บทที่ 3157 น้ำแข็งกับไฟ

อ่าวเวยอินและอ่าวหานเหมยจ้องมองหลินหยางในกองซากศพนั้นอย่างตกตะลึงตาค้าง และพูดไม่ออกเป็นเวลานาน

หลินหยางยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมา ในดวงตาประกายแสงความประหลาดใจ

การเข้าไปอยู่ในท้องของอีกาน้ำแข็ง เดิมทีหลินหยางวางแผนที่จะทำลายอวัยวะภายในทั้งหมด และสังหารอีกาน้ำแข็งจากภายใน

แต่คาดไม่ถึงเลยว่า หลังจากที่หลินหยางเห็นอวัยวะภายในของอีกาน้ำแข็งแล้ว เขาตระหนักได้ถึงยาที่มีมูลค่าในหัวใจของมัน

หัวใจของมัน เป็นยาสมุนไพรชั้นยอดจริงๆ

หากนำมาใช้ในการฝึกฝน มันจะต้องทำให้การฝึกฝนเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ด้วยเหตุนี้ หลินหยางที่อยู่ในท้องของอีกาน้ำแข็งจึงกลืนกินหัวใจของมัน และย่อยสลายมัน

อีกาน้ำแข็งที่สูญเสียหัวใจไปยังมีชีวิตอยู่ได้อีกระยะหนึ่ง แต่ในท้ายที่สุดมันก็ไม่สามารถต้านทานการทำลายล้างอย่างโหดเหี้ยมของหลินหยางได้ สุดท้ายอวัยวะภายในถูกโจมตีจนแหลกเหลว และตายไปในที่สุด

เดิมทีหลินหยางคิดว่านกน้ำแข็งจะให้การฝึกฝนที่ไม่ธรรมดาแก่เขา แต่ไม่เคยคิดเลยว่า มันจะทำให้ตนเองควบคุมพลังแห่งน้ำแข็งส่วนหนึ่งได้!

นี่เป็นเรื่องที่น่าเซอร์ไพรส์จริงๆ

"ไม่จริง เห็นได้ชัดว่าฉันมีไฟประหลาดในครอบครอง จะควบคุมพลังแห่งน้ำแข็งได้อย่างไรล่ะ?"

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น จ้องมองสองมือของตนเอง

ฟู่!

เปลวไฟผุดขึ้นมาจากมือขวาของเขา ราวกับนางฟ้ากำลังเต้นรำอยู่

และที่มือซ้ายก็ก่อตัวกลายเป็นน้ำค้างแข็ง มันหนาวเย็นอย่างมาก

"พลังแห่งน้ำแข็งและไฟ?"

อ่าวเวยอินที่อยู่ไม่ไกลร้องเสียงหลง

"เป็นไปไม่ได้ พี่ ทำไมเขาถึงสามารถควบคุมพลังน้ำแข็งกับไฟได้ในเวลาเดียวกันล่ะ?"

อ่าวหานเหมยก็ยากที่จะเชื่อเช่นกัน

พลังทั้งสองนี้ขัดแย้งกันโดยธรรมชาติ แต่มันกลับปรากฏอยู่ในคนคนเดียวในเวลาเดียวกัน

เรื่องที่แปลกพิลึกเช่นนี้ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

หลินหยางก็ตระหนักได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน

ทันใดนั้น

พรวด!

ในปากของหลินหยาง ได้กระอักเลือดคั่งออกมากองใหญ่

เลือดสดๆ กองอยู่บนพื้นที่ขาวสะอาด กระทั่งย้อมพื้นจนกลายเป็นสีดำโดยตรง

หลินหยางมองดูเลือดเหล่านั้น และสีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นย่ำแย่ลง

ดูเหมือนว่าเขาจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาหยิบเข็มเงินออกมาทันที และแทงเข้าไปที่บริเวณคอของตนเอง หลังจากนั้นครู่หนึ่งก็ดึงเข็มเงินออกมาและมองดูเป็นเวลานาน

"เดิมทีไม่ใช่ความโชคดีในความโชคร้าย ไม่ใช่เรื่องน่าเซอร์ไพรส์......คราวนี้คือปัญหาแล้ว"

หลินหยางยิ้มอย่างขมขื่นใจ บนใบหน้ามีความจนใจ

พลังแห่งน้ำแข็งกับไฟประหลาดปรากฏอยู่ในร่างกายของหลินหยางในเวลาเดียวกัน จึงทำให้ร่างกายของหลินหยางเกิดปฏิกิริยาปฏิเสธ

ปฏิกิริยาเช่นนี้......มันอันตรายถึงชีวิต.....

