บทที่ 3217 ชี้แจงแบบนี้ พอไหม?

“ทำความเคารพผู้นำพันธมิตรหลิน!”

เมืองอ่าวเสวี่ย อ่าวเวยอินพาทุกคนที่มีตำแหน่งสูงของตระกูลอ่าวเสวี่ยมาต้อนรับหลินหยางที่ขี่ม้ามาคนเดียว

อ่าวเวยอินสีหน้าซีดเซียว

หลังจากที่อ่าวหานเหมยหายตัวไป ตระกูลอ่าวหานก็มีเธอเป็นผู้นำ

การพลาดท่าของการต่อสู้ครั้งนี้ ทำให้ตระกูลอ่าวหานพ่ายแพ้ย่อยยับ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องพ่ายแพ้สงคราม เผ่าเย่ไหมก็ปฏิบัติต่อการควบคุมของตระกูลอ่าวหานยืดหยุ่นลง

คนส่วนมากเริ่มจะสงสัยผู้นำของอ่าวหานเหมย และการวางแผนกับพันธมิตรชิงเซวียนว่าไม่ถูกต้อง

ทุกคนเริ่มหวั่นไหว ก็จะยิ่งเจริญเติบโตก้าวหน้าได้ยาก

“ลุกขึ้นเถอะ”

หลินหยางดึงเชือกบังเหียน มองอ่าวเวยอิน และพูดเสียงเรียบเฉย“ดูแลคนที่ได้รับบาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง?”

“หนึ่งร้อยคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ตายไปแล้วเจ็ดสิบคน คนที่เหลือกำลังช่วยชีวิตอยู่ แต่เกรงว่าน่าจะไม่รอด”

อ่าวเวยอินพูดเสียงแหบแห้ง

“เป็นยาพิษเย็นไหม?”

หลินหยางถามด้วยความสงสัย

“ใช่”

อ่าวเวยอินพยักหน้า ในสายตามีความอ่อนแอ

“ผู้นำพันธมิตร!ท่านควรจะชี้แจงกับผม!”

ก็เป็นเวลานี้ ผู้ชายคนหนึ่งลุกขึ้นยืนและตะโกนขึ้นมา

ชายคนนั้นอายุประมาณห้าสิบปี มีหนวดเครา ใส่เสื้อคลุมยาวสีน้ำตาล

เขาเต็มไปด้วยความแค้นเคืองต่อความไม่เป็นธรรม และพูด“ถ้าไม่ใช่คุณต้องการให้พวกเราไปค้นหายามหัศจรรย์ที่หายากและมีน้อย พวกเราตระกูลอ่าวเสวี่ยจะพบกับภัยพิบัติแบบนี้ไหม?พวกเราวงศ์ตระกูลไช่ ตายแปดคน!ลูกชายของฉันสองคนก็สู้กับปีศาจวานรจนตาย!วันนี้ท่านต้องชี้แจงกับข้า!ไม่อย่างนั้น

พวกเราเชื้อสายตระกูลซวงจะไม่เลิกราแน่นอน!”

“ใช่ จะไม่เลิกราแน่นอน!”

“ท่านทำไมถึงต้องตามหายามหัศจรรย์ เหมือนเรียกให้พวกเราไปตาย?พวกเราไม่ยอม!”

“มีสิทธิ์อะไร?”

“อธิบายกับพวกเรา!”

วงศ์ตระกูลไช่พากันพูดตะโกนขึ้นมา

คนอื่นพากันมองไปทางวงศ์ตระกูลไช่ ทุกสายตาปรากฏความหวาดกลัว

“อ่าวไช่ นายหุบปาก!เรื่องผิดพลาดเกิดจากผู้นำพันธมิตรหลิน?เป็นนายที่ไม่มีศักยภาพ โทษใครไม่ได้!”

หนึ่งในผู้นำกลุ่มรีบพูดตะโกนขึ้นมา หลังจากนั้นก็ยิ้มและคารวะแบบจีน“ท่านหลิน ท่านอย่าถือสา คนนี้สมองมีปัญหา พูดไร้สาระ ท่านระงับความโกรธ ขออภัยด้วย….”

“ใช่ ท่านหลิน หมอนี่ปากเสีย ก็พูดจาเหลวไหล โปรดให้อภัยด้วย…”

“อ่าวไช่ ยังไม่คุกเข่ายอมรับผิดกับท่านหลินอีก?”

“นายเลวเกินไปแล้ว!”

ทุกคนต่างคนต่างแย่งพูดกัน บางคนก็อยากจะช่วยอ่าวไช่พูด บางคนก็ตำหนิอ่าวไช่

แต่หลินหยางกลับไม่พูดจา

“ที่เขาพูด มีปัญหาอะไรเหรอ?”

เพิ่งจะพูดจบ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะหยุดชะงัก

แต่เห็นหลินหยางหมุนตัวกระโดดลงจากม้า เดินมาอยู่ตรงหน้าอ่าวไช่

อ่าวไช่ตื่นเต้นขึ้นมา ดวงตาเบิกกว้าง ไม่รู้ว่าหลินหยางต้องการจะทำอะไร

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางดึงดาบที่เอวของอ่าวไช่ออกมาอย่างกะทันหัน กดลงในมือของอ่าวไช่ จับดาบแทงไปที่ทรวงอกของตัวเองอย่างรุนแรง

“ท่านหลิน?”

ทุกคนตกตะลึง

อ่าวไช่สีหน้ามึนงง ในสมองว่างเปล่า

ไม่มีใครคิดว่าหลินหยางจะทำแบบนี้

เห็นหลินหยางออกแรงเพิ่มขึ้น จับข้อมือของอ่าวไช่อย่างรวดเร็ว

ดึงปลายดาบออกมาจากในร่างกาย

เลือดแดงสดพ่นออกมา

“ผู้นำอ่าวไช่ ชี้แจงแบบนี้ พอไหม?”

หลินหยางจับทรวงอก ในขณะที่หอบหายใจ ก็พูดถามเสียงแหบ

เลือดแดงสดเปื้อนเสื้อคลุมยาวของเขา หยดลงบนพื้นที่เย็นเหมือนน้ำแข็ง

ทุกคนเบิกตาโต

“นี่？ผม…”