บทที่ 3218 โยน

หลินหยางตรวจดูผู้บาลเจ็บ ติดยาพิศไปทั่วร่างกาย

เขาไม่กล้าลังเลรีบเรียกคนเอาตัวมาแช่ในน้ำแข็ง รอให้หายาถอนพิศเจอแล้วค่อยรักษา

“ท่านหลิน ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรต่อ?”

ผู้นำกลุ่มสาขาเดินเข้ามาแล้วถาม

คนของหมู่บ้านพวกเขาตายไปไม่น้อย แต่เขาถูกคำพูดของหลินหยางล้างสมองไปแล้วตอนนี้ก็อยากจะตามหลินหยางไปแก้แค้นปีศาจวานร

“เรื่องนี้มันแปลกๆนะ พวกเธอรู้ไหมว่าใครเป็นผู้บ่งการปีศาจวานรพวกนี้?”

หลินหยางถาม

“นี่....”

ทุกคนตามมองหน้ากัน

“ท่านหลิน จริงๆแล้วพวกเรารู้เกี่ยวกับปีศาจวานรนั้นน้อยมาก เพราะว่าผู้นำของปีศาจวานรนั้นเปลี่ยนสองครั้งแล้ว!กล้าทําความผิดโดยไม่เกรงกลัว ถ้าหากจะไปฆ่า พวกเราอาจเอาสัตว์เดรัจฉานพวกนี้ไม่อยู่!”

สีหน้าผู้นำกลุ่มสาขาดูแย่มากแล้วพูด

หลินหยางคิดอยู่สักครู่แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบ: “ฉันต้องไปตรวจสอบดูก่อน รู้เขารู้เราถึงจะชนะได้”

“ท่านหลินแล้วพวกเราละ?”

“พวกเธอรวมตัวกันที่นี่รอข่าวจากฉัน ฉันรวบรวมมือดีของจากพันธมิตรชิงเซวียนแล้ว ทันทีที่ตรวจสอบข้อมูลจนแน่ชัดแล้วฉันจะรีบแจ้งพวกเธอเพื่อแก้แค้น!”

“ได้!”

“ตามนี้เลยนะท่านหลิน พวกเรารอข่าวดีจากท่าน!”

“อืม!”

อย่างรวดเร็วหลินหยางก็ควบม้าหิมะนั้นออกจากเมือง

อ่าวหานเหมยได้รับข่าว อยู่เขตเหนือของเขตน้ำแข็งที่หนาวจัดที่เรียกว่าหุบเขาหิมะซ่าไบ มีร่องรอยของดอกหลิงอิ่น

แต่ดอกหลิงอิ่นเป็นยาวัตถุดิบสำคัญที่หายากของหลินหยาง เป็นยาที่สำคัญระงับความร้อยเย็นในร่างกายของหลินหยาง

แต่ที่นี่หุบเขาหิมะซ่าไบเป็นที่พักของปีศาจวานร ดูเหมือนว่าจะเป็นเขตอิทธิพลที่น่าหวาดผวาของกลุ่มบางกลุ่ม

เสียงดังกล้องมา ฝั่งนี้น่าจะเป็นสัตว์ผู้พิทักษ์ภูเขาของปีศาจวานร

เมื่อเข้าก้าวเข้าไปจะถูกปีศาจวานรนั้นทำร้าย

หากปีศาจวานรไม่สามารถเอาชนะศัตรูที่บุกรุกได้ อย่างนั้นกลุ่มอิทธิพลที่น่าหวาดผวาก็จะลงมือช่วยปีศาจวานรนั้นกำจัดศัตรู

ตอนนี้ก่อนอื่นเลยหลินหยางต้องรู้ความสามารถที่แท้จริงของหากปีศาจวานรก่อนและต้องรู้ว่ากลุ่มอิทธิพลที่น่าหวาดผวานั้นเป็นใครกันแน่!

แต่ถ้าหากตระกูลอ่าวเสวี่ยก็ไม่รู้ แค่กลัวว่าการมีตัวตนอยู่นี้อาจจะเกินเลยกับกลุ่มอิทธิพลที่น่าหวาดผวา

เป็นไปได้ไหม....มีเทพเจ้าบนบก?

หลินหยางสงสัยขึ้น แต่ก็ไม่ได้หยุดพักถ้ำกลางหิมะและลมเขาก็ยังเดินทางต่อ

ในที่สุดก่อนพระอาทิตย์ตกดินหลินหยางก็มาถึงที่หุบเขาหิมะซ่าไบ

ปากหุบเขาขนาดใหญ่ดูเหมือนทิวเขาที่แยกออกเป็นสองซีกด้วยการผ่าของขวานยักษ์ และลมหนาวราวกับมีดเป็นเล่มๆที่ปากหุบเขา

คนปกติที่มาถึงที่แห่งนี้น่าจะกลายเป็นน้ำแข็งตั้งนานแล้ว

หลินหยางที่ฝึกฝนถึงขั้นนี้ยังรู้สึกว่าหนาวสั่น

เขารีบกินเทียนฮั่วตานเข้าไป

สรรพคุณของเทียนฮั่วตานคือจะสามารถทำให้ทั่วร่างกายนั้นอบอุ่น