บทที่ 3467 ตระกูลฉินเจี้ยน

“ถึงเมืองเพียวเมี่ยวแล้ว คุณหลิน!"

เมื่อมองเห็นกำแพงเมืองจากระยะไกลที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายดอกไม้ไฟ แววตาฉินเจี้ยนหนู่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น จากนั้นหันหน้ามาพูดขึ้น

เวลานี้หลินหยางหยิบเอาบทกวีเข็มปลิดวิญญาณชำรุดเล่มนั้นออกมาอ่าน และเขากำลังอ่านเคลิบเคลิ้มกับอะไรบางอย่างอยู่

ฉินเจี้ยนหนู่ขมวดคิ้วเป็นปม พูดขึ้นอีกครั้งว่า: “คุณหลิน? ท่านหลิน?”

จิ่วอวี่ที่อยู่ข้างๆเห็นเหตุการณ์ จึงรีบตบหลินหยางเบาๆ

“มีอะไรเหรอ?”

หลินหยางได้สติกลับมา รีบเก็บบทกวีเข็มปลิดวิญญาณไว้

“คุณหลิน แม้ว่าบทกวีเข็มปลิดวิญญาณจะดี แต่มันชำรุดแล้ว ไม่มีราคาอะไรเลย จำนวนเข็มที่มันบันทึกไว้ก็เหมือนว่าฉาบฉวย ถึงแก่ชีวิตได้ง่าย! ทำไมต้องศึกษามัน?”

ฉินเจี้ยนหนู่เอ่ยปากพูด

ถ้ามีราคาจริงๆ หยางลี่จะเอาออกมาอย่างง่ายดายแบบนี้เหรอ? ที่เอามาให้ไม่ใช่เพราะมันชำรุดจนไร้ราคาหรือไง!

“คุณพูดถูก!”

หลินหยางยิ้มพูดอย่างราบเรียบว่า: “ส่วนด้านหน้าครึ่งหนึ่งขาดหายไป จึงทำให้ด้านหลังอีกครึ่งหนึ่ง คนอ่านไม่เข้าใจ ต่อให้เรียนรู้ว่ามันใช้ประโยชน์ยังไง เมื่อไม่มีส่วนด้านหน้ามารับรองด้วย ใช้ไปก็ไม่สำเร็จเกิดผล! แต่ก็ไม่เป็นไร…ผมก็แค่เปิดอ่านไปงั้นละ”

ฉินเจี้ยนหนู่พยักหน้า จากนั้นพูดว่า: “คุณหลิน คุณจะตามฉันเข้าเมือง หรือจะรออยู่ที่นี่? เดี๋ยวฉันจะกลับไปที่บ้าน แล้วเอาฮวาเจี้ยนปี่มาทำทำการแลกเปลี่ยนกับคุณ!

“ดีเลย!”

จิ่วอวี่ที่อยู่ด้านข้างรีบพยักหน้า พูดขึ้นว่า: “คุณหนูฉินเจี้ยน งั้นก็รบกวนคุณเข้าไปเอามาเถอะครับ”

“พวกเราจะตามคุณไป!”

จิ่วอวี่เพิ่งจะพูดจบ หลินหยางก็เอ่ยปากพูดขึ้น

“ท่าน ท่านบ้าไปแล้วเหรอ? ทำไมต้องเข้าถ้ำเสือด้วย? ถ้าพวกเขาผิดคำพูด งั้นพวกเราจะหนียังไง?”

จิ่วอวี่ร้อนใจ รีบใช้แขนศอกกระทุ้งชนใส่หลินหยาง

แต่หลินหยางไม่ถือสา พูดอย่างสงบว่า: “วางใจ ผมเชื่อว่าคุณฉินเจี้ยนหนู่เป็นคนน่าเชื่อถือคนหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นถ้าตระกูลฉินเจี้ยนจะเปลี่ยนคำพูด การแลกเปลี่ยนของพวกเราก็ไร้ประโยชน์ พวกเขาก็ต้องไล่ฆ่าพวกเราทั่วทุกมุมของชีพจรมังกรใต้ดินอยู่ดี!”

“คือ…”

จิ่วอวี่อ้าปากค้าง ใบ้กินทันที