บทที่ 3448 ยากที่จะเล่า

“ฉินเจี้ยนหนู่? คุณรู้จักเหรอ?”

หลินหยางถามด้วยความแปลกใจ

“ลูกสาวคนโตของตระกูลฉินเจี้ยนเขตหลงจิน พรสวรรค์เป็นหนึ่ง ฝีมือไม่เป็นสองรองใคร จิ่วอวี่โชคดีได้พบเจอเธอครั้งหนึ่ง!”

จิ่วอวี่พูดขึ้น จากนั้นเดินไปคารวะ: “ขอบคุณคุณหนูใหญ่ที่ลงมือช่วยเหลือ!”

“พวกคุณเป็นใคร? ทำไมถึงถูกคนของหลงเสวี่ยหวงจับตามอง?”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเฉยชา

“พวกเรา….พวกเราแค่มาฝึกฝนฌาน”

จิ่วอวี่พูดขึ้นด้วยความลังเลใจ

“พวกเราไม่รู้จักคนพวกนี้ คิดว่ามูลเหตุน่าจะมาจากตระกูลม่าน”

หลินหยางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “พวกเรากำลังหาบรรพบุรุษตระกูลม่าน พวกเขาน่าจะได้ยินที่พวกเราพูดกัน ถึงได้ลงมือกับพวกเรา!”

“พวกคุณหาบรรพบุรุษตระกูลม่านทำไม?”

“คนนี้กับผมมีความแค้นกัน”

หลินหยางพูดขึ้น

“ใช่เหรอ?”

ฉินเจี้ยนหนู่พิจารณาหลินหยางอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “บรรพบุรุษตระกูลม่านเป็นหนึ่งในทหารของหลงเสวี่ยหวง คุณหาเรื่องคนคนนี้ สุนัขรับใช้ของหลงเสวี่ยหวงจะปล่อยคุณไปง่ายๆเหรอ?”

“ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง”

“สามเดือนก่อนหลงเสวี่ยหวงสังหารน้องชายที่ไปท่องเที่ยวข้างนอกของฉัน ฉันสาบานเลยว่าจะต้องสังหารแก้แค้นคนนี้ให้ได้! พวกคุณสองเองก็จัดการหลงเสวี่ยหวงไม่ได้ ในเมื่อคุณต้องการฆ่าบรรพบุรุษตระกูลม่าน งั้นก็ไปกับฉันเถอะ”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้น จากนั้นหมุนตัวเดินนำหน้าไป

“ท่าน?”

จิ่วอวี่มองหลินหยาง

“มีคนมาช่วยเพิ่มอีกหนึ่งคน ไม่ดีเหรอ? ติดตามเถอะ”

หลินหยางยิ้มแล้วพูดขึ้น

ทั้งสองคนเดินตามกลุ่มของฉินเจี้ยนหนู่ไป

แต่เพื่อนร่วมเดินทางของฉินเจี้ยนหนู่กลับไม่พอใจเล็กน้อย

คุณชายหน้าขาวนวลผมยาวคลุมไหล่รีบเดินตามไปข้างหน้า