ตอนที่ 3270
บทที่ 3274 ผมไม่ไป
October 21, 2026
เจ้าเมืองตู๋กูมือเท้าอ่อนแรงตลอดทาง ถูกคนประคอง โซซัดโซเซจึงสามารถกลับถึงเมืองตู๋กูได้
คนที่ติดตามก็สีหน้าซีดเผือด สายตายังมีความหวาดกลัว
“พ่อ พวกคุณกลับมาแล้ว?”
ตู๋กูลั่วเอี้ยนเห็นกลุ่มคนเข้ามา ก็สั่งคนรับใช้ให้เตรียมชา แต่มองเห็นหลายคนยังตื่นกลัว
“พ่อ คุณเป็นอะไร?เกิดเรื่องประหลาดอะไรขึ้น?”
ตู๋กูลั่วเอี้ยนถามอย่างระมัดระวัง
ได้รู้ว่าพันธมิตรชิงเซวียนโจมตีตระกูลม่านจนพ่ายแพ้ และผู้นำพันธมิตรหลินหยางเลื่อนตำแหน่งเป็นเทพสวรรค์ ในใจของเธอตึงเครียดจนไม่อาจจะพูดออกมาได้
เธอไม่เคยคิดว่าหมอนั่นที่ไม่น่าสนใจ นึกไม่ถึงว่าภายในเวลาสั้นๆ จะบรรลุเป็นเทพสวรรค์แล้ว
ตู๋กูลั่วเอี้ยนในใจรู้สึกซับซ้อนมาก
เพียงแต่พอดีที่ตู๋กูหู่นำพาคนของเมืองตู๋กูเข้าร่วมพันธมิตรชิงเซวียน
เพียงแค่วงศ์ตระกูลสามารถเข้าร่วมกับพันธมิตรชิงเซวียน เทพสวรรค์ก็จะปกป้อง ตระกูลกู๋ตูก็ไม่ต้องหวาดกลัวแล้ว
“พี่ชายเธอล่ะ?”
เจ้าเมืองตู๋กูไม่มีอารมณ์จะตอบคำถามของตู๋กูลั่วเอี้ยน ค่อยๆเงยหน้าขึ้นและพูดถาม
“พี่เวิ่นเหรอ?เขา…เขากำลังนั่งทางในอยู่ในศาลา…”
“เร็ว รีบไปเรียกเขามา!”
“อ้อ ค่ะ…”
ตู๋กูลั่วเอี้ยนพยักหน้า รีบวิ่งลงไปทันที
แต่ไม่นาน ตู๋กูลั่วเอี้ยนก็สีหน้าจนปัญญา“พ่อ พี่เวิ่นบอกว่าไม่มา ให้ฉันบอกพวกคุณว่า ไปหาเขาก็ไม่มีประโยชน์…”
“อะไรนะ?”
ทุกคนนิ่งอึ้งไป
เจ้าเมืองตู๋กูนั่งไม่ติด รีบพาคนไปที่ศาลาทันที
ตู๋กูเวิ่นในตอนนี้ยังคงนั่งอยู่ในศาลา หลับตาพักร่างกาย เหมือนกำลังบำเพ็ญฌาน
เจ้าเมืองตู๋กูก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าทันที
“อาเวิ่น!พวกเราเมืองตู๋กูเผชิญกับความหายนะครั้งใหญ่แล้ว!”
เจ้าเมืองตู๋กูรีบพูดตะโกนทันที
“ผมรู้แล้ว!”
ตู๋กูเวิ่นพูดเสียงเรียบเฉย
“นายรู้แล้ว?”
ทุกคนชะงักไปทันที
ตู๋กูหู่เหมือนจะรู้สึกได้ถึงอะไร ก็รีบถาม“อาเวิ่น หรือว่านาย…ทายออกทุกอย่างแล้ว?”
