บทที่ 3275 เปิดสอน

ตู๋กูเวิ่นตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดยอมจำนน

แต่เขาไม่สามารถจะทำให้ชาวเมืองมีผลกระทบ

อาจจะมีคนแบบเขา ยอมตายก็ไม่ยอมน้อมคำนับหลินหยาง แต่คนจำนวนมากอยากจะมีชีวิตรอด

ดังนั้น เขาให้ตู๋กูหู่พาทุกคนยอมจำนน

แต่เขาไม่มีทางทำ

ทุกคนแอบเงยหน้าขึ้น มองเห็นตู๋กูเวิ่นดึงดาบชี้ไปทางหลินหยาง ทุกคนก็มึนงงทันที

“นายต้องการต่อต้านฉัน?”หลินหยางพูดถาม

“ใช่”

“นายให้ทุกคนในเมืองยอมจำนน ทำไมนายถึงจะลงมือคนเดียว?นายไม่กลัวว่าฉันจะโกรธ และทำลายเมืองตู๋กู ?”หลินหยางถาม

“คุณไม่มีทางทำ”

ตู๋กูเวิ่นพูดตอบเสียงแหบ“คุณเป็นคนบุญคุณความแค้นแบ่งแยกชัดเจน ถึงแม้ว่าฉันจะทำร้ายคุณ หรือฆ่าคุณ คุณก็จะไม่มีทางเคียดแค้นเมืองตู๋กู ฉันสามารถต่อต้าน แต่พวกเราไม่สามารถ ให้พวกเขายอมจำนน และฉันดึงดาบขึ้น เพื่อตัวเอง!ผู้นำพันธมิตรหลิน มาเถอะ ให้ฉันดูว่าคุณเข้าสู่ดินแดนแห่งแดนสวรรค์แล้ว พลังจะแข็งแกร่งระดับไหน!”

พูดจบ ตู๋กูเวิ่นก็รวบรวมพลังทั้งหมด เดินตรงไปทางหลินหยาง

ความปรารถนาที่จะต่อสู้รุนแรงมาก

แต่ หลินหยางกลับนั่งสงบอยู่บนหลังม้า มองดูตู๋กูเวิ่นที่เดินเข้ามา

เวลาที่ใกล้จะถึง

ผลัวะ!

ดาบยาวที่อยู่ในมือของตู๋กูเวิ่นทันใดนั้นก็ระเบิดออก กลายเป็นเศษละเอียด

ตู๋กูเวิ่นท่วมตัวสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้าง มองหลินหยางอย่างไม่อยากเชื่อ

เขามองฝ่ามือของตัวเอง ง่ามนิ้วแยกออก นิ้วมือทั้งห้าถูกแช่แข็งแล้ว จับดาบไว้ไม่ได้แล้ว!

ทั้งหมดนี้ คาดไม่ถึงว่าจะเกิดขึ้นภายในชั่วพริบตาเดียว

ตู๋กูเวิ่นมองไปในฝ่ามือ สีหน้ามืดครึ้ม และยังเหยียบย้ำเท้าบุกไปทางหลินหยาง

เขาไม่ยอมแพ้!

เขาไม่เชื่อ ตัวเองเผชิญหน้ากับเทพสวรรค์ นึกไม่ถึงว่าจะอ่อนแอเช่นนี้ และเปราะบางเป็นอย่างยิ่ง

เสียงดังกันวานและมีอำนาจ!

เขาใช้พลัง ทำให้กลายเป็นดาบ ฆ่าไปทางหลินหยาง

แต่เวลาที่พลังดาบนี้เข้าใกล้หลินหยาง ทั้งหมดก็ระเบิดออก ไม่มีพลังดาบสามารถเข้าไปใกล้ตัวของหลินหยางได้แม้แต่นิดเดียว

หลังจากที่โจมตีหนึ่งครั้ง หลินหยางยังคงอยู่ที่ไกล ไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่นิดเดียว

แต่ตู๋กูเวิ่นหอบหายใจแล้ว ยืนก็ไม่มั่นคงแล้ว

การต่อสู้เมื่อกี้ เขาใช้พลังทั้งหมด ไม่ได้ต้องการจะฆ่าหลินหยาง แต่ต้องการจะทำให้หลินหยางบาดเจ็บ เขาก็พอใจแล้ว

แต่ว่าตอนนี้ เขารู้แล้ว ตัวเองกับหลินหยางแตกต่างกันมาก

ต่อให้ตัวเองสู้สุดชีวิต ก็ไม่สามารถทำร้ายหลินหยางได้แม้แต่ปลายเส้นผม

“ตอนนี้ ถึงตาฉันแล้ว!”

หลินหยางพูดเสียงเรียบเฉย

ตู๋กูเวิ่นหายใจติดขัด

ผลัวะ!

รอบตัวของเขาก็ระเบิดขึ้นมา

กลุ่มหมอกก็กระจายไปรอบทิศ

ตู๋กูเวิ่นสายตาตึงเครียด รีบก้มหน้าลง

เวลาที่เขาคิดว่าตัวเองร่างกายแหลกเหลวแล้ว กลับพบว่าหลังจากที่ระเบิดเสร็จแล้ว บนร่างกายของตัวเองยังสมบูรณ์แบบ

ก็แค่…พลังที่เก็บไว้ในร่างกายนึกไม่ถึงว่าจะจะถูกตีแตกจนพ่ายแพ้ เลือดลมในร่างกายก็ไม่มีพลังไหลเวียนแล้ว