บทที่ 3564 สิ้นเปลืองทรัพยากรโดยใช่เหตุ

อวี่ปี้หงถือดาบยืนอยู่นอกหิ้งจักรกล มองผ่านประตูใหญ่ไปยังหลวนเฟิงที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่ข้างใน

ความแข็งแกร่งของห้องจักรกลนั้นถูกเถาเฉิงปรับถึงระดับสูงสุดแล้ว

จักรกลในระดับนี้ ต่อให้เป็นหลี่ขวงเริ่นถูกโยนเข้าไป ก็ไม่สามารถออกมาได้เช่นกัน

แต่สำหรับหลวนเฟิงนั้น ศักยภาพของเขาจะต้องแข็งแกร่งกว่าหลี่ขวงเริ่นอย่างแน่นอน

แต่บาดแผลของเรายังไม่หายดี เพิ่งจะผ่านไปได้ครึ่งทาง เขาก็พ่ายแพ้ซะแล้ว

เมื่อสถานการณ์บุกโจมตีหยุดลง จักรกลจะซ่อมแซมตนเองภายใน 5 นาที หากไม่ถอนไปยังพื้นที่ว่างตรงกลาง เช่นนั้นจะต้องเข้าสู่วงล้อม และถูกจักรกลฉีกออกเป็นชิ้นๆ

จุดจุดนี้หลวนเฟิงเข้าใจดี ด้วยเหตุจึงทำได้เพียงล่าถอยกลับมาเท่านั้น

เขาอยู่ในห้องจักรกลเช่นนี้ตลอดทั้งวัน ก็ไม่สามารถออกไปได้

"ผู้นำพันธมิตรเอาเขามาขังไว้ที่นี่ ท้ายที่สุดแล้วเพื่ออะไรกัน?"

อวี่ปี้หงคิดไตร่ตรองอย่างสงสัย

ในเวลานี้ จิ่วอวี้ก็ถืออาหารเดินเข้ามา

อวี่ปี้หงมองไปยังอาหารดีๆ ในถาด และพบว่ามียาอยู่สองสามขวด เธออดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

"นี่ใครเป็นคนจัดการ?"

"ผู้นำพันธมิตร!"

จิ่วอวี้กล่าวอย่างระมัดระวัง

"ให้อาหารเขาดินก็พอแล้ว ทำไมยังต้องเอายาให้เขาด้วย? เช่นนี้ไม่ใช่ว่าจะทำให้เขาฟื้นฟูศักยภาพขึ้นมาอย่างรวดเร็วหรอกเหรอ?"

อวี่ปี้หงเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"เป็นความปรารถนาของผู้นำพันธมิตร เราจะทำอะไรได้ล่ะ?"

จิ่วอวี้นำถาดอาหารวางเข้าไปในช่องลับข้างๆ ประตู จากนั้นก็กดสวิตช์

รางในช่องที่ซ่อนอยู่ส่งถาดไปที่ห้องจักรกลทันที ไม่นาน ก็ค่อยๆ เคลื่อนไปยังพื้นที่ว่างตรงกลางห้อง

หลวนเฟิงที่กำลังเหนื่อยล้าอ่อนแรงเห็นอาหารและยา เขาก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เริ่มรับประทานอาหาร เมื่อเขาอิ่มแล้ว เขาก็เปิดขวดแก้ว และมองดูยาเหล่านั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน

"ยาอูจิน?"

อวี่ปี้หงมองยาในมือของหลวนเฟิงจากระยะไกล และอดไม่ได้ที่จะตกใจ

"อะไรกัน? ในขวดนั้นคือยาอูจินเหรอ?"

จิ่วอวี้ก็ตกตะลึงเช่นกัน จากนั้นก็กล่าวอย่างเศร้าใจว่า : "ท้ายที่สุดแล้วผู้นำพันธมิตรทำให้บาดเจ็บอะไรนักหนา? คาดไม่ถึงว่าจะเอายาดีๆ ขนาดนี้มาให้ไอ้ขี้ขลาดนั่น! สิ้นเปลืองทรัพยากรโดยใช่เหตุ!"

"ดูเหมือนว่าผู้นำพันธมิตรเราจะไม่ได้ตั้งใจกักขังไอ้หมอนี่ไว้นะ ด้วยการช่วยเหลือจากยาอันล้ำค่านี้ เขาจะต้องบุกทะลวงห้องจักรกลนี้ออกมาได้ไม่ช้าก็เร็ว"

อวี่ปี้หงทำเสียงไม่พอใจ และรู้สึกไม่เข้าใจ ใบหน้าเล็กๆ ยังแฝงไปด้วยความโกรธ