บทที่ 3211 หนี

ทหารองครักษ์สามคนที่เหลือก็ชะงักไปทันที ไม่รู้ว่าองค์รัชทายาทกำลังทำอะไร

ฉึก!

ดาบก็ถูกฟันมาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ชั่วพริบตาเดียวก็ตัดคอของทหารองครักษ์แล้ว

ทหารองครักษ์ท่วมตัวสั่นเทา ทันทีหลังจากนั้นศีรษะก็หล่นลงบนพื้น เลือดสดกระเด็นออกมา

หันกลับไปมอง ก็เห็นว่าเป็นขันที!

“พวกเขาไม่ใช่องค์รัชทายาทกับกงกง ฆ่า!”

สุดท้ายสองคนที่เหลือก็ได้สติกลับมา รีบดึงดาบออกมาจู่โจม

ทั้งสองคนศิลปะการต่อสู้ล้ำเลิศ วิชาฟันดาบเหนือชั้น และยังมีพลังแห่งสวรรค์ เก่งกาจมาก

ขันทีก็คือตี้หนี่ว์ก็ต่อสู้กับคนนั้นทันที

แต่ทหารองครักษ์นี้ศิลปะการต่อสู้เหนือชั้น เพิ่งจะเริ่มต่อสู้ ก็เกือบจะสู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้

และองค์รัชทายาทก็คือหลินหยาง ฝีมือยอดเยี่ยม มือกุมดาบเทียนเซิง คล่องแคล่วและผ่อนคลาย

“ผู้นำพันธมิตรหลิน อย่าทำให้ล่าช้า ถ้าหากกษัตริย์ได้สติกลับมา พาคนมากลุ่มใหญ่ พวกเราใครก็หนีไม่รอด!”

ตี้หนี่ว์กัดฟันพูด

“ก็ได้ ทำวิธีการที่รวดเร็วฉับไวเถอะ!”

หลินหยางสายตาเยือกเย็น ทันใดนั้นก็ใช้เข็มมังกรหงเหมิง ฝังลงบนหลังมือของตัวเอง หลังจากนั้นพลังแห่งสวรรค์ราวกับน้ำพุ่งไปที่ฝ่ามือของเขา ไหลไปที่ปลายดาบเทียนเซิง

ดาบเทียนเซิงค่อยๆเข้ามา

ก็เกิดแรงสั่นสะท้าน สั่นสะเทือนจนน่าหวาดกลัว!

ทหารองครักษ์ร้องด้วยเสียงสั่นเทา ใช้ดาบต้านไว้โดยไม่รู้ตัว

แต่วินาทีที่ดาบเทียนเซิงเข้าใกล้ร่างกาย เขาก็เสียใจภายหลังแล้ว…

ดาบนี้ ต้านทานดาบเทียนเซิงไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!

เป็นไปอย่างที่คิด

เพล้ง!

พลังแห่งสวรรค์ของดาบเทียนเซิงฟันดาบนั้นจนแตก คมมีดเหมือนกับฟันต้นไผ่ ฟันลงบนศีรษะของทหารองครักษ์คนนั้น

วินาทีต่อมา ทหารองครักษ์ร่างกายแหลกเป็นชิ้น ตายอย่างน่าเวทนา

“เป็นไปได้ยังไง?”

ทหารองครักษ์อีกคนตกใจมากจนหน้าถอดสี รู้ว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้กับหลินหยางและตี้หนี่ว์ ก็หมุนตัวกลับวิ่งหนีออกไป

“อยากจะหนี?”

ตี้หนี่ว์ยังไล่จู่โจม แต่หลินหยางพูดตะโกนขึ้นมา “ไม่ต้องไล่ตามแล้ว!เก็บดอกเทียนซวนเย่สำคัญกว่า”

“ได้!”

ตี้หนี่ว์หยุดลง และพยักหน้า

“ช่วยคุ้มกันฉันด้วย!”

หลินหยางรีบหยิบเข็มมังกรหงเหมิงออกมา เริ่มฝังเข็มเร่งดอกเทียนซวนเย่

วินาทีนี้ เป็นเวลาห้าโมงพอดี

ดอกเทียนซวนเย่เบ่งบานสะพรั่งทันที

หลินหยางฝังเข็มบำรุงอย่างระมัดระวัง ดอกไม้ค่อยๆผลิบาน กลิ่นหอมจนทำให้คนหลงใหลไปทั่วทุกทิศ

ก็เป็นเวลานี้

เสียงสั่นสะเทือน!

แสงสีรุ้งพุ่งออกมาจากดอกเทียนซวนเย่ที่ผลิบานออกมา พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

“ผลิบานอย่างสมบูรณ์แบบ?”

ตี้หนี่ว์ที่มองสังเกตอยู่ทางนี้ก็หายใจติดขัด ดวงตาเบิกกว้าง พูดอย่างไม่อยากเชื่อ