บทที่ 3271 โลกที่บริสุทธิ์

เหล่าจู่ตระกูลม่านจะบ้าแล้ว

เขาไม่เคยเจอใครที่ไม่รักชีวิตตัวเองเหมือนไอ้หมอนี่

เพื่อกลัวว่าตัวเองจะหลบหนีเขานั้นใช้หนึ่งมือกดทับตัวเองไว้อีกหนึ่งมือโจมตีด้วยดาบ

หลินหยางรู้ ด้านทักษะตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเหล่าจู่ ดังนั้นเขาไม่เอาด้านทักษะแต่จะสู้กันซึ้งๆหน้า

การต่อสู้ที่ดุเดือดอีกครั้งหนึ่ง

บาดแผลของเหล่าจู่นั้นปรากฏขึ้นมากมาย

แบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

ไม่อย่างนั้นจะมีทางเดียวคือตาย!

เหล่าจู่อยากจะหลบถอยแต่ไม่มีความสามารถ

มือของหลินหยางก็เหมือนกับคีบที่คีบไหล่เขาเอาไว้ ทั้งห้านิ้วก็ฝังเข้าไปในไหล่ของเขา

เหล่าจู่ไม่มีทางเลือก นำดาบนั้นฟันไปทางไหล่ของตัวเอง

ซึก!

เสียงหันเนื้อก็ดังขึ้นมา

ไหล่ของเหล่าจู่นั้นหักไปหนึ่งข้างจากนั้นก็หลบหนี

แต่หลินหยางไม่หยุดเพียงแค่นี้ โยนไหล่ที่หักข้างนั้นออกไปแล้วเข้าไปใกล้เหล่าจู่

“พลังที่แท้จริงที่สูงสุด!”

เหล่าจู่กรีดร้อง ทั่วร่างกายก็มีพลังแห่งสวรรค์ที่น่าเกรงกลัวระเบิดออกมา พุ่งไปทำร้ายทางหลินหยางตั้งใจจะไประเบิดเขาให้แตก

แต่ครั้งนี้หลินหยางยกเลิกการป้องการแล้วยึดมั่นพลังที่แท้จริงแล้วพุ่งออกไป

บูม!

พลังที่แท้จริงกระแทกไปในตัวของเขาอย่างแรงๆทำให้ผิวของเขานั้นเป็นรอยช้ำ มุมปากนั้นกระจายเลือก

แต่เขาไม่หยุดมือ จากนั้นก็เข้าใกล้เหล่าจู่อย่างรวดเร็ว ใช้มือข้างหนึ่งจับแขนอีกข้างของเขา

เหล่าจู่ตกใจเห็นว่าจะหลบไม่ได้แล้ว เร่งเปล่งพลังแห่งสวรรค์ที่แท้จริงออกมาแล้วใช้แรงกระแทกแขนอีกข้างให้ขาด

หลินหยางเสียแรงเปล่าอีกแล้ว

จากนั้นไหล่ทั้งสองข้างของเหล่าจู่ก็หักเขานั้นเกือบจะหมดแรงต่อสู้แล้ว

เขาทำได้เพียงเร่งพลังให้รักษาแขนแล้วก็หลบหนีไปทางท่านม่านหลง

“ปกป้องฉัน!ปกป้องฉัน!”

เหล่าจู่ตะโกนพูด

“ปกป้องเหล่าจู่!”

ท่านม่านหลงพุ่งออกมาแล้วตะโกนพูดอย่างเสียงดัง

“โจมตีไปทางผู้นำพันธมิตร!”

ฉู่ชิวกระโดดออกมาจากในดินขึ้นมาแล้วตะโกนพูดอย่างตื่นเต้น

คนของพันธมิตรชิงเซวียนก็พุ่งออกมาอีกครั้ง

“อย่ามา!”

หลินหยางพูดขึ้นแล้วนำดอกบัวขาวล้างโลกออกมาจากนั้นก็ห่อหุ้มไปทางฟ้า

ฮว่า!

ดอกบัวขาวก็พุ่งขึ้นฟ้าแล้วหมุนอย่างต่อเนื่อง แสงหิมะก็หล่นลงมาจากข้างบนอย่างไม่หยุด

“มันคือ?”

ผู้คนมากมายตั้งเงยหน้ามอง

“แย่แล้วนั้นคือดอกบัวขาวล้างโลก หนี!”

อูหงมองสิ่งนี้ออกสีหน้าตกใจจากนั้นก็กรีดร้องแล้วหันตัวรีบหนี

เขาติดตามหลินหยางไม่นาน แต่เขาเคยได้ยินสิ่งของที่โหดร้ายนี้อยู่บ้าง

แต่ตระกูลม่านไม่เข้าใจ และยังพยายามระดมคนป้องกันและต่อต้าน

“ไป!”

