บทที่ 3336 ถอย

หลิงรถขับตามรถของหลินหยางไป

ในขณะนี้ทุกๆ คนเผยให้เห็นถึงความไม่เข้าใจ

ทำไมรถของหลินหยางถึงได้ขับช้าอย่างมาก....

"แม่ทัพหลินไร้กังวลขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าตอนนี้เขาไม่มีเรื่องเร่งด่วนที่ต้องทำ?"

จ้าวเซียงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

ไม่มีใครพูดอะไร

เวลานี้ จู่ๆ รถของหลินหยางก็หยุดอยู่ข้างทาง

ทุกคนต่างตกตะลึง

จากนั้นก็หันกลับ และขับไปยังสถานที่ก่อสร้างอีกครั้ง

"ห๊ะ?"

อาเหม่ยตะลึงงันอย่างยิ่ง

"เป็นไปอย่างที่คิดเอาไว้!"

สวี่จื่อซวงมีสายตาเคร่งขรึม และกล่าวออกมาทันที : "เร็ว รีบตามไป!"

"ครับ!"

หลิงเหยียบคันเร่งทันที และรีบตามรถของหลินหยางไป

"หัวหน้า คนที่ควรจะถูกจับเราก็จับไปเกือบหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วแม่ทัพหลินยังจะไปหาใครอีกล่ะ?"

จ้าวเซียงเอ่ยถามอย่างงุนงง

"ยังมีคนของกองกำลังขนาดใหญ่ที่ไม่ปรากฏตัวอีก มันจะจบแบบนี้ได้อย่างไรล่ะ?"

สวี่จื่อซวงกล่าวพร้อมกับลดเสียงลง

"กองกำลังขนาดใหญ่เหรอ?"

จ้าวเซียงรู้สึกสับสน

ในทางกลับกันอาเหม่ยก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงตกตะลึงจนร้องเสียงหลง : "หัวหน้า คุณหมายถึง......หยงเย่เหรอ?"

"ที่คนนอกดินแดนสามารถเข้ามายังแดนมังกรอย่างง่ายดาย และก้าวเข้าสู่เมืองเจียงเฉินได้ ก็เป็นเพราะคนของหยงเย่ที่ปูทางอยู่ด้านใน เป็นไปไม่ได้ที่แม่ทัพหลินจะไม่รู้! หากไม่กำจัดต้นตอแห่งภัยพิบัติของหยงเย่ซะ ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะสูญเปล่า!"

สวี่จื่อซวงกล่าวอย่างเย็นชา

ทุกคนพยักหน้าอย่างเงียบๆ

"แต่ว่า....หัวหน้า หยงเย่ทางด้านนั้นมีผู้แข็งแกร่งมากมายเหลือเกิน ทั้งหมดไม่ใช่คนที่กษัตริย์ซิวหลัวจะเทียบได้ อยู่นอกดินแดน หยงเย่แทบจะเป็นองค์กรที่เหมือนเทพเจ้า และเมื่อเผชิญหน้ากับแม่ทัพหลิน.....จะสามารถเอาเปรียบได้เหรอ?"

เวลานี้ หลิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

ในฐานะเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรอง หลิงรู้จักองค์กรของคนนอกดินแดนเหล่านี้มากกว่าใครๆ

สวี่จื่อซวงเงียบไปครู่หนึ่ง และสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกล่าวว่า : "เนื่องจากแม่ทัพหลินกล้าลงมือกับหยงเย่ แน่นอนว่าจะต้องเตรียมพร้อมแล้ว เราไปดูกันหน่อย เพื่อคอยดูจังหวะและโอกาสในการปฏิบัติการ!"

ไม่นาน รถก็กลับมายังสถานที่ก่อสร้างอีกครั้ง

แต่เมื่อกลุ่มของสวี่จื่อซวงลงจากรถ ก็ถูกฉากตรงหน้าทำให้สั่นสะท้าน

โดยรอบของสถานที่ก่อสร้าง ปรากฏเงาร่างที่หนาแน่นจำนวนนับไม่ถ้วน

และออร่าของเงาร่างจำนวนมากนั้นก็น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง!

เมื่อเห็นกระบวนทัพนี้ สมาชิกของหน่วยต้องห้ามก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงตาค้าง

"หัวหน้า เอ่อ....คนเหล่านี้เป็นใครเหรอ?"

จ้าวเซียงเอ่ยถามอย่างตกตะลึง

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด.....พวกเขา....น่าจะเป็น.....คนของหยางหัว...."

สวี่จื่อซวงกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

คนของหน่วยต้องห้ามแทบหยุดหายใจ

ทั้งหมดล้วนเป็นคนของหยางหัว.....

หยางหัว.....มียอดฝีมือมากมายขนาดนี้เลยเหรอ?

เวลานี้ หลินหยางก็ลงมาจากรถเช่นกัน

เขามองสวี่จื่อซวงและคนอื่นๆ ทางด้านนี้ จากนั้นก็รีบเดินเข้าไป

"ประธานหลิน!"

"ประธานหลิน!"

"คุณหลิน!"

"ท่านหลิน!"

......

ทุกคนต่างร้องตะโกนไปตามๆ กัน ด้วยความเคารพนับถือ สายตากระตือรือร้น

สวี่จื่อซวงพบว่า แววตาของคนเหล่านี้มีความเคารพและเชิดชูเป็นอย่างยิ่ง

ความเคารพนบนอบของพวกเขาต่อหลินหยาง มันดูเหมือนกับว่าออกมาจากใจจริง.....

หลินหยางเดินไปด้านหน้าสุด และจ้องมองคนของ'หยงเย่'ที่ถูกรายล้อมเอาไว้ และกล่าวอย่างเย็นชาว่า : "ผู้สมรู้ร่วมคิดของพวกแกอยู่ไหนล่ะ? หรือจะบอกว่า มีแค่พวกแกเหล่านี้ที่เข้ามายังแดนมังกร?"

"หมอเทวดาหลิน? คาดไม่ถึงว่าคุณไปแล้วจะกลับมาอีก น่าเซอร์ไพรส์จริงๆ! หึๆๆ ..."

ชายร่างผอมหัวเราะอย่างติดตลก ในแววตาเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

"แกก็คืองูหางกระดิ่งใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"สุดท้ายเราก็ได้เจอกัน ไม่ใช่ว่าคุณอยากเจอฉันมากหรอกเหรอ? ครั้งนี้คุณก็สมความปรารถนาแล้ว!"

งูหางกระดิ่งยิ้มอย่างอำมหิต

"ตอบคำถามฉันมาเถอะ!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"เกรงว่ามันจะยากมาก"

งูหางกระดิ่งส่ายหัว