉะนั้นตอนนี้คุณยิ่งกลายเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด"

"แล้วยังไง?"

"คุณ ต้องถูกกำจัดอย่างไม่มีข้อยกเว้น!"

อ่าวหั่วอวิ๋นหันมากล่าวเสียงแหบแห้ง

"ก็ได้ ถึงยังไงตอนนี้หานเหมยก็กำลังอัดวิดีโออยู่ งั้นผมจะเดิมพันกับพวกคุณสักครั้ง สิ่งที่พวกคุณทุกคนพูดและกระทำได้ถูกโทรศัพท์เครื่องนี้อัดเอาไว้แล้ว หากพวกคุณสามารถฆ่าเราได้ ก็เท่ากับสามารถทำลายโทรศัพท์เครื่องนี้ได้ ฉะนั้นสิ่งทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่นี่จะไม่มีใครรู้"

หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม "แต่หากพวกคุณแพ้ อย่าว่าแต่ผมจะสามารถพวกคุณทั้งหมดได้ไหมเลย ถึงอย่างไรพวกคุณก็ไม่สามารถแย่งชิงโทรศัพท์เครื่องนี้ไปได้ สิ่งที่พวกคุณจะสูญเสียไปก็คือเผ่าตระกูลซวงทั้งหมด!"

เมื่อพูดจบ ทุกคนต่างตกใจ

แม้แต่อ่าวหั่วอวิ๋นเองก็หยุดชะงัก

อ่าวหานเหมยตระหนักได้ทันที

ถึงว่าทำไมหลินหยางถึงสั่งให้เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมาอัดวิดีโอ!

ที่แท้ หลินหยางต้องการทำให้พวกเขาหวาดกลัว!

โทรศัพท์เครื่องนี้ได้บันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเอาไว้ หากอ่าวหั่วอวิ๋นไม่ลงมือ อย่างมากก็เป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิดและไม่เป็นเรื่องใหญ่อะไร และทางฝั่งอ่าวหงหั่วก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรเลย

แต่หากทั้งสองฝ่ายลงมือต่อสู้กันขึ้นมาจริงๆ โดยมีอ่าวหั่วอวิ๋นเป็นคนลงมือ...ฆ่าหลินหยางก่อนคงพูดยาก หากกำจัดไม่ได้ วิดีโอที่อยู่ในเครื่องจะถูกส่งไปยังนายท่านตระกูลและเผ่าตระกูลซวงทุกคนจะได้รับรู้

เรื่องทำร้ายคนในเผ่าตระกูลเดียวกันเช่นนี้ถือเป็นเรื่องร้ายแรงที่สุด

หากเกิดเรื่องนี้ขึ้นจริง เผ่าตระกูลซวงจะถูกกดดันและไม่รู้ต้องมีคนตายมากแค่ไหน

ทันใดนั้นอ่างหั่วอวิ๋นก็รู้สึกลังเลใจขึ้นมา

"อ่าวหั่วอวิ๋น ว่าที่สามีของฉันคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา คุณเองก็คงเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของเขามาบ้างเรื่องที่เขาสามารถเอาชนะนักปราชญ์เย่เหยียนได้เพียงลำพัง เขาสามารถเอาชนะและต่อสู้กับเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้ พวกคุณคิดจะฆ่าเราที่นี่ พวกคุณคิดจะทำได้สำเร็จอย่างนั้นเหรอ!"

อ่าวหานเหมยกล่าวเสียงเย็นชา

"อะไรนะ? คุณคือคนที่สู้กับเทพเซียนแห่งแผ่นดินเพียงลำพังคนนั้นเหรอ?"

"เย่เหยียนยังฆ่าเขาไม่ได้? จริงเหรอเนี่ย?"

คนของเผ่าตระกูลซวงต่างตกตะลึงและรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก

ทว่าอ่าวหั่วอวิ๋นกลับทำสีหน้าเป็นปกติ

เขาจับจ้องไปที่ทั้งสองคนอยู่นานและจากนั้นก็กล่าวเสียงแหบแห้ง "ผมไม่ชอบให้ใครมาข่มขู่ที่สุด ในเมื่อคุณออกปากเดิมพันแล้ว งั้นเราก็มาเดิมพันกันสักครั้งแล้วกัน"

อ่าวหานเหมยสูดหายใจเข้าและมือที่ถือโทรศัพท์อยู่ก็แอบสั่นสะท้านเล็กน้อย

"อ่าวหั่วอวิ๋น! คุณสู้กับวรยุทธ์ระดับเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้เหรอ?"

อ่าวหานเหมยกัดฟันตะคอกเพื่อหวังจะทำให้อ่าวหั่วอวิ๋นเปลี่ยนใจ

ทว่าอ่าวหั่วอวิ๋นกลับส่ายหน้า

"ผมได้สั่งให้คนตรวจสอบประวัติว่าที่สามีของคุณมาทั้งคืนอย่างละเอียด รวมถึงการต่อสู้ครั้งนั้นตั้งแต่เริ่มจนจบ ผู้นำพันธมิตรหลินของคุณคนนี้ไม่ได้มีความสามารถมากมายเหมือนอย่างที่ทุกคนพูดกัน!"

"ที่เขาสามารถเอาชนะเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้นั้น ก็เป็นเพราะเขาแอบขโมยทักษะวิชาของหอเหลยเจ๋อเทียน!"

"พูดง่ายๆ คือเขาเพียงฉวยโอกาสยื้อเวลาเทพเซียนแห่งแผ่นดินเอาไว้เท่านั้น แค่นี้เขาก็สามารถฆ่าเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้อย่างง่ายดาย"

"ตอนนี้ไม่ได้มีผู้คนนับแสนที่คอยเป็นแรงสนับสนุนให้เขา ไม่มียาที่คอยเพิ่มพละกำลังให้เขา เขา? ก็มีค่าแค่นี้ คิดว่าพลังของเขาจะสู้ของผมได้เหรอ?"

อ่าวหั่วอวิ๋นกล่าว

คำพูดที่พูดออกมาเหมือนเขาได้มองทะลุไปถึงเบื้องลึกเบื้องหลังของหลินหยาง

อ่าวหานเหมยเบิกตากว้างและทำหน้าจริงจัง

เดิมทีเธอคิดจะเอาผลการต่อสู้ของหลินหยางมาพูดเพื่อให้ทุกคนหวาดกลัว

ทว่ากลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่ได้ผล

อันที่จริงอ่าวหานเหมยก็คิดเช่นนั้น

หากคิดจะต่อสู้กันขึ้นมาจริงละก็ แม้หลินหยางและอ่าวหั่วอวิ๋นจะสู้กันอย่างสุดชีวิต ถึงอย่างไรทุกคนก็ต้องแย่แน่

เพราะคนกลุ่มนี้ที่อ่าวหั่วอวิ๋นพามาด้วยนั้น ล้วนเป็นยอดฝีมือที่โดดเด่นของเผ่าตระกูลซวง

"ไฟประหลาดของคุณร้ายกาจมาก?"

อ่าวหั่วอวิ๋นเดินไปหาหลินหยาง

"งั้นมาลองน้ำแข็งประหลาดของผมดูหน่อยแล้วกัน!"

"น้ำแข็งประหลาด?"

หลินหยางขมวดคิ้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินสิ่งนี้

"ฆ่า!"

หลังจากที่เสียงตะโกนของอ่าวหั่วอวิ๋นดังขึ้น

ผู้คนของตระกูลอ่าวเสวี่ยที่อยู่รอบๆ ต่างก็พากันพุ่งเข้ามา

อ่าวหานเหมยรีบยกดาบขึ้นป้องกันและเตรียมรับการต่อสู้

ทั้งสองฝ่ายต่างเริ่มต่อสู้กัน

จู่ๆ อ่าวต้าเอ่อร์ก็ตื่นขึ้นมาและแอบไปหลบอยู่ข้างๆ

"ผนึกน้ำแข็ง!"

อ่าวหั่วอวิ๋นโบกสะบัดแขนกลางอากาศพร้อมกับคำรามเสียงดัง

แกร่ก!

ทันใดนั้นกรงเล็บวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากใต้พื้นดินที่หลินหยางยืนอยู่และทำให้เขากลายเป็นน้ำแข็ง

"ฆ่า!"

อ่าวหั่วอวิ๋นคำรามอีกครั้งและยกสองมือขึ้นประสานเหนือศีรษะ จากนั้นก็มีสารสีดำบางอย่างก่อตัวขึ้นที่ฝ่ามือของเขาพร้อมกับก่อร่างเป็นดาบน้ำแข็งขนาดใหญ่และฟันไปที่หลินหยาง

ควับ ควับ ควับ...

ในขณะเดียวกันก็มีไฟประหลาดจำนวนมากพุ่งออกมาจากร่างกายของหลินหยางพร้อมกับหลอมละลายน้ำแข็งที่อยู่รอบๆ

ก้อนน้ำแข็งที่กักขังร่างกายของเขาถูกละลายในเวลาเดียวกัน แต่ความเร็วในการละลายนั้นช้ากว่าก้อนน้ำแข็งอื่นอย่างเห็นได้ชัด

เขายกมีดเทียนเซิงขึ้นมาและฟันลงไป

มีดเทียนเซิงไม่ได้ฆ่าใคร แต่เปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัวบนตัวมีดนั้นกลับถาโถมเข้าใส่อ่าวหั่วอวิ๋น

อ่าวหั่วอวิ๋นที่รู้ถึงความร้ายกาจของมีดเทียนเซิงก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาแยกแขนทั้งสองข้างและดาบน้ำแข็งระหว่างฝ่ามือก็ปะทะชนกันอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตา ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ก็ก่อตัวขึ้นและกดทับเข้าหาหลินหยาง