ตอนที่ 3420
บทที่ 3424 ผมจะล้างบางนิกายเทพเพลิง!
October 21, 2026
แย่แล้ว!
ไป๋ฮั่วสุ่ยสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงรีบลุกขึ้นพูดว่า“หมอเทวดาหลิน คุณใจเย็นๆนะคะ ท่านโม่เฉินไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ!”
“ผมหมายความว่าอย่างนั้นแหละถูกแล้ว!”
โม่เฉินเป็นคนตรงไปตรงมา พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า“นิกายเทพก็ถือว่าเป็นคนขององค์กร เกิดเรื่องแบบนี้กับอารักขาฝ่ายขวาของนิกายเทพ แน่นอนว่านิกายเทพต้องจัดการ ต่อให้นิกายเทพไม่จัดการ องค์กรก็ต้องส่งคนไปลงโทษจินเหยาอยู่แล้ว คนกระจอกของเมืองเจียงเฉินอย่างพวกคุณมีสิทธิ์ไปลงโทษเขาตั้งแต่เมื่อไหร่? หมอเทวดาหลิน คุณไม่เห็นองค์กรอยู่ในสายตาเลย!”
“ท่านโม่เฉิน….”
ไป๋ฮั่วสุ่ยขมวดคิ้วเป็นปม สีหน้าดูไม่ได้เป็นอย่างมาก
เธอคิดไม่ถึงเลยว่าโม่เฉินจะไม่ชอบหลินหยางขนาดนี้!”
เดิมทีอยากจะให้องค์กรมาช่วยเจรจา ทำไมถึงได้มาเพิ่มเชื้อไฟแบบนี้ได้?
เธออ้าปากขึ้น เหมือนจะพูดอะไรออกมา แต่หลินหยางกลับขัดขึ้นก่อน
“ในเมื่อเป็นแบบนี้….พวกคุณคิดจะทำยังไง?”
หลินหยางถามอย่างราบเรียบ จากนั้นนั่งลงและจุดบุหรี่
“เอาจินเหยามาให้พวกเรา ส่วนคุณไปที่องค์กรกับพวกเรา แล้วองค์กรจะเป็นคนตัดสินใจเองว่าคุณมีความผิดหรือไม่”
โม่เฉินพูดขึ้น
“แบบนี้นี่เอง….”
หลินหยางดูดบุหรี่เข้าปอดอย่างแรง
“ท่านโม่เฉิน คุณทำแบบนี้มันเกินไปไหม! หมอเทวดาหลินเป็นผู้ถูกกระทำ ! ทำไมคุณถึงจะเอาเขาไปที่องค์กร?”
ไป๋ฮั่วสุ่ยร้อนใจ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า“พวกเรามาที่นี่ หลักๆเลยคือมาแก้ไขปัญหาความขัดแย้งของหมอเทวดาหลินกับนิกายเทพ! คุณทำแบบนี้ ไม่ใช่ว่าถือหางนิกายเทพเหรอคะ?”
“ผมทำแบบนี้ก็เพื่อช่วยหมอเทวดาหลินนะ!”
โม่เฉินไม่พอใจ พูดว่า“จากนิสัยของนิกายเทพ ถ้ารู้เรื่องของจินเหยาเข้าแล้ว คิดเหรอว่าจะปล่อยหยางหัวไปง่ายๆ? ถ้าเอาหมอเทวดาหลินไปที่องค์กร ชี้แจงเรื่องนี้กับเขา นิกายเทพเพลิงก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว! หรือคุณอยากให้ยอดฝีมือของนิกายเทพเพลิงมาเปิดฉากสู้รบที่เมืองเจียงเฉินล่ะ?”
พอได้ยินคำนี้ ไป๋ฮั่วสุ่ยพูดไม่ออกทันที
พูดถูกต้องหมดเลย
ถึงแม้เรื่องนี้จินเหยาจะเป็นคนเริ่มก่อน แต่นิกายเทพเพลิงไม่สนใจอยู่แล้ว
นิกายใหญ่ๆที่มีความสัมพันธ์อันดีกับองค์กรมาอย่างยาวนาน คนของนิกายเทพเพลิงไม่มีทางคำนึงถึงอะไรมากมายหรอก
อารักขาฝ่ายขวาถูกจัดการแล้ว พวกเขายังจะมาสนใจอยู่เหรอว่าใครผิดใครถูก?
พวกเขาสนใจแค่หน้าตาศักดิ์ศรี!
ตอนนี้ไป๋ฮั่วสุ่ยไม่รู้ว่าจะจัดการตอบโต้ยังไงแล้ว เธอจึงทำได้เพียงหันหน้าไปมองหลินหยางด้วยความลำบากใจ
“หมอเทวดาหลิน อย่าคิดว่าผมถือหางนิกายเทพเพลิงเลยนะ ความจริงผมกำลังช่วยคุณอยู่! แค่คุณทำตามที่ผมบอก เอาจินเหยามาให้เรา ผมรับรองเลยว่าหลังจากที่คุณตามเราไปองค์กร คุณจะต้องปลอดภัยกลับมาเมืองเจียงเฉินอย่างแน่นอน ความน้อยเนื้อต่ำใจเหล่านี้ของคุณไม่ควรที่จะพูดขึ้นมาเลย ถ้าคุณยังแข็งข้อกับผมต่อไปอยู่อย่างนี้ รอนิกายเทพโมโหขึ้นมา สิ่งที่คุณจะสูญเสียไปนั้น มันจะมากกว่านี้ อย่าเอาความอดอั้นตอนนี้มาทำให้ตัวเองฟื้นกลับมาไม่ได้เลย อันไหนสำคัญกว่ากัน คุณช่วยแยกแยะด้วย!”
โม่เฉินโบกมือพัลวัน ตามด้วยยกน้ำชาที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมา และลิ้มรสมันอย่างช้าๆ
หลินหยางคิดพิจารณาด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
ทุกคนพากันมองมาที่เขา และเฝ้ารอคำตอบของเขาอย่างใจจดจ่อ
แต่เป็นเวลานานหลินหยางก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“หมอเทวดาหลิน คุณคิดว่ายังไง?”
โม่เฉินค่อนข้างหงุดหงิด ถามขึ้นด้วยความไม่พอใจ
“หมอเทวดาหลิน ถ้าคุณเชื่อใจฉัน ก็อดทนหน่อยเถอะ เอาคนมาให้ฉัน ให้ฉันเป็นคนดำเนินการ และฉันจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อไม่ให้คุณไปที่องค์กร!”
ไป๋ฮั่วสุ่ยโค้งตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย และพูดกับหลินหยางด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
“แต่คุณต้องประนีประนอม….”
หลินหยางได้ยิน มองหน้าเธอด้วยสายตาเย็นชาทันที
“ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องอัปยศมาก แต่บางครั้ง ก็ทำได้แค่นี้ ช่วงที่ผ่านมานี้นิกายเทพเพลิงมีกลุ่มธุรกิจซางเหมิงประคองอยู่ ฝีมือน่ากลัวมาก ฉันรู้ฝีมือของพวกเขาดี ถ้าคุณแข็งข้อกับพวกเขา….ก็จะยิ่งเสียเปรียบ!”
ไป๋ฮั่วสุ่ยพูดอย่างจนปัญญา