บทที่ 3232 น่าทึ่ง

ทุกคนรอบๆเงยหน้าขึ้นมามอง

“จบแล้ว!จบแล้ว!”

จือหลานกัดฟันแล้วจ้องหลินหยางอย่างโกรธ

แม้ว่าเธอจะเกลียดคนนี้มาก แต่ถ้าคนนี้ตายตอนนี้ ผู้นำปิงก็จะไม่สามารถแย่งชัยชนะการแข่งขันยอดปรมาจารย์มาไม่ได้ คนของเขตเทียนเซียนก็จะต้องด้อยกว่าคนอื่นเขาไปทั้งชีวิต!

ในเวลานี้คนของทั่วเขตเทียนเซียนก็มีกระจิตกระจายขึ้นมา

หลินหยางยังสังเกตเห็นซ่างจู่ที่กำลังเข้ามาใกล้

เขาหัวเราะแล้วสงสัยขึ้น

การฝึกฝนของซ่างจู่นั้นแข็งแกร่งกว่าเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

เหมือนซ่างจู่หยวนจู่มนุษย์พวกนี้หลายคนยังไม่ถึงขั้นดินแดนแห่งแดนสวรรค์ แต่พลังแห่งสวรรค์ของพวกเขานั้นกลายพันธุ์แล้ว แม้ว่าเธอจะเผชิญหน้ากับเหล่าดินแดนแห่งแดนสวรรค์ ก็ยังมีพลังที่จะต่อสู้

หลินหยางเจอคนพวกนี้คันไม้คันมือมาก

แต่ว่าเขานั้นมีการเตรียมตัวมาก่อนแล้ว

ซ่างจู่เข้าใกล้ หลินหยางจู่ๆละมือแล้วโบกมือไปรอบๆ

ฮวาลา!

เปลวไฟที่เร้าร้อนก็ติดขึ้นมา

ซ่านจู่ขยับนิ้วเบาๆ ลมเย็นขนาดใหญ่ก็พัดไปทางเปลวไฟ

ในเวลานี้เปลวไฟเหมือนกับดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาและตายไปอย่างรวดเร็ว

หลินหยางมองอย่างไม่แยแส

พลังที่ลึกลับนั้นก็พัดไปทางฝ่ามือของหลินหยาง ตั้งใจจะดับไฟประหลาดแล้วยับยั้งเขาฝึกฝนยาอายุวัฒนะต่อ

แต่เมื่อกลิ่นอายลมหายใจเข้าใกล้เข้ามา จู่ๆหลินหยางก็ดับไฟประหลาดนั้นแล้วไม่ฝึกฝนยาอายุวัฒนะต่อ

แต่ทำให้ซ่างจู่นั้นถึงกับงง

“นี่เธอกำลังทำอะไรอยู่?”

“เธอพุ่งมาหาฉัน ไม่ใช่จะมายับยั้งการฝึกฝนของฉันหรอ?ในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันหยุดมันลงเอง เพื่อหลีกเลี่ยงเธอฆ่าฉัน!”

หลินหยางพูด

“เธอรู้เวลาจริงๆแต่น่าเสียดายเธอแค่หยุดมันยังไม่พอ!”

ซ่ายจู่พูดด้วยเสียงที่แหบแล้วนิ้วก็ขยับหนึ่งครั้ง

บูม!

กลิ่นอายที่บริสุทธิ์ก็พุ่งไปทางหลินหยางในทันที ในพริบตาพลังนี้ก็ห่อหุ้มเขา

“เธอยังจะฆ่าฉัน?”

หลินหยางขมวดคิ้ว

“ลำบากครั้งเดียว งานจะได้สะดวกขึ้น”

“เกรงว่ามันจะไม่ได้ง่ายขนาดนั้น!”

หลินหยางพูดอย่างไร้อารมณ์ ทันใดนั้นก็โบกมือ

โซวๆ...

เข็มเงินจำนวนมากนั้นบินออกมาแล้วพุ่งไปทางซ่างจู่

“ทักษะเล็กๆน้อยๆน่าขำ”

ซ่างจู่ส่ายหัวแล้วหลบได้อย่างง่ายดาย

เข็มงินสิบกว่าด้ามไม่มีด้ามไหนที่แทงโดนตัวของซ่างจู่เลย

แต่หลินหยางยังคงสงบ

“เป้าหมายของเข็มพวกนี้ไม่ใช่เธอ”

“หึม?”

ซ่างจู่ตกใจ เหมือนนึกอะไรขึ้นมาแล้วหันตัวไปมอง

แต่เห็นทั่วร่างกายของผู้นำปิงนั้นจู่ๆมีลมหายใจเพิ่มมากขึ้นหลายเท่า เขาทำลายภูเขาน้ำแข็งที่กดบนหัวของเขาออก

หยวนจู่ที่อยู่ข้างหลังหุบเขาน้ำแข็งก็ถูกสั่นสะเทือนจนถอยหลัง

ผู้นำปิงหันหลังกลับทันทีและโบกแขนขึ้นไปในอากาศ

บูม!

ใบมีดน้ำแข็งอันน่าเกรงกลัวก็กวาดไปทั่ว

ซ่างจู่นั้นตกใจอย่างมากรีบถอยหลัง

“เกิดอะไรขึ้น?ทำไมจู่ๆผู้นำปิงถึงได้น่ากลัวมากขึ้นขนาดนี้?”

หยวนจู่ล้มลงพื้นแล้วมองผู้นำปิงอย่างสงสัยแล้วพูดขึ้น

“ไอ้หมอนั้นทำ!”

ซ่างจู่รีบมองไปทางหลินหยางแล้วพูดอย่างเย็นชา: “ไอ้หมอนี่...มีฝีมือ!ฉันประมาทไม่ได้!”

“หืม พวกเราทั้งสามคนยังไม่สามารถชนะผู้หญิงและเด็กได้?”

หยวนจู่เย็นชาไม่รอช้าพุ่งไปทางผู้นำปิง

“รีบๆฝึกฝนยาอายุวัฒนะ!”

ผู้นำปิงตะโกนไปทางหลินหยางเตรียมตัวสู้กับหยวนจู่

แต่หลินหยางนั้นส่ายหัวไปมา: “ฉันฝึกฝนยาอายุวัฒนะแค่มือเดียวก็พอ แต่เธอคนเดียวจะสู้กับพวกเขาทั้งสองคน ผู้นำปิงฉันช่วยเธออีกหนึ่งแรงดีกว่า!”