บทที่ 343 ทุกคนเป็นคนฉลาด

"เฮอะ ประธานหลินคิดจะใช้ผมมาจัดการพวกคุณ ความคิดของเขาไม่เลว อย่างไรก็ตามในความคิดของผม ผมทรยศประธานหลินไปแล้ว ผมเชื่อว่าไม่ว่าผมจะทำอะไรคงไม่ได้รับความเชื่อใจของเขาหรอ อีกทั้งเรื่องนี้ได้เกิดขึ้นไปแล้ว หากเกิดผลกระทบร้ายแรง ไม่เพียงแต่ตระกูลหลินเท่านั้นที่รับผิดชอบการสอบสวน ตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน ผมจ้าวเทียนไม่สามารถหลบหนีได้อย่างแน่นอน ดังนั้นแผนของประธานหลินนี้ไม่ได้ให้ประโยชน์กับผมเลย เนื่องจากคำนวณเช่นนี้แล้ว ผมเลยจะร่วมมือกับพวกคุณต่อ!"

"คุณจะร่วมมือยังไง?"

"ผมอยากให้พวกคุณพาผมออกไปจากเจียงเฉิน รับรองความปลอดภัยของผม และให้เงินผมหนึ่งร้อยล้าน ผมจะบอกสูตรยาที่แท้จริงกับพวกคุณ!"

จ้าวเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม และหยิบสูตรยาที่เหมือนกันอีกใบออกมา

ลมหายใจหลินซงรุนแรง: "คุณ...ยังมีสูตรยาอีกหรอ?"

"ฮ่าๆๆๆ เรื่องนี้แม้แต่หม่าไห่ก็ไม่รู้ ในฐานะผู้จัดการโครงการนี้ เดิมทีผมไม่สามารถมีสูตรยานี้ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ คนรอบๆ ตัวเขาถูกผมหลอก ผมได้รับสูตรยาจริงมาแล้ว เดิมทีผมคิดอยากจะมอบมันให้กับผู้ขายรายอื่นหลังจากที่สำเร็จการร่วมมือกับพวกคุณ แต่ตอนนี้ผมคิดว่าสูตรยานี้ได้เป็นเครื่องช่วยชีวิตของผมแล้ว!" จ้าวเทียนยิ้ม ใบหน้าของเขาภูมิใจ

มีคนไม่มากที่สามารถเล่นกับหยางหัวกรุ๊ปได้ เขาเป็นคนเดียว

เขาจะไม่ภูมิใจได้ยังไง?

"เอามาให้ผม!"

หลินซงรีบพูดและคว้าออกไป

แต่วินาทีต่อไป จ้าวเทียนก็เก็บสูตรยาไป พูดด้วยรอยยิ้ม: "คุณต้องตกลงกับเงื่อนไขของผม!"

"ไอขี้ขลาด!"

ดวงตาของหลินซงแสดงความรังเกียจ หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้าและพูดอย่างเย็นชา: "ถ้าเกิดสูตรยานั่นเป็นของจริง ผมตกลงกับเงื่อนไขของคุณ!"

"วางใจได้ มันเป็นของจริงอย่างแน่นอน!"

"ให้ผมตรวจสอบดูหน่อย!"

"ไม่ได้..." จ้าวเทียนปฏิเสธ: "ถ้าคุณจำสูตรยาไปได้และปฏิเสธผม งั้นก็เท่ากับผมสูญเสียของไปสิ?"

"คุณทำได้แค่เชื่อใจผมเท่านั้น เพราะถ้าผมปฏิเสธการร่วมมือกับคุณ คุณก็มีแต่ต้องตายอย่างอนาถ คุณจะไม่ได้ออกไปจากเมืองเจียงเฉินอีกเลย!"

"นี่..." จ้าวเทียนลังเล

"คุณสบายใจได้ เงื่อนไขนั้นของคุณไม่ได้มากเกินไป แค่หนึ่งร้อยล้าน ถ้าคุณต้องการผมสามารถโอนให้คุณตอนนี้ยังได้เลย!"

"รับรองความปลอดภัยของผมด้วย!"

"ไม่มีปัญหา!"

"งั้นก็โอเค..."

จ้าวเทียนลังเลสักพัก จากนั้นก็ส่งสูตรยานั้นไป

หลินซงรีบรับมาในทันที

แต่ในช่วงเวลานี้...

ตี ตี ตี! ! !

มีเสียงนกหวีดดังขึ้น

จ้าวเทียนและหลินซงตกใจ หันหน้าไปในทันที เห็นรถบรรทุกพุ่งเข้าหาพวกเขาราวกับว่าเสียการควบคุม

"ไม่ดีแล้ว!"

หลินซงตกใจรีบกระโจนไปด้านข้าว

แต่จ้าวเทียนไม่ทันแล้ว เขาถูกรถบรรทุกชนกระเด็นเข้าใส่ในทันทีทันใด...

รถบรรทุกกระแทกประตูโรงแรม เขย่าประตูสั่นไหว

ฝุ่นฟุ้งกระจาย ก้อนหินกระเด็น ตู้โทรศัพท์และรถริมถนนได้รับการกระแทก

ทุกอย่างเละเทะ

คนที่เดินผ่านรอบๆ อุทาน มีคนหยิบโทรศัพท์ออกมาแจ้งตำรวจ

เจ้าของโรงแรมก็ตกใจกลัวและรีบวิ่งออกไป แต่โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ที่ประตูโรงแรม และไม่มีผู้เสียชีวิตอื่นๆ

แต่จ้าวเทียน...ไม่ได้โชคดีขนาดนั้น

หลินซงลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยใบหน้าที่แย่มากๆ หันไปเห็นจ้าวเทียนถูกรถบรรทุกบดขยี้จนไม่เป็นรูปร่าง ลำไส้และอวัยวะภายในของเขากระเด็นออกมา ตายอย่างอนาถ

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?"

หลินซงตกใจ

เขาไม่คิดว่านี่จะเป็นอุบัติเหตุเฉยๆ อย่างแน่นอน รีบลุกขึ้นมาและออกไปจากที่นี่

แต่เมื่อเขาเพิ่งจะหันตัวเดินออกไปก็มีกลุ่มคนปรากฏขึ้นด้านหลังของเขาและขวางทางของเขาไว้

ไม่ดีแล้ว!

หลินซงปั้นกระดาษเป็นวงกลมและโยนไปข้างทาง

คนเหล่านั้นเดินเข้ามา

คนที่เดินนำหน้าคือกงซีหยุน