บทที่ 3559 ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?

อวี่ปี้หงกัดฟันแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า และไม่ได้ล่าถอย

เถาเฉิงร้อนรนใจ รีบวิ่งเข้าไปขวางตรงหน้าอวี่ปี้หง

"หื๊ม?"

อาจจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ชายหนุ่มทางด้านนั้นหันมามอง และเหลือบมองมาที่เถาเฉิงทางด้านนี้

"หรือว่า พวกคุณยังไม่ยอมแพ้?"

ชายหนุ่มคนนั้นหรี่ตามองและเอ่ยถาม

เถาเฉิงไม่สนใจชายหนุ่มคนนั้น กดน้ำเสียงลงและกล่าวว่า : "คุณอวี่ คุณอย่าเพิ่งใจร้อน พวกเราไม่สามารถจัดการเขาได้! ทำไมจะต้องตายไปฟรีๆ ด้วย?"

"แต่ถ้าเราไม่ขัดขวางเขาเอาไว้! ท่านหลินจะต้องเกิดเรื่องอย่างแน่นอน!"

อวี้ปี้หงกล่าวด้วยดวงตาแดงก่ำ

"ถ้าขัดขวางแล้ว มันจะสามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ได้ไหม?"

เถาเฉิงตะคอกออกมา : "คุณหยุดเขาได้เหรอ? คุณปกป้องหมอเทวดาหลินได้ไหม? มันเป็นไปไม่ได้! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จะต้องตายฟรีไปทำไม?"

"แต่ว่า....."

"คุณอวี่ อย่าแต่ว่าเลย ฟังฉันนะ ตอนนี้มีทางรอดเดียว ก็คือรอให้คนคนนั้นเปิดประตู และหลังจากประมือกันกับหมอเทวดาหลิน ก็คิดหาวิธีทลายประตูบานใหญ่ที่ถูกปิดนั้น ขึ้นไปที่ชั้นสิบและขอความช่วยเหลือ!"

เถาเฉิงกล่าวว่า : "ศักยภาพของฉันไม่ได้สูงมากนัก จึงไม่สามารถทำลายข้อห้ามนั้นได้ทันที! แต่คุณทำได้! เข้าใจไหม?"

ได้ฟังคำพูดนี้ ดวงตาของอวี่ปี้หงก็สั่นสะท้าน และวางดาบลงทันที

จริงๆ ด้วย ถ้าชายหนุ่มคนนี้สังหารเถาเฉิงและยอดฝีมืออีกหลายๆ คน ศักยภาพของเขาก็จะครอบงำอวี่ปี้หงได้อย่างสมบูรณ์

ต่อให้อวี่ปี้หงพยายามอย่างเต็มที่ ก็ไม่สามารถสั่นสะเทือนชายหนุ่มคนนั้นได้แม้แต่น้อย

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จึงทำได้เพียงฟังคำแนะนำจากเถาเฉิงเท่านั้น และฉวยโอกาสตอนที่ชายหนุ่มคนนั้นไม่สนใจ หนีไปจากที่นี่เพื่อขอกำลังเสริมเข้ามา

นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะช่วยหลินหยางได้

แต่ว่า....ในเวลานี้หลินหยางยังคงเข้าฌานอยู่!

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้าฌาน เขา....จะจัดการชายหนุ่มคนนี้ได้ไหม?

อวี่ปี้หงตกใจจนเนื้อเต้น เธอมองไปที่สุดทางเดินอย่างเหม่อลอย

เถาเฉิงและจิ่วอวี้ก็มองเข้าไป โดยที่ไม่กล้าหายใจแรงเลย

ชายหนุ่มคนนั้นถือกุญแจ เขากดลงไปที่ประตูบานใหญ่ เพื่อหารูกุญแจ และเสียบกุญแจเข้าไป พร้อมกับหมุนเบาๆ

ฮู!

ฮู!

ฮู!

พร้อมกับประตูที่ถูกเปิดออก ม่านพลังที่ประตูใหญ่ก็ถูกถอนออกไปเช่นกัน

ใบหน้าของชายหนุ่มมีรอยยิ้มเล็กน้อย และค่อยๆ ดึงประตูใหญ่ให้เปิดออก

หมอกควันหนาทึบซัดสาดออกมาจากด้านในของประตูใหญ่บานนั้น

หมอควันตลบอบอวลไปทุกหนทุกแห่ง ราวกับปกคลุมทั้งทางเดินเอาไว้

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว และรวบรวมพลังแห่งสวรรค์ทันที และยกมือขึ้นโบกออกไป

ฮู!

หมอกควันทั้งหลายถูกสลายออกไป

เมื่อหมอกควันสลายหายไปจนหมด ตรงหน้าเขา ก็ปรากฏร่างของชายสวมชุดคลุมยาวคนหนึ่ง

ในเวลานี้ ชายคนนั้นกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ ก้มโค้ง เหมือนกำลังเขียนอะไรอยู่

และที่ด้านข้างยังมีเตายาวางอยู่ด้วย

บนโต๊ะหนังสือเต็มไปด้วยกระดาษสีขาว กระดาษสีขาวถูกเขียนรูปภาพ และลายลักษณ์อักษรอย่างหนาแน่น

ชายหนุ่มคนนั้นตกตะลึง

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

นี่คือ.....การเข้าฌานเหรอ?

เหมือนว่าเขาจะได้ยินการเคลื่อนไหวจากด้านหลัง

ชายที่อยู่ตรงหน้าโต๊ะหนังสือหยุดเขียนพู่กันทันที แต่ค่อยๆ หันกลับมา และจ้องมองชายหนุ่มที่อยู่หน้าประตูอย่างเย็นชา