บทที่ 3468 บาดเจ็บสาหัส

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าเย็นชา จับแขนของผู้อาวุโสทาสนักดาบ แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “เกิดเรื่องอะไรเหรอ? มันเป็นใคร ใครมันกล้ามาพาลเกเรใส่ตระกูลฉินเจี้ยนของฉัน?”

ผู้อาวุโสทาสนักดาบลังเลอยู่ชั่วครู่ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า:”คือ….คือคุณชายเซียวเจี้ยนอวี้….”

“เซียวเจี้ยนอวี้ ?”

ฉินเจี้ยนหนู่หายใจถี่ยิบ หยุดโมโหทันที ดูเหมือนเธอจะนึกถึงอะไรบางอย่างที่น่ากลัวขึ้นมาได้

หลินหยางที่อยู่ด้านข้างคิ้วขมวดมองมา แต่ไม่พูดอะไร

“คุณหนูใหญ่ คุณมาก็ดีแล้ว มีคุณอยู่ น่าจะรับมือกับคุณชายเซียวได้ ผมไม่เสียเวลาแล้วนะ ผมต้องรีบไปทางตะวันตกของเมืองเพื่อเชิญตระกูลถงมาสถานที่แห่งนี้!”

“ใช่ ไป รีบไป!”

ฉินเจี้ยนหนู่พยักหน้า และพูดกระตุ้นเร่งเร้า

ผู้อาวุโสทาสนักดาบวิ่งออกไปจากคฤหาสน์ทันที

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าลังเล หลังจากลังเลอยู่สักพักหนึ่ง ก็พูดขึ้นทันทีว่า: “คุณหลิน ตระกูลฉันเกิดเรื่อง มีแขกไม่ได้รับเชิญมา แต่น่าจะไม่มีผลกระทบอะไร คุณตามฉันเข้าไป เดี๋ยวฉันเอาฮวาเจี้ยนปี่ให้คุณ คุณก็ค่อยเอายาถอนพิษให้ฉัน!”

“โอเค!”

หลินหยางพยักหน้า

ทั้งสามคนเข้าไปในคฤหาสน์

เดิมที่ฉินเจี้ยนหนู่วางแผนจะอ้อมห้องโถงใหญ่ และมุ่งหน้าไปเอาฮวาเจี้ยนปี่ที่ห้อง

การเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลฉินเจี้ยน ผู้นำตระกูลจึงได้เอาแผนที่หมื่นดาบกับฮวาเจี้ยนปี่มอบให้เธอดูแลรักษา การที่จะเอามาถือว่าสะดวกพอสมควร

แต่ขณะที่ทั้งสามคนเดินไปห้องของฉินเจี้ยนหนู่ ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งปรากฎตัวออกมาอยู่แถวทางเดิน

“พี่?พี่กลับมาแล้ว? ดีจริงๆ! ดีมากเลยพี่ใหญ่! หนูนึกว่าพี่จะไม่กลับมาแล้ว!”

คนที่มาคือเด็กผู้หญิงอายุแปดเก้าขวบคนหนึ่ง เธอผิวขาวละมุน เหมือนตุ๊กตาเครื่องปั่นดินเผาที่น่ารัก

แต่เวลานี้เด็กผู้หญิงร้องไห้ฟูมฟายน้ำตาอาบแก้ม โผเข้าหาอ้อมกอดของฉินเจี้ยนหนู่ทันที

“เสี่ยวเซิง? เป็นอะไรเหรอ? ทำไมถึงได้ร้องไห้เสียใจเช่นนี้?”

ฉินเจี้ยนหนู่ตกใจ รีบโอบกอดและปลอบน้องสาวตัวเองทันที

ทว่ากลับได้ยินฉินเซิงร้องไห้โฮพูดว่า:”พี่! มีพี่ชายชั่วคนหนึ่งมาที่นี่ เขาทำร้ายพี่เหยียนกับพี่สาวได้รับบาดเจ็บ! โดยเฉพาะพี่หนาน…จะตายแล้ว! พี่สาว พี่รีบไปดูเร็วเข้า ช่วยพี่หนานด้วยเถอะ! ฮือๆๆๆ….”

“อะไรนะ?”

ฉินเจี้ยนหนู่ตกตะลึงพรึงเพริด รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง จึงรีบเดินไปจนสุดทางเดิน

“เห้? นี่….”