บทที่ 3269 ฉันเจอจุดอ่อนของคุณแล้ว!

เหล่าจู่ตะโกนกู่ก้อง แต่หลินหยางกลับไม่ยินยอม

ตอนนี้สงครามได้เปิดฉากขึ้นแล้ว ก็ไม่ควรที่จะสิ้นสุดลงเช่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้น คนของพันธมิตรชิงเซวียนอีกหลายคนที่ถูกเหล่าจู่สังหารไป หลินหยางจะทนต่อท่าทีเช่นนี้ได้อย่างไร?

พลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวได้ตัดผ่านอากาศ

เหล่าจู่ตกใจจนเหงื่อออกไปทั้งตัว เขารีบหลบหลีก และถอยหลังไม่หยุด

"ไอ้แซ่หลิน มึงอย่าคิดว่ากูจะกลัวมึงนะ!"

เหล่าจู่โกรธเนื่องจากความละอาย จึงตะโกนออกมาเสียงดัง

"ในเมื่อไม่กลัวฉัน ทำไมจะต้องหนีด้วยล่ะ? วันนี้คุณกับฉัน ก็ควรจะมีใครสักคนที่จะต้องตายอยู่ที่นี่"

หลินหยางกล่าวพร้อมกับยกดาบขึ้น

"แก....ดี! ดี! ในเมื่อแกรนหาที่ตาย เช่นนั้นก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน!"

เหล่าจู่กระหืดกระหอบ และเตรียมที่จะเข้าไปสังหารอีกครั้ง

ในฐานะเทพเซียนแห่งแผ่นดินอาวุโส ถูกหลินหยางที่เพิ่งจะได้รับการเลื่อนชั้นมาตามไล่ฆ่า ศักดิ์ศรีในใจของเขาไม่สามารถยินยอมได้อย่างแน่นอน!

ถึงแม้ว่าเขาต้องการจะระมัดระวังก็ตาม.....

เหล่าจู่ชักดาบอันแหลมคมออกมา และต่อสู้กับกับหลินหยาง

ทั้งสองคนใช้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดในร่างกาย ดาบเล่มหนึ่งถูกปกคลุมด้วยไฟสายฟ้าฟาด กวัดแกว่งขึ้นมา ฟ้าดินก็มืดครึ้ม ส่วนดาบอีกเล่มหนึ่งมีพลังจิตสัมผัสฟ้าดิน มีสายลมและสายฝน ที่ดูเหมือนจะบดขยี้ภูเขาและแม่น้ำให้แตกสลาย และทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง

ดาบปะทะกันอยู่ในอากาศอย่างต่อเนื่อง ทุกๆ ครั้งที่ชนเข้าด้วยกัน มันทำให้เกิดการระเบิดที่ราวกับขีปนาวุธ

ลมปราณแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวโหมซัดสาดอยู่ในอากาศ

เมื่อลมปราณแห่งการทำลายล้างถูกปลดปล่อยออกมา ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ด้านล่างก็ถูกแยกออกเป็นชิ้นๆ

ผู้คนกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว พยายามวิ่งหนีกันอย่างสุดชีวิต

เทพเซียนทะเลาะกัน คนธรรมดาต้องประสบความหายนะ

ทั้งสองคนต่อสู้กันอีกครั้ง โดยรอบจึงกลายเป็นพื้นที่ว่างเปล่า

แต่ครั้งนี้ทั้งสองคนต่อสู้กันได้ไม่นาน เหล่าจู่ก็ล่าถอยกลับมาอีกครั้ง

"เหล่าจู่?"

ม่านหลงที่อยู่ด้านล่างหายใจอย่างสั่นสะท้าน

เขาเห็นเหล่าจู่หายใจเหนื่อยหอบ มีเหงื่อเต็มใบหน้า มือที่ถือดาบสั่นเทาเล็กน้อย

ในทางกลับกัน หลินหยางถือดาบด้วยมือข้างหนึ่ง สีหน้ายังคงเย็นชา สงบนิ่งไม่มีปัญหา

เมื่อมองเห็นถึงตรงนี้ ทุกๆ คนก็ไม่อยากจะเชื่อ

หลินหยางเพิ่งจะเป็นเทพเซียนแห่งแผ่นดิน แต่ดูเหมือนว่า.....เขาจะแข็งแกร่งกว่าเหล่าจู่อย่างมาก?

"ไม่ปกติ....ไม่ปกติ....ไม่ปกติ.....พลังแห่งสวรรค์ของแก! มันไม่ปกติ!"

เหล่าจู่กัดฟันแน่น จ้องมองหลินหยาง จากนั้นก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง

"เหล่าจู่ พลังแห่งสวรรค์ของเขาเป็นอย่างไรเหรอ?"

ม่านหลงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

"พลังแห่งสวรรค์ของเจ้าหมอนี่ มันแตกต่างจากเทพเซียนแห่งแผ่นดินโดยทั่วไปเป็นอย่างมาก! พลังแห่งสวรรค์ของเขาดุร้ายกว่า! โหดเหี้ยมกว่า! และซับซ้อนกว่า!"

เหล่าจู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"เหล่าจู่ ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้บอกเหรอ ว่าพลังแห่งสวรรค์ของเจ้าหมอนี่มันได้กลายพันธุ์ไปแล้ว จึงแตกต่างจากปกติไม่ใช่เหรอ?"

ราชินีแห่งเทียนฉือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ถูกต้อง แต่พลังแห่งสวรรค์ที่กลายพันธุ์แล้วไม่ได้น่าสะพรึงกลัวเท่าของเขา!"

เหล่าจู่จับดาบแน่น และรวบรวมกลยุทธ์อย่างเงียบๆ

"ฉันเคยเห็นคนที่มีพลังกลายพันธุ์แห่งสวรรค์ที่ก้าวเข้าสู่ดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินมาแล้ว เมื่อเทียบกับเจ้าหมอนี่ มันช่างแตกต่างราวฟ้ากับดินจริงๆ ......พลังแห่งสวรรค์ของเขา แน่นอนว่ายังมีกลอุบายอะไรอื่นๆ อีก!"

"หรือว่าจะเป็นการใช้ยามาเพิ่มประสิทธิผลของศักยภาพ?"

"มันไม่ง่ายดายขนาดนั้นหรอก!"

เหล่าจู่กล่าวว่า : "แต่ไม่ว่าอย่างไร คนคนนี้ ฉันจะต้องฆ่าให้ได้อย่างแน่นอน!"