บทที่ 3449 คุณสองคนไป

หลินหยางไม่ได้ถามอีก

ยังไงเขาก็มาที่ชีพจรมังกรใต้ดินเป็นครั้งแรก ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรลึกซึ้งเกี่ยวกับที่นี่

เดิมทีนึกว่าชีพจรมังกรใต้ดินจะมีเทพเซียนแห่งแผ่นดินเยอะ ตอนนี้ดูแล้ว เทพเซียนแห่งแผ่นดินอยู่ที่นี่น้อยมาก

ตรงกันข้ามคือคนที่เป็นเย้าเหรินแบบจิ่วอวี่นี้มีเยอะมาก

แต่นี่ก็ไม่ควรโทษดูถูกคนประเภทแบบจิ่วอวี่

คนอื่นใช้ยาเพิ่มพูนพลังฝีมือ คุณไม่กินยา อีกทั้งไม่สามารถทะลวงได้ งั้นก็ทำได้แค่ยอมให้คนข่มเหงรังแก ดูถูกเหยียดหยามจนอับอาย

“พวกแกสองคนพูดฉอดๆอะไรกัน? ถ้ายังกล้าแอบคุยกันอีกนะ เชื่อไหมว่าฉันตัดลิ้นพวกแกขาดแน่?”

เวลานี้ ชายร่างกำยำคนหนึ่งที่เดินอยู่ในกลุ่มเกิดความไม่พอใจ จึงจ้องเขม็งใส่จิ่วอวี่กับหลินหยาง และตะคอกขึ้น

จิ่วอวี่โมโห เดิมทียังอยากจะพูดสักคำ แต่พอเห็นขวานสองอันด้านหลังชายรูปร่างสูงใหญ่แล้ว สีหน้าก็เปลี่ยน ตามด้วยยิ้มแล้วพูดว่า: “นายท่านโปรดให้อภัยด้วยๆ”

“หึ!”

ชายรูปร่างสูงใหญ่ไม่พูดอะไรอีก

“ราชาขวานสังหาร ทรงพลังไม่มีที่สิ้นสุด เคยใช้ดาบขวานคู่ฆ่าฟันเทพเซียนแห่งแผ่นดินหนึ่งองค์มาแล้ว ถึงแม้ว่าใช้ตีน้อย แต่พลังไม่สามารถคาดเดา บางที อาจจะถึงระดับดินแดนเทพเซียนแล้ว”

จิ่วอวี่ใช้พลังแห่งสวรรค์ล้อมรอบเสียงที่คุยกันไว้

หลินหยางพยักหน้า

ทั้งสองคนวิเคราะห์ดูคนที่อยู่ในทีม ถึงได้พบว่าในทีมของฉินเจี้ยนหนู่ล้วนเป็นผู้มีฝีมือสูง

ถึงแม้จะมีเย้าเหรินไม่น้อย แต่คนจำนวนมากไม่ใช่ว่าพึ่งยาแล้วก็จะมาแข่งขันกับยอดฝีมือของเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้เลย

ดูอย่างนี้แล้วฉินเจี้ยนหนู่ก็มีการเตรียมตัวมา

ขบวนเดินนำหน้า เพราะตอนนี้เข้าถึงอาณาเขตของหลงเสวี่ยหวงแล้ว ดังนั้นก็จะเจอกับลูกน้องของหลงเสวี่ยหวงได้ตลอดเวลา

สำหรับพวกลูกน้องเหล่านี้ ฉินเจี้ยนหนู่ไม่พูดมาก เธอพาคนสังหารฆ่าเลยทันที

การฆ่าครั้งนี้ แน่นอนว่าทำให้หลงเสวี่ยสั่นคลอนได้

รอขบวนมาถึงแหล่งซ่องสุมที่อยู่ของหลงเสวี่ยหวง หลงเสวี่ยหวงก็ได้เตรียมการป้องกันไว้เรียบร้อยแล้ว

นี่คือภูเขาใหญ่ที่ประหลาดขรุขระ

ยอดภูเขาใหญ่ห่างจากยอดชั้นหินใกล้มาก บริเวณยอดถ้ากระโดดสูงขึ้นมาหน่อย ก็จะสัมผัสได้ถึงพลังมังกร

และเวลานี้ ภูเขาใหญ่ได้ถูกล้อมรอบไว้ด้วยม่านพลัง ถนนเส้นหนึ่งบนภูเขาก็พบรังสีสะท้อนหลากหลายสีสัน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ตอนนี้บนภูเขามีกับดับอยู่ทุกที่

“เปิดภูเขา!”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นอย่างราบเรียบ

“ผมเอง!”

ราชาขวานสังหารเสนอตัว จากนั้นหยิบขวานคู่ด้านหลังออกมา และสาวเท้าเดินไปข้างหน้า

พลังอำนาจที่พวยพุ่งออกมานั้นเหมือนวัวป่าเถื่อนที่มีความมุ่งมั่นฮึกเหิม

เมื่อเข้าใกล้ ราชาขวานสังหารตะโกนเสียงดังลั่น จากนั้นใช้ขวานกระแทกไปทางม่านพลังอย่างโหดเหี้ยม

โฮก!

ขวานคู่แผดเสียงคำรามออกมา พลังแห่งสวรรค์อาบตัวขวานจนเป็นสีทองเหลืองอร่าม ความน่าหวาดกลัวกระเพื่อมขึ้น

ตึง!

ขวานหั่นม่านพลังเป็นชั้นๆ ม่านพลังของภูเขาใหญ่สั่นไหวขึ้นมา

“พละเยอะมาก”

หลินหยางพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก

กำลังแบบนี้ แม้แต่เขาก็ไม่ควรมองข้าม

ดูอย่างนี้แล้วกำลังของคนพวกนี้มีข้อบ่งชี้ได้จริงๆ

หลังจากสั่นสะเทือนอยู่พักหนึ่ง ม่านพลังก็ยังคงดำรงอยู่เหมือนเดิม

แต่บริเวณที่ขวานกระทบนั้น พบว่ารอยแตกแล้ว

“ทำต่อไป!”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“ฮ่าๆ ม่านพลังชนิดนี้ ต่อต้านขวานของผมไม่ได้หรอก!”

ราชาขวานสังหารหัวเราะ แล้วโบกสะบัดแขนต่อ

ปัง!