บทที่ 3458 พวกเราชนะเเล้วเหรอ?

การสังหารเซียนเเห่งแผ่นดินสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย

เหมือนกับเหล่าจู่ หากเทียบความเเข็งเเกร่งเเล้วความสามารถของเขานั้นไม่ถือว่าเเข็งเเกร่งมากในหมู่เซียนเเห่งเเผ่นดิน

และสาเหตุที่เสียชีวิตนั่นเป็นเพราะพิษที่ร้ายเเรงของหลินหยางที่เขาควบคุมอยู่ ส่วนตัวเขาเองเเละบรรดาเพื่อนฝูงนั้นไม่ได้มีการป้องกัน เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงถูกวางยาให้เสียชีวิต

เเต่ว่าหากสู้กันโดยใช้ปืนใช้มีด เหล่าจู่ก็คงไม่ตายง่ายๆแบบนี้

ฉินเจี้ยนหนู่เองนั้นก็รู้ว่าตนนำยอดฝีมือมาด้วย แต่ทว่าหากหมายจะฆ่าหลงเสวี่ยหวงมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

และตอนนี้หนทางเดียวที่ทำได้คือปล่อยพลังหมื่นดาบ นี่เป็นโอกาสที่เหมาะสมที่สุดหากจะสังหารหลงเสวี่ยหวง!

หลงเสวี่ยหวงมีสีหน้าเเละท่าทีที่ขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาอยากจะหยุดฉินเจี้ยนหนู่แต่ตอนนี้ไม่ทันเสียเเล้ว

ตอนนี้เพลงหมื่นกระบี่ก็ได้โอบล้อมพันธนาการร่างกายของเธอเอาไว้เเล้ว พลังเเห่งสวรรค์ที่ทุกคนมีก็อัดแน่นสะสม

เวลานี้หากไม่หาทางหลบ ก็ทำได้เพียงเเค่ป้องกันเท่านั้น!

ส่วนทางด้านของหลงเสวี่ยหวงนั้นได้ถูกล้อมเอาไว้เเล้ว คิดจะหลบนั้นก็คงจะไม่มีมีช่องโหว่ให้ได้หลบหลีกเลย

เขาตะโกนขึ้นเสียงดัง พลังโลหิตแพร่กระกระจายไปรอบตัวของเขา และกระจายคลุมเกราะที่สวมใส่อย่างรวดเร็ว

เกราะเดิมที่เป็นสีเเดงอยู่เเล้ว ตอนนี้กลับเพิ่มความน่าเกรงกลัวและเริ่มเข้าข่ายปีศาจขึ้นอย่างมาก

หลงเสวี่ยหวงยกมือขึ้นทั้งสองข้างดวงตาทั้งคู่เบิกโพลงและร่างกายนั้นล้อมไปด้วยกลิ่นอายของพลังโลหิตและมีเสียงคำรามลอดจมูกออกมา

“จักรพรรดิโลหิตเจิ้นเทียน!”

ซ่าซ่าซ่าซ่า…

พลังปรานโลหิตเริ่มไหลเวียนไปรอบตัวเขาขึ้นเรื่อยๆ ด้านหลังของเขาเห็นเงารางๆเหมือนว่าจะเป็นปีศาจเลือดนรก

“หมื่นกระบี่ทำลายล้าง!”

ฉินเจี้ยนหนู่ตะโกนเสียงดัง เเละรวบรวมพลังมหาศาลทั้งหมดไปที่หมื่นกระบี่ ต่อมาทำท่านิ้วดอกกล้วยไม้เพื่อดีดพลังออกไป

ซวกซวกซวก…

กระบี่นับพันกระจายแยกออกมาจากหมื่นกระบี่ ราวกับกระเเสน้ำที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย กระบี่พุ่งไปทิศทางของหลงเสวี่ยหวง

ทุกคนที่อยู่รอบข้างพากันถอยกรูด เเละในขณะเดียวกันนั้นพลังของฉินเจี้ยนหนู่เองก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ได้รับพลังหนุนมาจากทุกคน พลังหมื่นกระบี่ที่ฉินเจี้ยนหนู่นั้นปล่อยออกมามีพลังมหาศาลจนน่ากลัวขึ้นไปอีก!

กระบี่ที่พุ่งเข้าหาหลงเสวี่ยหวงราวกับสายฝน

และในเวลานี้หลงเสวี่ยหวงนั้นได้ถูกพลังของกระบี่ดูดกลืนโดยหลอมรวมกับเนื้อดินที่เขายืนอยู่จุดนั้นเข้าด้วยกัน ร่างกายของเขากลายเป็นรูพรุนสภาพเละเทะ

แต่ฉินเจี้ยนหนู่นั้นไม่ยอมรามือง่ายๆ เธอหรี่ตาลงพร้อมกับกัดฟันเเน่นกรอดๆ และดูเหมือนว่าเธอกำลังพยายามใช้พลังเฮือกสุดท้ายของเธออยู่

เคร้งง!

พลังงานที่ส่งไปยังดาบทำให้เกิดเสียงของกระบี่ขึ้น

พื้นดินสั่นสะเทือน

เศษดินเศษหินต่างกระเด็นกระดอน

คละคลุ้งไปด้วยฝุ่นละออง