บทที่ 3347 ไร้เทียมทาน

ศักยภาพที่ไม่เท่าเทียมกันโดยสิ้นเชิงถูกกำหนดให้เป็นสงครามที่ย่อยยับ

การปรากฏตัวของหลินหยาง ราวกับเทพทหารที่ลงมาจากสวรรค์ เพื่อสังหารทหารที่พิทักษ์คนชั่วและโยนหมวกเหล็กและเสื้อเกราะของพวกเขาทิ้งไป

"เขาคือใครกัน?"

ผู้บังคับบัญชาฐานที่มั่นที่สามหายใจถี่ ดวงตาทั้งคู่ลุกโชนไปด้วยไฟอันร้อนแผดเผา แล้วกล่าวถามอย่างรีบร้อน

"ผู้บังคับบัญชา ฉัน....ฉันไม่ทราบ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นคนของพวกเราครับ คุณดูสิ คนของพวกเรากำลังตามเขาลงจากภูเขาไปสังหาร!"

ทหารคนหนึ่งกล่าวด้วยความตื่นเต้น

"ไม่สนแล้ว! เหล่าสหาย ตามท่านผู้นั้นไป ออกไปสังหาร! ทำการโจมตีกลับ!"

ผู้บังคับบัญชาฐานที่มั่นที่สามถูกศักยภาพอันน่าสะพรึงกลัวของหลินหยางทำให้ช็อกถึงที่สุด จากนั้นจึงคำรามส่งเสียง และพาทุกคนมุ่งออกไปสังหาร

ทหารอารักขาฐานที่มั่นที่สามเริ่มโจมตีกลับอย่างเป็นทางการ

"ไม่เจียมตัว! ไปฆ่ามัน! ฆ่ามัน! กวาดล้างมันให้สิ้นซาก!"

ผู้บัญชาการทหารเถื่อนคำรามด้วยความเดือดดาล

"แม่ทัพมังกรครับ ผู้บังคับบัญชาอยู่ทางด้านนั้น พวกเราจะให้พวกเขาไปร่วมสู้ด้วยกันไหมครับ!"

ทหารคนหนึ่งตะโกนขึ้นมากลางอากาศ

"ตามฉันไปสังหารเพื่อเปิดเส้นทางนองเลือด และสังหารศัตรูทั้งหมดที่จะบุกเข้ามา อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!"

หลินหยางตะโกนขึ้น นิ้วมือขยับอย่างรวดเร็ว และเข็มมังกรหงเหมิงทั้งหมดก็ลอยออกไป ราวกับแสงดาว แล้วแทงเข้าไปในร่างกายของทหารเหล่านั้น

ทหารทั้งหมดต่างก็สั่นสะท้าน หลังจากนั้นก็รู้สึกถึงพลังงานอันไม่มีที่สิ้นสุดพรั่งพรูออกมาจากร่างกาย และในเวลานี้ความเจ็บปวดทั้งหมดภายในร่างกายก็มลายหายไป คล้ายกับว่าไม่เคยมีอยู่โดยสิ้นเชิง

เหล่าทหารนิ่งอึ้งไป มองฝ่ามือทั้งสองของตนเองด้วยความประหลาดใจ บนใบหน้าปรากฏความไม่อยากจะเชื่อ

"พวกคุณถูกเสริมความแข็งแกร่งแล้ว ลุย!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ครับ!"

ถึงแม้ว่าทหารทุกคนจะงุนงง แต่ด้วยความเชื่อมั่นที่มีต่อหลินหยางผู้เป็นแม่ทัพมังกรท่านนี้ จึงพุ่งตัวออกไปในทันที

พวกเขาเหนี่ยวไกปืนอย่างสุดชีวิต แต่ก็พบว่าแค่ออกแรงนิ้วมือเพียงเล็กน้อย คาดไม่ถึงว่าไกปืนจะหัก

ปืนทั้งหมดกลายเป็นแตกออกเป็นชิ้นๆ

"อะไรกัน?"

ทหารทุกคนงุนงง

"บุกเข้าไปก็พอ!"

หลินหยางเห็นว่าเหล่าทหารมองปืนในมือที่แตกเป็นชิ้นๆ อย่างไปไม่เป็น จึงตะโกนขึ้นทันที

เหล่าทหารกัดฟัน แล้วมุ่งตรงไปข้างหน้าทันที

เดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้กลัวตายอยู่แล้ว

โดยเฉพาะเพื่อประเทศและสงคราม จึงจู่โจมกันอย่างต่อเนื่อง

ทหารของแดนมังกร ไม่มีใครปอดแหก!

การเสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ สำหรับพวกเขาแล้วมันช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งไม่ใช่เหรอ?