ตอนที่ 3229
บทที่ 3233 เธอบ้าไปแล้ว?
October 21, 2026
แสงหิมะกระจายออกมาแล้วส่องไปทางทั้งสาม
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นจ้องตาโตกันหมด ผู้คนไม่น้อยเดินไปข้างหน้าแล้วมองดูฉากนี้แล้วเครียด
ทุกคนต่างมองสงสัยแล้วรออย่างสงบ
แสงสีขาวส่องแล้วทั้งหมดยี่สิบครั้งถึงหายไป
รอให้แสงสีขาวนั้นกระจาย ทุกคนถึงรู้ว่ามันไม่ใช่แสงไฟอะไร แต่มันเป็นหมอกที่หนาวเย็นที่น่าเกรงกลัว
เมื่อแตะหมอกนี่ก็จะกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในทันที จากนั้นก็จะแตกสลายแล้วตายลงไป
ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้
รอให้หมอกน้ำแข็งนั้นสลายไปแล้วทุกคนถึงเห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน
เห็นเพียงร่างของคนสามาคนนั้นถูกผู้คนนั้นดูอยู่
ทั้งสามคนอยู่อย่างเงียบๆ เหมือนกับว่าศึกนั้นจบลงแล้ว
แต่เมื่อยืนไปสักพัก ซ่างจู่และหยวนจู่ก็ล้มลงไป
“ซ่างจู่!”
“หยวนจู่!”
ลูกน้องของทั้งสองฝ่ายตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไป อยากจะพุ่งตัวเข้าไปก็กลัวว่าหมอกน้ำแข็งนั้น
ผู้นำปิงเซไปเซมา ก็เกือบจะล้มลงไปแต่ดีที่ว่าเท้านั้นยืนไว้อย่างดี
เขาจับไปที่หน้าอก มุมปากก็มีเลือดพุ่งออกเล็กน้อยแต่สิ่งที่เยอะกว่าคือรอยยิ้ม
“พวกเธอ ยอมหรือยัง?”
ผู้นำปิงถามกลับด้วยเสียงที่แหบ
“ไม่คิดเลยเขาจะหาคนที่แปลกขนาดนี้ได้ ไม่เพียงแต่มีไฟประหลาดยังมีเข็มที่บินได้และยังสามารถเสริมพลัง......”
ซ่างจู่สูบหายใจแล้วยอมแพ้
แต่หยวนจู่ไม่พอใจ
“ผู้นำปิง เธอไม่ได้พึ่งความสามารถของเธอ แต่ว่าพึ่งพาคนอื่น!ฉันไม่พอใจ!ฉันไม่พอใจ!”
เขาพูดติดต่อหลายรอบยังอยากจะสู้ต่อ
แต่เพราะว่าใช้พลังไปเยอะเกินทำให้เขานั้นยืนยังยืนไม่ขึ้น
“เธอไม่พอใจแล้วทำไม?ตอนนี้ผู้ชนะคือฉัน!”
ผู้นำปิงพูดอย่างเย็นชาจากนั้นก็หันตัวแล้วเดินไปตรงหม้อต้มยาทั้งสองเตา
ลูกน้องสองคนที่เห็นก็ตกใจจนรีบวิ่งหนี
โดยเฉพาะหวังควาง ปิดหัวแล้วสั่นไปทั้งตัวพูดขึ้น: “ผู้นำปิงไว้ชีวิตด้วย!ผู้นำปิงไว้ชีวิตด้วย!”
“ผู้นำปิง?”
เขาโบกมือหนึ่งครั้ง
บูม!
ร่างของหวังควางระเบิดทันทีก็กลายเป็นหมอกเลือดแล้วตายไป
ทุกคนต่างตกใจ
“ตอนนี้ รีบเรียกฉันว่าเจ้าแห่งเทพเซียน!”
ผู้นำปิงพูดอย่างเย็นชาจากนั้นก็เดินไปทางด้านหน้า
จากนั้นซ่างจู่และหยวนจู่ก็พ่ายแพ้ การเผชิญหน้ากับยอดปรมาจารย์ครั้งใหญ่นี้สิ้นสุดลงแล้ว
“ความรู้สึกเป็นอะไรที่สิ้นเปลืองพลังงานมาก”
หลินหยางเห็นสถานการณ์ก็ดับไฟแปลกประหลาดนั้นลง
“แสดงความเคารพต่อเจ้าแห่งเทพเซียน!”
ทุกคนต่างคุกเข่าลงแล้วทำความเคารพไปทางผู้นำปิง
ตั้งแต่วันนี้ เผ่าเทพเซียนจะรวมตัวเป็นหนึ่ง แต่ผู้นำปิงจะกลายเป็นผู้นำสูงสุดของเผ่าเทพเซียนในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า
“ลุกขึ้นเถอะ!”
ผู้นำปิงพูดอย่างเย็นชา หน้าที่เล็กเหมือนหุบเขาน้ำแข็งก็แสดงรอยยิ้มออกมา
คนของเขตเซียนเทียนแต่ละคนนั้นตื่นเต้นและดีใจมาก
ผู้นำปิงขึ้นตำแหน่ง ในที่สุดพวกเขาจะกลายเป็นผู้นำแล้ว
“ยินดีกับผู้นำปิงด้วย!”
หลินหยางรีบเดินไปแล้วพูดอย่างนิ่ง: “วันนี้ฉันสามารถช่วยเธอแย้งตำแหน่งเจ้าแห่งเทพเซียนได้แล้ว เธอก็ต้องทำตามที่สัญญาเอาไว้ว่าจะช่วยพาฉันไปที่หุบเขาเทพเซียนแล้วช่วยคนของฉันออกมา?”
“คนของเธอ?”
ผู้นำปิงมองไปทางหลินหยางอย่างเย็นชา: “เธอก็รู้ว่าในมือฉันไม่มีเชลยศึกจากหุบเขาเทพเซียน ฉันจะช่วยคนของเธอออกมาได้ยังไง?หรือว่าเธอหวังให้ฉันนำคนเผ่าเทพเซียนไปโจมตีหุบเขาเทพเซียน?เพื่อช่วยคนของเธอ เธอจะให้คนของฉันยอมเสียสละเลือด?เธอว่ามันเป็นได้ไหม?”
“ดังนั้นเธอหมายความว่าเธอจะกลับคำ?”
หลินหยางถาม
“ในสายตาผู้แข็งแกร่ง ไม่มีคำว่ากลับคำคำนี้ มีเพียงแค่ยอมหรือไม่ยอมแค่นั้น!”