บทที่ 3266 ฉัน ในฐานะเทพเซียน!

เมื่อเห็นว่าหลินหยางกำลังบีบบังคับขัดขวางเหล่าจู่ ผู้คนต่างตกตะลึง

ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียวตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงได้ตะโกนกล่าวว่า : "ผู้นำพันธมิตร ไม่ได้นะ! การขึ้นสู่สวรรค์จะต้องเป็นขั้นเป็นตอน! คุณจะต้องถอนตัวกลับมาเดี๋ยวนี้เลย เพื่อรับมือกับการขึ้นสู่สวรรค์! มิเช่นนั้น การขึ้นสู่สวรรค์ของคุณก็จะล้มเหลว และไม่มีทางก้าวไปสู่ระดับนั้นได้!"

"ไม่เป็นไรหรอก! ตอนนี้ ฉันกำลังอยู่ในระหว่างการขึ้นสู่สวรรค์แล้ว!"

หลินหยางตะโกนกล่าว จากนั้นก็พลิกฝ่ามือกำหมัด เล็งไปที่เหล่าจู่ที่อยู่ด้านหลังเกราะป้องกันและโจมตีเข้าไปอย่างรุนแรง

เหล่าจู่เบิกตาโพลง

ครืน!

หลินหยางจัดการเกราะป้องกันของตนเองจนแหลกละเอียด และหมัดอันน่าสะพรึงกลัวได้ทุบลงไปบนใบหน้าของเหล่าจู่

เหล่าจู่ถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาข้างหนึ่งระเบิดออกมาในทันที

แต่มือของหลินหยางเพราะว่าพลังอันแข็งแกร่งก็ระเบิดออกเช่นกัน

"พลังกลายพันธุ์แห่งสวรรค์ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ แต่น่าเสียดาย ที่ตอนนี้คุณยังไม่ก้าวเข้าสู่ระดับนั้นจริงๆ คุณ ฆ่าฉันไม่ได้หรอก!"

เหล่าจู่ตะโกนกล่าว ฉับพลันก็ไม่คำนึงถึงการบาดเจ็บ เขาคว้าไหล่ของหลินหยางเอาไว้ และโยนขึ้นไปในอากาศทันที

ร่างกายของหลินหยางไม่สามารถควบคุมได้ ลอยอยู่บนท้องฟ้า

สองมือของเหล่าจู่ประสานขึ้นมาอย่างรวดเร็ว พลังแห่งสวรรค์บนตัวเขาราวกับน้ำหลากอันดุร้ายพุ่งเข้าไปหาหลินหยางในอากาศทันที

ในเวลาเดียวกัน ยันต์ตัวอักษรจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในอากาศ โดยมีหลินหยางเป็นศูนย์กลาง พวกมันได้แพร่กระจายไปทุกทิศทุกทางอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา มันได้กลายเป็นวงเวทย์ขนาดใหญ่ และหลังจากนั้น.....

ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง...

อักษรสีเหลืองทองทั้งหมดได้หดตัวขึ้น และทับอยู่บนร่างกายของหลินหยางอย่างต่อเนื่อง และห่อหุ้มเขาไว้จนกลายเป็นลูกบอลสีทองขนาดใหญ่

และจากนั้น!

ตูม......

ลูกบอลระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

ไม้กางเขนสีทองผลิบานอยู่กลางอากาศ

ลมปราณแห่งการทำลายล้างที่ราวกับเคียวได้ระบายออกไปทุกทิศทาง

พื้นดินด้านล่างที่จุดระเบิดถูกพลังทำลายล้างจนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ คนในพื้นที่นั้นกลายเป็นฝุ่นผงและเสียชีวิตในทันที

และภูเขาทุกด้าน ล้วนถูกพลังทำลายล้างจนราบเป็นหน้ากลองเช่นกัน

เมฆดำบนท้องฟ้ามลายหายไปจนหมดสิ้น เผยให้เห็นดวงจันทร์ดวงดาวอันสุกสกาว

ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนไม่สามารถต้านทานพละกำลังนี้ได้!

ผู้คนสั่นสะท้าน หัวใจเต้นระรัว!

นี่คือพลังแห่งเทพเซียน!

ภายใต้พละกำลังนี้ หลินหยางจะมีชีวิตรอดได้อย่างไร?

"ดี! ดี! ดี!"

ม่านหลงดีใจเป็นอย่างยิ่ง และปรบมืออย่างต่อเนื่อง

"การจู่โจมสังหารเช่นนี้ หลินหยางจะต้องตายอย่างแน่นอน!"

ขงหยางก็ตื่นเต้นดีใจอย่างมากเช่นกัน

ราชินีแห่งเทียนฉือจ้องมองไปบนท้องฟ้า แต่เธอกลับขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนว่าจะเห็นอะไรบางอย่าง

เหล่าจู่ก็จ้องมองไปที่สถานที่ที่ระเบิดนั้นเช่นกัน

แต่ทว่าวินาทีต่อมา

ฮู!

มังกรไฟก็พวยพุ่งออกมาจากใจกลางของการระเบิด และปะทะเข้าใส่เหล่าจู่โดยตรง

"อะไรกัน?"

ผู้คนต่างตกตะลึง

หลินหยางยังไม่ตาย!

เหล่าจู่รีบสร้างเกราะป้องกัน สั่นสะเทือนมังกรไฟจนแตกสลาย จากนั้นก็กระโดดขึ้น พุ่งขึ้นไปในอากาศ

"เจ้าหนุ่มเนื้อหนังช่างแข็งแกร่งจริงๆ จริงๆ แล้วคุณควรจะตายเพราะการโจมตีของฉัน เพียงแต่ฉันคิดว่าสภาพในตอนนี้ของคุณก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่หรอก!"

เหล่าจู่ตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชา และรวบรวมพลังอีกครั้ง

เงาพรางนับพันระเบิดออกมาจากร่างของเขา และพุ่งเข้าไปหาหลินหยางราวกับกองทัพทหารนับหมื่นนับพัน

ครืน.....

ทันใดนั้นสายฟ้าก็สว่างวาบไปทั่วท้องฟ้า และผ่าลงไปยังเงาพรางนับพันของเขาอย่างต่อเนื่อง

แต่เงาพรางมีจำนวนมากเกินไป เดิมทีหลินหยางจึงไม่สามารถจัดการเงาพรางให้แต่สลายไปทั้งหมดได้

ไม่นาน เงาพรางก็เข้ามาประชิดหลินหยางพร้อมกับร่างจริงของเหล่าจู่