บทที่ 3525 คำสั่งของเทพยุทธ์ไท่เทียน

เมืองเพียวเมี่ยว

เทพยุทธ์ไท่เทียนนั่งอยู่บนโต๊ะด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก สายตาเฉยชามองไปทางสาวงามที่กำลังร่ายรำอยู่

ผู้ดูแลของหลายตระกูลในเมืองเพียวเมี่ยวนั่งร่วมดื่มเหล้าอยู่ทั้งสองฝั่ง

แต่ทุกคนสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

บรรยากาศโดยรอบชวนอึดอัด

“มา ท่านเทพยุทธ์ ผมจะคารวะเหล้าท่านหนึ่งจอก”

ฉินฮว่าเพียวปั๋วฝืนฉีกยิ้มออกมา จากนั้นยกจอกเหล้าขึ้นสูง

แต่เทพยุทธ์ไท่เทียนไม่ชายตาแลเขาเลย สีหน้ายังคงอึมครึมอยู่

ฉินฮว่าเพียวปั๋วชะงักงัน กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

จากนั้นชายสวมชุดเกราะที่อยู่ด้านข้างพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า“ดื่มเหล้ามาวันหนึ่งละ ผู้นำตระกูลฉินฮว่า สรุปว่าหาคนเจอไหม?”

“คือ…เอ่อ….ท่าน รอหน่อยนะ พวกเราส่งคนไปดูที่ตำหนักชิงเหลียนแล้ว เชื่อว่าไม่นานก็จะได้ข้อสรุป”

ฉินฮว่าเพียวปั๋วยิ้มพูดขึ้น

“รอ? คุณคิดว่าท่านเทพยุทธ์ของพวกเราเป็นใคร? ท่านจะเสียเวลาอยู่ที่นี่เหรอ?”

ชายสวมชุดเกราะคนนั้นพูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกว่า“ฟังนะ ถ้ายังไม่ได้เบาะแสของคนผู้นั้น พวกเราจะเอาตระกูลฉินเจี้ยนของพวกคุณเซ่นก่อน ค่อยไปหาไอ้ชั่วนั่นเอง!”

“ห๊ะ?”

คนของตระกูลฉินเจี้ยนตกตะลึง

“ทะ…ท่าน ตระกูลฉินเจี้ยนของพวกเราไม่รู้เรื่อง!”

“คือ…ทำไม?”

“ทำไม?”

ชายสวมชุดเกราะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาขึ้นว่า“เพราะองครักษ์ของท่านเทพยุทธ์รับประกาศล่าค่าหัวของพวกคุณถึงได้ถูกฆ่า เพราะฉะนั้นตระกูลฉินเจี้ยนจะหนีความผิดนี้ไม่ได้! ถ้าพวกคุณยังไม่เอาตัวไอ้นั่นมา พวกเราก็ทำได้เพียงจัดการพวกคุณก่อน! หรือว่าพวกคุณคิดจะให้ท่านเทพยุทธ์กลับไปมือเปล่า?”

พอได้ยินคำนี้ ฉินฮว่าไห่ ฉินเจี้ยนลี่และคนอื่นๆต่างขนลุกซู่ ทั้งตัวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

พวกเขาคิดไม่ถึงว่าเทพยุทธ์ไท่เทียนจะเหี้ยมโหดได้ถึงขนาดนี้

“เร็ว รีบเพิ่มกำลังคน ต่อให้ต้องขุดพลิกแผ่นดินหา ก็ต้องเอาตัวหลินหยางมาให้ฉันให้ได้!”

ฉินฮว่าเพียวปั๋วหายใจติดขัด ตะคอกออกคำสั่งทันที

“รับทราบ ผู้นำตระกูล!”

คนที่อยู่ด้านข้างพยักหน้า จากนั้นออกไปจากตรงนี้ทันที

และเวลานี้ จู่ๆก็มีเงาร่างหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยความรีบร้อน

“รายงาน!”

คนผู้นั้นวิ่งอย่างไว พูดขึ้นเสียงดัง

ทุกคนมองไปทางคนผู้นั้น

“ฉินเจี้ยนหลาง!”

ฉินเจี้ยนไห่ลุกขึ้น และรีบตะคอกถามว่า“ฉินเจี้ยนหลาง ให้ไปตรวจสอบตำหนักชิงเหลียน ได้ความว่ายังไงบ้าง?”

“เรียนท่านเทพยุทธ์ เรียนท่านอาทุกท่าน ฉินเจี้ยนหลางทำการตรวจสอบแล้ว ตำหนักชิงเหลียนถูกหลินหยางทำลายแล้วครับ!”

ฉินเจี้ยนหลางตระโกนขึ้นเสียงดัง

“จริงเหรอ?”

ฉินฮว่าเพียวปั๋วนั่งไม่ติด รีบถามขึ้น

“ฉินเจี้ยนหลางได้นำภาพเหมือนถามชาวเขาหลายคน พวกเขาเห็นคนในภาพเหมือนมุ่งหน้าไปทางตำหนักชิงเหลียน จากนั้นไม่นานก็เกิดความวุ่นวายขึ้นที่ตำหนักชิงเหลียน ทั้งตำหนักชิงเหลียนถูกถอนรากถอนโคนหมด! นอกจากเขา ไม่มีใครที่ไปตำหนักชิงเหลียนเลย”

ฉินเจี้ยนหลางพูดขึ้น

“ภาพคล้ายมากเหรอ? งั้นแสดงว่าหลินหยางจะต้องแปลงโฉมแน่นอน”

ฉินฮว่าเพียวปั๋วกำมือคารวะ พูดว่า“ท่านเทพยุทธ์ เจอใครก็ฆ่าหมด แบบนี้ปล่อยไว้ไม่ได้! พวกเราจะต้องรีบไปตำหนักชิงเหลียน”

เทพยุทธ์ที่อยู่ด้านบนมองลงมาอย่างสงบ ไม่ได้พูดอะไร