บทที่ 3431 ขอความเมตตา

ซานเหยียนหั่วราวกับเห็นเทพเจ้า สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ และแฝงไปด้วยความเคารพยำเกรง

สามารถบรรลุถึงขั้นไฟประหลาดเช่นนี้ได้ เขาก็เคยพบเห็นแค่เพียงผู้เดียว

นั่นก็คือท่านอาจารย์ของเจ้าแห่งนิกาย

แต่ท่านอาจารย์ของเจ้าแห่งนิกายได้ถึงแก่กรรมไปหลายปีแล้ว และระดับขั้นไฟประหลาดของเจ้าแห่งนิกาย เขาก็เคยเห็นเมื่อสิบปีก่อน นั่นก็คือที่ดินแดนปีศาจอัคคี

บัดนี้เจ้าแห่งนิกายไม่ได้ออกฝีมือมานานหลายปีแล้ว ตอนนี้เขาอยู่ในระดับขั้นไหน จึงไม่มีใครรู้

แต่ก็น่าจะไม่ใช่เทพอัคคีฟ้าประทาน!

ถึงอย่างไรการเหยียบเข้ามาในดินแดนนี้ ก็ไม่ได้ง่ายไปกว่าการเหยียบเข้าไปในดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินเลย

ในขณะที่ซานเหยียนหั่วกำลังใจลอย หลินหยางก็ชูดาบเทพอัคคีแล้วเดินมายังทางด้านนี้

อุณหภูมิที่ลึกลับและร้อนแรงนั้นทำให้สมาชิกทุกคนของนิกายเทพเพลิงรู้สึกได้ถึงอำนาจการบีบบังคับและความน่าสะพรึงกลัวอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่อาจมองออกถึงระดับขั้นของเปลวเพลิงนี้ของหลินหยางได้ แต่อานุภาพเปลวเพลิงที่ปล่อยออกมาทำให้พวกเขาตกใจกลัวเป็นอย่างมาก

"พลังเปลวเพลิงนี้.....ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะต่อสู้ได้โดยสิ้นเชิง!"

"เพราะอะไรกัน? เพราะอะไรพลังเปลวเพลิงของคนคนนี้ถึงได้แข็งแกร่งกว่าของพวกเรา?"

"หรือว่า....เขาคือเทพเซียนแห่งแผ่นดินจริงๆ เหรอ?"

สมาชิกของนิกายเทพเพลิงเหล่านี้จมดิ่งอยู่ในความสิ้นหวัง

โม่เฉินและพรรคพวกต่างก็ขนหัวลุก ทำอะไรไม่ถูก

พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า สถานการณ์จะดำเนินมาถึงขั้นนี้ได้!

"หมอเทวดาหลิน! ได้โปรดอย่าใจร้อนเลยนะคะ! พวกเราค่อยๆ เจรจากันเถอะ!"

ไป๋ฮั่วสุ่ยกัดฟันเล็กน้อย จากนั้นเข้ามาแล้วตะโกนขึ้นทันที

"ผู้นำพันธมิตรไป๋ คุณก็เห็นแล้วว่า เป็นพวกเขาที่ลงมือก่อน! ในเมื่อพวกเขาต้องการจะฆ่าฉัน แล้วจะให้ฉันให้อภัยได้อย่างไร?"

หลินหยางกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย: "คุณก็น่าจะรู้จักนิสัยของฉันดีนะ! แล้วทำไมจะต้องมาพูดโน้มน้าวอีกล่ะ?"

"แต่ว่า......"

ไป๋ฮั่วสุ่ยยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่ในวินาทีต่อมา

ฮู!

หลินหยางได้ฟันดาบออกไป

ฟึบ!

ชั่วพริบตาสมาชิกของนิกายเทพเพลิงสองสามคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเสียงเทียนก็ถูกจุดไฟ หลังจากผ่านไปไม่นาน ก็กลายเป็นเถ้าถ่านในทันที และเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ โดยไม่เหลือแม้แต่ศพ

"ห๊ะ?"