บทที่ 3231 ช่วยคุณ

“ไฟประหลาด!”

ซ่างจู่พูดเสียงดัง

“แล้วอีกอย่าง…ยังเป็นไฟที่บริสุทธิ์! แและยังเป็นไฟประหลาดที่แข็งเเกร่งที่สุด!”

หยวนจู่คำรามเสียงต่ำ

ถึงเเม้ว่าทั้งคู่ไม่ได้รู้เกี่ยวกับไฟประหลาดสักเท่าไร แต่ทว่าเเค่มองเเวบเดียวก็รู้ว่านี่คือไฟประหลาด

ไฟประหลาดถูกปล่อยโดยหลินหยาง ไม่รู้เลยว่าไฟที่ปล่อยออกมานั้นมากกว่าติ่งถงหลายเท่า!

เมื่ออยู่ต่อหน้าไฟประหลาด ทั้งคู่ไม่เท่าติ่งตงเลย

เพียงเเค่หลินหยางกลั่นอายุวัฒนได้สำเร็จ นั่นก็เเสดงว่ายาอายุวัฒนะที่กลั่นออกมานั้นเเข็งเเกร่ง!

“ไม่แปลกที่ปิงจู่ต้องการใช้ชายคนนี้มาเป็นติ่งถงของเธอ! ที่เเท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!”

ทั้งสองคนก็ตระหนักได้ทันที

และยังมีผู้นำปิง

เเละตอนนี้ ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมหลินหยางถึงไม่เต็มใจที่จะลงมือสักที และยังให้เธอเตรียมตัว!

เพราะเมื่อไฟประหลาดของหลินหยางถูกปล่อยออกมา ไม่ว่าจะเป็นซ่างจู่หรือหยวนจู่ ต่างก็มีเป้าหมายที่ชัดเจน

พวกเขาจะไม่ปล่อยให้หลินหยางทำได้สำเร็จ

ไม่อย่างนั้นภายใต้ไฟประหลาดที่หลินหยางกำลังปล่อยออกมานั้นจะสามารถทำให้กลั้นยาอายุวัฒนะได้สำเร็จ

ผู้นำปิงจ้องไปที่หลินหยาง จากนั้นเขาก็รู้ว่าเขาถูกหลินหยางหลอก

เห็นได้ชัดเลยว่าเขานั้นมีไฟประหลาดที่น่าเกรงกลัวกว่า แต่กลับไม่เเสดงให้เห็นและไม่เคยพูดให้ได้ยิน

ตอนนี้เขาปล่อยไฟประหลาดนั้นออกมา ทำให้ตัวเองตกเป็นเป้าของการถูกวิพากษ์วิจารณ์

และตอนนี้ ผู้นำปิงจำเป็นต้องให้ซ่างจู่และหยวนปิงร่วมมือกันโจมตี

ถ้าทนไม่ไหวก็ตาย

“คุณทำให้ฉันเจ็บขนาดนี้! ถ้าหากว่าฉันตายไป ใครจะช่วย? นี่นังคิดที่จะช่วยคนของนายออกมาจากหุบเขาเทพเซียนอยู่อีกไหม?”

ผู้นำปิงพูดเสียงต่ำ

“ช่วย?”

หลินหยางมองไปที่เธอ “คุณจะช่วยยยังไง?”

“ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ฉันมีคนมากกว่าคนของหุบเขาเทพเซียน! ใช้คนพวกนี้เปลี่ยนไปแทนนายซะ!”

“คุณเเน่ใจนะว่ามีอยู่จริงๆ?”

หลินหยางถามกลับด้วยความสงสัย

หลังสิ้นคำพูดนี้ทำให้ผู้นำปิงถึงกับสั่นสะท้านและเเววตานั้นก็พลันดุดันเเละเต็มไปด้วยความอาฆาต

“นี่นาย…ตรวจสอบมาเเล้วอย่างนั้นเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าคุณจะลืมไปนะ? คนของฉันถ฿กส่งไปที่ภูเขาน้ำเเข็งเพื่อเป็นทาส หากว่าคุณจับคนของหุบเขาเทพเซียนได้ คุณจะส่งไปที่ไหนกันล่ะ? เเน่นอนว่าต้องส่งไปเป็นทาสที่ภูเขาน้ำเเข็ง! คนที่ฉันพามาด้วยชื่อว่าหมิงเต้าจื่อ เป็นคนของหุบเขาเทพเซียน หากคุณมีนักโทษที่อยู่หุบเขาเทพเซียนจริง มีหรือว่าเขาจะไม่รู้เรื่องนี้เลย?”

หลินหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ดูเหมือนฉันจะประเมินคุณต่ำไป...

“ตอนเเรกที่สู้ นั่นก็หมายความว่านายไม่ได้คิดที่จะช่วยฉันจริงๆ! นายก็เเค่หลอกใช้ฉันเพียงเเค่นั้น!”

หลินหยางส่ายหน้า