บทที่ 3487 ไม่อาจหลุดพ้นไปได้

ทันใดหลินหยางก็วางมีดเทียนเซิงที่อยู่ในมือลง หายใจหอบเหนื่อยเล็กน้อยแล้วกล่าว

"หืม?"

องครักษ์เทพยุทธ์ตกตะลึง: "เช่นนั้นคุณจะใช้วิธีอะไรล่ะ?"

"ไฟ!"

หลินหยางยิ้มเยาะ

ฟู่!

ทันใดนั้นกำแพงไฟก็ปรากฏขึ้นรอบตัวขององครักษ์เทพยุทธ์ และล้อมเขาเอาไว้โดยตรง

ที่แท้ฟ้าร้องเป็นเพียงแค่การสร้างความสับสนให้แก่องครักษ์เทพยุทธ์เท่านั้น แต่วิธีการสังหารที่แท้จริงคือไฟประหลาดเหล่านี้ที่หลินหยางเตรียมการเอาไว้ล่วงหน้า!

ไฟประหลาดได้ปิดล้อมทางหนีทีไล่ขององครักษ์เทพยุทธ์โดยสิ้นเชิง

ไม่ใช่เพียงแค่ทั้งสี่ทิศเท่านั้น กระทั่งด้านบนก็ถูกไฟประหลาดปกคลุมเอาไว้

องครักษ์เทพยุทธ์ในเวลานี้จมอยู่ในเปลวเพลิงโดยสมบูรณ์

หลินหยางไม่กล้าลังเล จึงเริ่มดำเนินการพลังแห่งสวรรค์ต่อไป

เปลวไฟกำลังลุกไหม้รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

"เยี่ยมไปเลย!"

ฉินเจี้ยนหนู่เห็นเช่นนี้ ก็ดีอกดีใจทันที

หลินหยางทำการควบคุมไฟประหลาด และบีบให้เข้าไปสู่ตรงกลางทีละน้อยๆ

ไฟประหลาดชนิดนี้ที่ปล่อยออกมาด้วยพลังแห่งสวรรค์อันบริสุทธิ์ที่สุด มีอุณหภูมิที่สูงอย่างน่ากลัว

ต่อให้องครักษ์เทพยุทธ์จะมีศักยภาพที่บรรลุถึงเทพเซียนแห่งแผ่นดิน ก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้!

เปลวไฟลุกไหม้อย่างรุนแรง

ผืนดินถูกแผดเผา

เปลวไฟอันน่าอัศจรรย์ทำให้อุณหภูมิของภูเขาประหลาดทั้งลูกเพิ่มขึ้นเกือบร้อยองศาโดยตรง

และด้านนอกภูเขาประหลาด

คนตระกูลฉินเจี้ยนหนู่ต่างก็มองหน้ากัน แต่ละคนตกใจเป็นอย่างมาก

ในเวลานี้ ฉินฮว่าไห่ได้วิ่งเข้ามาทันที

"พี่ใหญ่! แน่ใจแล้วล่ะ! คนคนนั้นที่เข้าไปก่อนหน้านี้ไม่นาน คือองครักษ์เทพยุทธ์จริงๆ ไม่มีผิดแน่นอน!"

ฉินฮว่าไห่กล่าวด้วยความโมโหจนกระหืดกระหอบ: "คนของพวกเราเพิ่งจะส่งข่าวมาจากสหภาพรางวัล บอกว่ามีองครักษ์เทพยุทธ์คนหนึ่งมารับค่าหัวไปจริงๆ!"

"จริงเหรอ?"

สายตาของฉินฮว่าเพียวปั๋วเยือกเย็นขึ้นมาทันที และกล่าวด้วยเสียงอันเคร่งขรึมว่า: "เช่นนั้น ก็รบกวนแล้ว!"

"พี่ใหญ่ องครักษ์เทพยุทธ์ไม่อาจยั่วยุได้นะ พวกเขาไม่เพียงแต่มีศักยภาพที่แข็งแกร่งมาก แต่เบื้องหลังยังมีเทพยุทธ์คอยหนุนหลังอีกด้วย! ไหนเลยจะสามารถผิดใจได้?"

ฉินเจี้ยนลี่ที่อยู่ข้างๆ กล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือ

เทพยุทธ์ทั้งเจ็ดคือการมีอยู่อันสูงสุดทั้งเจ็ดท่านในชีพจรมังกรใต้ดิน ศักยภาพของแต่ละคนนั้นยอดเยี่ยม และน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

ถึงแม้ว่าตระกูลฉินเจี้ยนจะถือเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองเพียวเมี่ยว แต่เมื่อเทียบกับชีพจรมังกรใต้ดินแล้ว ก็ไม่นับว่าโดดเด่นอะไรมากนัก

พวกเขาจะกล้าเป็นอริกับเทพยุทธ์ได้อย่างไร? เพราะนั่นเป็นเพียงแค่การนำหายนะมาสู่ตระกูลเท่านั้น!

"องครักษ์เทพยุทธ์ยั่วยุไม่ได้ แต่เรื่องราวถึงขั้นนี้แล้ว พวกเราก็คงจะทำได้เพียงภาวนาให้เจ้าหนุ่มแซ่หยางคนนั้นปกป้อง《แผนที่หมื่นดาบ》กับฮว่าเจี้ยนปี่เอาไว้ได้!"

ฉินฮว่าเพียวปั๋วกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"พี่ใหญ่ พวกเขายังไม่เป็นไรใช่ไหม?"

ฉินฮว่าไห่กล่าวถาม

ฉินฮว่าเพียวปั๋วชำเลืองมองยาแกะรอยที่อยู่ในมือ และไม่พูดจา

ฤทธิ์ของยาแกะรอยยังอยู่ พิสูจน์ให้เห็นว่าหลินหยางกับฉินเจี้ยนหนู่ยังมีชีวิตอยู่

แต่การเผชิญหน้ากับองครักษ์เทพยุทธ์ พวกเขาจะยืนหยัดได้นานสักแค่ไหนกัน?

ภายในภูเขาประหลาด

ไฟประหลาดอัดแน่นอย่างต่อเนื่อง และกลืนกินพื้นที่ขององครักษ์เทพยุทธ์

ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวได้ละลายหินแม็กมาที่อยู่บนพื้น.......

ฉินเจี้ยนหนู่จ้องเขม็งมอง

หลินหยางระบายพลังแห่งสวรรค์ออกมาอย่างบ้าคลั่ง

พลังแห่งสวรรค์คำรามออกมาจากในร่างกายของเขา ราวกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว และหลั่งไหลเข้าสู่ไฟประหลาดเหล่านั้น