บทที่ 3319 อยากชนะจริงๆ

"ใครเป็นคนรายงานเหรอคะ?"

ซูเหยียนรีบซักถาม

แต่ตำรวจหญิงกลับส่ายหน้า: "ต้องขอโทษด้วยค่ะ พวกเราจำเป็นต้องปกป้องความเป็นส่วนตัวของคนที่รายงาน ขออภัยที่พวกเราไม่สามารถบอกคุณได้! อีกสักครู่เจ้าหน้าที่ของพวกเราจะทำการติดต่อคุณ ถึงเวลานั้นกรุณาให้ความร่วมมือในการสอบสวนของพวกเราด้วยนะคะ!"

พูดจบ คนสองสามคนก็พาเซี่ยเชี่ยนไป

ซูเหยียนพิงกำแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง ทันใดความรู้สึกอ่อนล้ากับความว่างเปล่าก็ปรากฏขึ้นมา

ทันใดนั้น เธอก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงพุ่งตัวออกจากบริษัททันที และรีบขับรถไปที่สำนักงานใหญ่ของหยางหัว

หลังจากที่บึ่งรถมาเร็วปานลมกรด ซูเหยียนก็มาถึงอาคารใหญ่สำนักงานใหญ่ของหยางหัว

"คุณซู? คุณมาได้อย่างไรครับ?"

"คุณซูสวัสดีค่ะ!"

"คุณซู มาพบประธานหม่าเหรอคะ? เขากำลังอยู่ในห้องทำงานค่ะ! คุณสามารถไปพบเขาได้โดยตรงเลยค่ะ!"

ดูเหมือนว่าพนักงานที่เดินผ่านไปมาจะรู้จัดซูเหยียน จึงยิ้มให้เธอและกล่าวทักทาย

ซูเหยียนฉีกยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับ แต่ฝีเท้าไม่ได้หยุดลง

ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูเหยียนก็ไปเคาะประตูห้องทำงานของหม่าไห่

"เข้ามา!"

หม่าไห่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา

"ประธานหม่า ทุกสิ่งทุกอย่างนี้คือประธานหลินเป็นคนทำใช่ไหม?"

ซูเหยียนสาวเท้าก้าวเข้าไป แล้วซักถามด้วยเสียงเคร่งขรึม

คาดว่าคงจะได้ยินเสียงของซูเหยียน หม่าไห่จึงโผล่หัวออกมาจากกองเอกสารที่ราวกับภูเขา และมองเธอด้วยความประหลาดใจ

"ประธานซู คุณมาได้อย่างไรครับ?"

"คุณกรุณาตอบคำถามของฉันด้วยค่ะ!" ซูเหยียนกล่าว

หม่าไห่งุนงง: "ประธานซู ฉันไม่เข้าใจคำพูดของคุณ"

"ประธานหม่า คุณไม่ต้องมาเสแสร้ง! ฉันคิดแล้วว่านอกเสียจากประธานหลินรวมทั้งหยางหัวของพวกคุณแล้ว ก็ไม่มีใครทำให้หลี่หนงเยี่ยนและคนอื่นๆ ยอมจำนนในชั่วข้ามคืนได้อีกแล้ว!"

ซูเหยียนกล่าวอย่างค่อนข้างโมโห

หม่าไห่ตกใจ ไม่นานก็เข้าใจคำพูดของซูเหยียน จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้ม: "คุณซูเหยียน ที่แท้คุณก็หมายถึงเรื่องนี้เองเหรอ? เรื่องนี้ ประธานหลินเป็นคนออกมือเข้าไปจัดการจริงๆ!"

"เป็นอย่างที่คิดเลย......"

"คุณซูเหยียน คุณมีอะไรไม่พอใจเหรอครับ?" หม่าไห่ย้อนถาม

สีหน้าของซูเหยียนเปลี่ยนไปทันที แต่พูดไม่ออกเป็นเวลาครู่ใหญ่

ไม่พอใจ?

คนอื่นเพิ่งจะออกหน้ากู้หน้าให้กับเธอ ทำให้เธอรักษาทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่ในตอนนี้เอาไว้ได้ เธอจะบอกว่าไม่พอใจได้อย่างไร?

แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ภายในใจของซูเหยียนจึงเกิดความรู้สึกอับอายอย่างบอกไม่ถูก!

ใช่ ก็คือความรู้สึกอับอาย......

ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป จะไม่ใช่ว่าเธอไร้ความสามารถเป็นอย่างมากเหรอ? ทุกเรื่องล้วนจะต้องพึ่งพาหยางหัว? จะต้องอาศัยหมอเทวดาหลิน?

การเติบโตของเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนล แยกไม่ออกจากการประคับประคองของหมอเทวดาหลินจริงๆ ด้วยเหตุนี้จึงนำมาซึ่งคำวิพากษ์วิจารณ์ของคนจำนวนไม่น้อยในเมืองเจียงเฉิน

สำหรับสิ่งนี้ ซูเหยียนจึงไม่พอใจอย่างมากมาโดยตลอด