บทที่ 3270 ชนะแล้วเหรอ?

ปังๆๆ ....

สายฟ้าขนาดมหึมาที่ตกลงมานั้นเหมือนกับโล่ป้องกัน ปกป้องร่างกายของหลินหยาง และดาบทั้งหมดที่โจมตีเขาก็ถูกฟ้าผ่าฉีกเป็นชิ้นๆ

แต่ดาบเหล่านี้ที่แตกละเอียดจู่ๆ ก็ได้ซัดสาดฝุ่นผงออกมาจำนวนมาก มันได้พันร่างกายของหลินหยางเอาไว้อย่างรวดเร็ว และบีบรัดอย่างบ้าคลั่ง

ในที่สุด

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วทุกทิศทุกทาง

พื้นที่ที่หลินหยางอยู่ตกอยู่ในความปั่นป่วนทันที พลังอันน่าสะพรึงกลัวทุกชนิดได้ไหลเชี่ยวกรากอยู่ภายใน มันเหมือนกับต้องการฉีกทุกสิ่งทุกอย่างเป็นชิ้นๆ

หลินหยางเร่งรวบรวมพลังแห่งสวรรค์ เพื่อต้องการจะดิ้นหลุดจากพลังวิกลจริตนี้

แต่พลังนี้เป็นเหมือนน้ำวน ราวกับหลุมดำ มันปลดปล่อยพลังดึงดูดอันน่าสะพรึงกลัวออกมา และจำกัดความสามารถในการเคลื่อนไหวของเขาอย่างบ้าคลั่ง

แววตาของหลินหยางเย็นชา ยกดาบเทียนเซิงขึ้นมาและฟันลงไปอย่างบ้าระห่ำ

เงาดาบอันน่าสะพรึงกลัวโจนทะยานอยู่ในพลังวิกลจริตนั้นอย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่สามารถทำลายพลังนี้ไปได้

เพราะเหล่าจู่ที่อยู่รอบนอกปลดปล่อยพลังเข้ามาใยพื้นที่นี้อย่างต่อเนื่อง

พลังลม พลังไฟ พลังน้ำแข็ง พลังสายฟ้า พลังปราบปราม จำนวนมาก.....

แต่ละพลังผสมปนเปอยู่ด้วยกัน

ถึงแม้ว่าเนื้อหนังมังสาของหลินหยางจะแข็งแกร่งอย่างมาก แต่ภายใต้การเคี่ยวกร่ำนี้ พลังแห่งสวรรค์ในร่างกายของเขาจึงถูกลดทอนลงไปอย่างมาก

หลินหยางรู้ดีว่า เหล่าจู่ไม่กล้าต่อสู้กับเขาแบบตัวต่อตัว

เขาวางแผนที่จะลดทอนพลังแห่งสวรรค์ของตนเองทีละน้อย จากนั้นก็สังหารตนเองซะ

หลินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉับพลันก็พุ่งออกไปด้านนอกอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเหล่าจู่เห็นเช่นนี้ จึงปลดปล่อยพลังทั้งหมดของตนเองให้หลั่งไหลเข้าไปที่พลังวิกลจริตนี้

พลังวิกลจริตที่ราวกับน้ำวนได้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

พื้นดินโดยรอบแตกร้าว ลมและเมฆถูกพัดกระจัดกระจาย

ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกไม่อาจเข้าใกล้ได้เลย

"เขาถูกปิดล้อมแล้ว!"

ดวงตาทั้งคู่ของม่านหลงเป็นประกาย และปีติยินดีเป็นอย่างยิ่ง

"พวกคุณยังตกตะลึงอะไรอยู่? รีบช่วยฉันฆ่าไอ้หมอนี่สิ!"

เหล่าจู่ตะโกนเสียงดัง

คนของตระกูลม่าน เทียนฉือ และหุบเขาฟางชุ้นจึงได้สติกลับมาทันที และโจมตีเข้าไปที่หลินหยางทางด้านนั้นทันที

ซ่าๆๆ .....

คล้ายกับพายุฝนที่โหดซัดสาดเข้ามาทางด้านนี้

"แย่แล้ว! รีบปกป้องผู้นำพันธมิตรเร็วเข้า!"

ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียวตะโกนกล่าว

ฉู่ชิวรีบพาคนมุ่งไปหาหลินหยางทางด้านนั้นทันที

แต่พื้นที่ที่หลินหยางอยู่นั้นถูกปกคลุมไปด้วยการโจมตีอย่างนับไม่ถ้วน เดิมทีแล้วทุกคนไม่สามารถเข้าไปได้เลย แม้แต่จะเข้าไปใกล้ ก็ไม่สามารถกระโจนเข้าไปสู่แดนวิกลจริตนั้นได้

"โจมตีทางด้านนี้!"

ฉู่ชิวกัดฟันแน่น จ้องมองไปที่เหล่าจู่ เปลี่ยนทิศทาง และมุ่งเข้าไปสังหาร

"ไม่เจียมตัวเอาซะเลย!"

ขงหยาง ม่านหลงหัวเราะเยาะ และพากองกำลังเข้าไปโจมตี

การต่อสู้แบบประจันหน้ากัน พันธมิตรชิงเซวียนก็ไม่ได้เปรียบอะไร

ทั้งสองฝ่ายล้วนบาดเจ็บและล้มตาย

เหล่าจู่ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้เลย

ความสนใจของเขามุ่งเน้นอยู่ที่แดนวิกลจริตนั้นตลอด พลังแห่งสวรรค์จากร่างกายของเขาได้ส่งเข้าไปด้านในนั้นอย่างต่อเนื่อง

พลังแห่งสวรรค์ไม่แข็งแกร่งก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่ในร่างกายแข็งแกร่งกว่าหลินหยาง ตนเองก็สามารถทำให้เขาสูญเสียพลังจนตายได้

บวกกับคนนับหมื่นข้างกายเขาที่เข้าโจมตีหลินหยาง

การโจมตีเหล่านี้ไม่ว่าจะอ่อนแอแค่ไหน เมื่อโจมตีเข้าไปที่หลินหยาง ก็จะสามารถลดทอดพลังของร่างกายบางส่วนของเขาลงไป

เว้นแต่หลินหยางจะล้มเลิกการป้องกัน!

การโจมตีเช่นนี้ไม่รู้ว่านานแค่ไหน การสู้รบทางด้านฉู่ชิวก็เข้าขั้นดุเดือด

พรวด!

หลินหยางที่อยู่ในใจกลางของความโกลาหลนั้นจู่ๆ แขนก็หัก เลือดสดๆ รินไหลออกมา

การป้องกันของเขา.....ถูกทำลายแล้ว!

แขนที่หักลอยเข้าไปในพลังวิกลจริตนั้นที่ราวกับน้ำวน และมันถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ในทันที

"ดี!"

หม่านเยี้ยนและคนตระกูลม่านตื่นเต้นดีใจ

อูหงก็ลุกขึ้นมาทันที และรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

"พลังของเขาน่าจะเกือบหมดลงแล้ว ทุกคน ทำต่อไป!"

เหล่าจู่คำราม

ผู้คนต่างรวบรวมพลังชี่ต่อไป

พรวด!

พรวด!

พรวด.....

ขณะที่การโจมตียังคงดำเนินต่อไป มืออีกข้างหนึ่งของหลินหยางก็ถูกหักออก ตามมาด้วยขาข้างหนึ่ง แล้วก็เนื้อหนังบนร่างกายของเขา

ชิ้นส่วนต่างๆ หลุดออก เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ในชั่วพริบตา ร่างกายของหลินหยางก็เต็มไปด้วยบาดแผล ไม่เหมือนคนอีกต่อไป และดูเหมือนกำลังจะตาย......

"ชนะแล้วเหรอ?"

ราชินีแห่งเทียนฉือได้สติกลับมา และกล่าวพึมพำ

"หยุด!"

เหล่าจู่ตะโกนเสียงดัง

ทุกคนหยุดการโจมตีทันที

เหล่าจู่ไม่ได้ส่งพลังแห่งสวรรค์เข้าไปในแดนวิกลจริตนั้นอีก