ราชานีแห่งเทียนฉือพูดเบาๆแล้วหันตัวจากไป

ขงหยางไม่พอใจแล้วตะโกนพูด: “พวกเรามีคนมากมายขนาดนี้ยังกลัวของสิ่งนี้?”

แต่ในวินาทีต่อมา

บูม!

ดอกบัวขาวจู่ๆก็ระเบิดออกมา เปลวไฟที่ทำลายล้างโลกลุกลามกลืนกินพื้นที่ขนาดใหญ่ตรงทหารของตระกูลม่าน

เมฆทรงคลายกับเห็นหอมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนสนามรบ

คนของตระกูลมากอำนาจมองด้วยความตกตะลึง

อูหงที่รีบหนีเมื่อกี้ก็หันตัวกลับปมองถึงกับตะลึง

เขารู้ทำล้ายพันธมิตรชิงเซวียนนั้นไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว

แต่เขา ล่วงเกินดินแดนแห่งแดนสวรรค์ท่านหนึ่ง

ชาตินี้เขาไม่มีทางมีวันสงบสุขอีกต่อไป....

“นี่ก็คือผู้นำของพันธมิตรชิงเซวียนหรอ?”

ราชานีแห่งเทียนฉือมองไปทางคนของตัวเอง เสียคนไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้วแล้วมองไปทางหลินหยาง กำหมัดอย่างแน่นๆ

“คนโง่พวกนี้ของตระกูลม่าน เดาความแกร่งของคนคนนี้ผิดไปแล้ว!”

“ท่านราชานีแห่งเทียนฉือ ตอนนี้ทำยังไงดี?เหล่าจู่คนนั้นยังมีชีวิตอยู่?”

คนข้างๆถามด้วยเสียงและตัวที่สั่น

ราชานีแห่งเทียนฉือไม่พูดอะไร มองไปข้างหน้าสู่ศูนย์กลางของการระเบิด

รอให้พลังดอกบัวขาวนั้นกระจายออกไป สนามรบทั่วแผ่นก็ไหม้เกรียมไปแล้ว

ผู้คนมากมายหายไปพร้อมกับพลังของดอกบัวขาว

แต่เหล่าจู่นั้นยังไม่ตาย

ทั่วร่างกายของเขานั้นไหม้ดำ นอนอยู่บนพื้นทนไม่ไหวที่จะพ่นควันออกมา

แม้ว่าพลังดอกบัวขาวนั้นจะไม่ได้ฆ่าคนให้ตายแต่พลังนี้มันกระทบต่อเขาอย่างรุนแรง

ก่อนหน้านี้ก็ถูกพลังแห่งสวรรค์กลายพันธุ์สองครั้งของดอกบัวขาวล้างโลกทำร้าย

พลังที่รุนแรงแบบนี้ระเบิดออกมา แกร่งกว่าพลังก่อนหน้าของหลินหยางเยอะเลย....

หลินหยางมองเหล่าจูตระกูลม่าน ไม่สงสัยอะไรยกดาบแล้วพุ่งไป

เหล่าจู่ตระกูลม่านรีบลุกขึ้น วิ่งหนีด้วยความอับอาย

เขานั้นศูนย์เสียความกล้าในการเข่งฆ่าไปแล้ว

ตอนนี้เขาอยากแค่เอาชีวิตรอด เพียงแค่อยากรอดชีวิต....

แต่หลินหยางนั้นมีใจในการฆ่าแล้ว วันนี้ไม่ทำลายเหล่าจู่ให้สิ้งซากเขานั้นจะไม่หยุดมือ

“ท่านหลิน ปล่อยฉันไปเถอะ!ภูเขาเทียนเสินเธอเอาไปเลย!ตระกูลม่านของพวกเราไม่กล้าโจมตีพันธมิตรชิงเซวียนอีกแล้ว ปล่อยฉันไป!ปล่อยฉันไป!”

เหล่าจู่ตระกูลม่านที่อยู่ข้างๆก็ตะโกนพูดอย่างน่าสงสาร

“ปล่อยเสือกลับสู่ดอกเรื่องแบบนี้ฉันทำไม่ได้”

หลินหยางพูดอย่างเย็นชาแล้วยกมีดแล้วสับ

เสียงดังขึ้น!

ดาบสีทองหลายๆเล่มพุ่งไปทางเหล่าจู่ตระกูลม่านแล้วแทงเข้าไปในร่างเขาอย่างโหดร้าย

หลังของเหล่าจู่ตระกูลม่านถูกแทงจนเนื้อหนังนั้นแตกออกเลือดไหลไม่หยุด