ตู๋กูเวิ่นเงียบไปสักพัก จึงค่อยๆเปิดปากพูด
“พ่อ ถึงแม้ว่าผมจะรู้จักกับผู้นำพันธมิตรหลินไม่นาน แต่การวางตัว ผมก็สามารถรู้ได้ชัดเจน ผู้ชายคนนี้ปฏิบัติกับคนอื่นอย่างจริงใจ บุญคุณความแค้นแบ่งแยกชัดเจน และมองทะลุปรุโปร่ง เล่ห์เหลี่ยมของพวกคุณ ไม่สามารถปิดบังฝ่ายตรงข้ามได้”
ตู๋กูหู่อ้าปากค้าง
“ตอนนั้นผมเคยพูดแนะนำพวกคุณแล้ว อย่าไหลย้อนลงไปในน้ำขุ่น ตระกูลม่านมีเทพสวรรค์ พวกเราถึงแม้ว่าจะวางตัวเฉย ผู้นำพันธมิตรหลินก็ไม่ตำหนิพวกเรา ถึงยังไงพวกเราเมืองตู๋กูก็ไม่มีคุณสมบัติไปเข้าร่วมต่อสู้ ล่วงเกินเทพสวรรค์ แต่พวกคุณไม่ได้ทำแบบนั้น กลับคิดเหมือนผู้มีอำนาจคนอื่น ตั้งใจฉกฉวยผลประโยชน์ในเวลาที่เกิดความชุลมุน…นี้คือผลกำไรเล็กน้อย ทำไมถึงยังต้องการ?”ตู๋กูเวิ่นหลับตาพลางพูด
“ฉันมองการณ์ไม่ไกล!”
ตู๋กูหู่ถอนหายใจ พูดเสียงต่ำ“ถ้าตอนนั้นฟังคำพูดของนาน เมืองตู๋กูของพวกเราคงจะเข้าร่วมกับพันธมิตรแล้ว แต่…สุดท้ายก็พลาดแล้ว…”
“พ่อ เรื่องมาถึงตอนนี้แล้ว พูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์”
“ไม่มีประโยชน์?”
ตู๋กูหู่ก้าวไปข้างหน้า พูดฉุกละหุกขึ้นมา“ฉันไปพบผู้นำพันธมิตรหลิน ผู้นำพันธมิตรไม่เพียงแค่ปฏิเสธคำขอร้องของฉันตระกูลตู๋กู จนกระทั่งพูดว่าจะคิดบัญชีกับตระกูลตู่กูเรื่องที่ถือโกฉกฉวยผลประโยชน์ พรุ่งนี้ เขาจะมาด้วยตัวเอง ล้างเมืองกู๋ตู !อาเวิ่น เมืองตู๋กูต้องเผชิญกับความหายนะแล้ว!มีแค่นายที่สามารถช่วยตระกูลกู๋ตูได้!”
“คุณอยากให้ผมไปขอร้องผู้นำพันธมิตรหลิน?”
ตู๋กูเวิ่นลืมตาพลางพูดถาม
“ตอนนี้มีแค่นายที่มีมิตรภาพที่ดีที่สุดกับผู้นำพันธมิตรหลิน อาเวิ่น ก่อนจะต่อสู้นายก็เคยพบกับผู้นำพันธมิตรแล้ว เคยแนะนำเขา ดังนั้น นายไปจะเหมาะสมที่สุด ตระกูลตู๋กูมีแค่นายที่จะสามารถช่วยได้แล้ว!นายจำเป็นต้องไปพูดแก้หน้ากับผู้พันธมิตรหลิน ไม่อย่างนั้น ตระกูลตู๋กูของพวกเราก็ต้องจบเห่แน่นอน!”
ตู๋กูหู่เหงื่อแตกเต็มหน้า เดินเข้ามาพูด
ตู๋กูเวิ่นไม่พูดจา มองสังเกตเขาอย่างเย็นชา
นานมาก จึงเปิดปากพูด
“พ่อ ขอโทษ ผม…ไม่ไป!”