"ผู้นำพันธมิตรหลิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

อ่าวหานเหมยลากร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสของเธอเดินเข้ามา และเอ่ยถามอย่างอ่อนแรง

"ฉันสบายดี"

หลินหยางพยักหน้า และแทงเข็มให้เธอกับอ่าวเวยอินสองสามเข็ม

หญิงสาวทั้งสองคนจึงฟื้นฟูกลับมา

"คุณไปแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วกลับมาทำไมอีกล่ะ?"

หลินหยางเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

อ่าวหายเหมยตกตะลึง และเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดในทันที

"เผ่าซวงอำมหิตขนาดนี้เลยเหรอ?"

หลินหยางค่อนข้างประหลาดใจ

"รอให้กลับไปถึงตระกูลก่อน ฉันจะต้องเปิดโปงแผนการชั่วร้ายของพวกเขาอย่างแน่นอน!"

อ่าวหายเหมยกัดฟันกล่าว

"อย่านะ!"

อ่าวเวยอินตะโกนขึ้นมาในทันที

"ทำไมล่ะ?"

อ่าวหานเหมยมองเธออย่างตกตะลึง

"เรื่องนี้อย่าหักหน้ากันอย่างเปิดเผยจะดีที่สุด เรากลับไปก่อน และปรึกษาหารือกับคุณพ่อ และค่อยคิดแผนการอีกทีหนึ่ง มิเช่นนั้นถ้าคุณทำแบบนี้ เผ่าซวงก็จะถูกบีบบังคับให้ร้อนใจ และจะต่อสู้กับเผ่าเย่ไหมของเราอย่างสุดชีวิตแน่นอน เช่นนี้จะทำให้เกิดการนองเลือดเท่านั้น เรื่องนี้ทำได้เพียงจัดการอย่างเงียบๆ ไม่สามารถเปิดเผยได้!"

อ่าวเวยอินกล่าว

อ่าวหานเหมยตระหนักได้ในทันที

หลินหยางมองผู้หญิงทั้งสองคนนี้ และพยักหน้าอย่างเงียบๆ

เมื่อเทียบกับอ่าวหายเหมย อ่าวเวยอินยอดเยี่ยมกว่ามากจริงๆ

"ผู้นำพันธมิตรหลิน อีกาน้ำแข็งตัวนี้คุณฆ่ามันเองเหรอ?" อ่าวเวยอินมองเขาและเอ่ยถาม

"ก็แค่ใช้กลอุบายเท่านั้น"

"ไม่ว่าอย่างไร ศักยภาพของคุณก็ทำให้ฉันประหลาดใจอย่างมาก ศพของอีกาน้ำแข็งตัวนี้.....คุณสนใจมันไหม?"

"พวกคุณต้องการมันเหรอ?"

หลินหยางเอ่ยถาม

"หากผู้นำพันธมิตรหลินไม่สนใจ เราจะเอาไปเอง แต่หากผู้นำพันธมิตรหลินสนใจ พวกเราจะช่วยแยกชิ้นส่วนของอีกาน้ำแข็งตัวนี้ให้คุณ"

"ไม่ต้องหรอก!"

หลินหยางโบกๆ มือ เป็นการบอกว่าพวกคุณจัดการเถอะ

"ขอบคุณมากผู้นำพันธมิตรหลิน!"

อ่าวเวยอินคารวะทันที จากนั้นก็มองไปรอบๆ และกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า : "หานเหมย รีบฝังศพเหล่านี้โดยเร็ว จากนั้นก็แจ้งให้คุณพ่อทราบอย่างลับๆ เพื่อบอกให้เขามาจัดการศพของอีกาน้ำแข็ง!"

"ตกลง!"