ตอนที่ 3568
บทที่ 3571 แกลองลงมือดู!
October 21, 2026
“ผู้อาวุโส ผมช่วยสั่งสอนอันธพาลพวกนี้แทนคุณ คุณกลับบอกให้ผมออกไปจากที่นี่ คุณไม่กลัวว่าพอผมไปแล้ว พวกเขาจะกดขี่พวกคุณอีกครั้งเหรอ?”
หลินหยางพูดขึ้น
“คือ…”
ชายชราทำอะไรไม่ถูก
แต่เวลานี้ หญิงสาวที่ชื่อว่าหยูเอ๋อร์ได้ยืนขึ้นมาอย่างกล้าหาญ พูดด้วยความซึ้งใจว่า: “ท่านคะ ขอบคุณท่านมากที่ออกหน้าเพื่อพวกเรา! เพื่อเป็นการตอบแทน ยาเหล่านี้…พวกเราให้ท่านฟรี!”
“มอบให้ฟรีเหรอ?”
หลินหยางประหลาดใจ พูดว่า: “สิ่งของเหล่านี้ไม่ใช่ถูกๆนะ ร้านของพวกคุณจะแบกรับภาระได้เหรอ?”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
หญิงสาวยิ้มเจื่อนๆ แล้วพูดว่า: “ท่านคะ ท่านรีบเอาของแล้วรีบออกไปจากที่นี่เถอะ ฉันว่าอีกไม่นาน คนของตำหนักฉางหลานก็จะมาถึงแล้ว ถึงเวลานั้นท่านอยากหนีไป มันก็ไม่ทันแล้วนะคะ!”
“ถ้าผมไปแล้ว พวกคุณทำยังไง? “หลินหยางถามขึ้น
“พวกเราจะให้คำอธิบายกับตำหนักฉางหลานเอง!”
“คำอธิบายเหรอ?”
หลินหยางนับว่าเข้าใจความคิดของหญิงสาวแล้ว
เธอซาบซึ้งใจที่หลินหยางออกหน้าออกตาเพื่อเธอ ส่วนเธอเองก็คิดจะยินยอมตำหนักฉางหลาน เพื่อไถ่โทษให้หลินหยาง
และเมื่อประนีประนอมยินยอมแล้ว ร้านยานี้ก็ไม่อาจจะอยู่ต่อได้
ถึงอย่างไรการตบฉางหลานอ้าวต่อหน้าสาธารชน ก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก!
มันเกี่ยวข้องกับหน้าตาศักดิ์ศรีของเทพยุทธ์ฉางหลานด้วย
“คุณชายฉางหลาน ฉันยินยอมที่จะไปตำหนักฉางหลานกับท่านค่ะ ขอแค่ท่านไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องนี้อีกแล้ว ได้ไหม?”
หญิงสาวก้มหน้า พูดออกมาทั้งน้ำตา
“แม่ง หมายความว่าผมถูกตบฟรีเหรอ?”
ฉางหลานอ้าวตะโกนด่าด้วยความโมโห
หญิงสาวทำอะไรไม่ถูก เธอคว้ามีดเล่มหนึ่งที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์มา จากนั้นเอามาแนบบนคอของตัวเอง
ทุกคนชะงักงัน
หญิงสาวรู้สึกว่ายังไม่พอ เธอจึงหยิบน้ำมันก๊าดที่อยู่ด้านข้างมา พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า: “คุณชายฉางหลาน ถ้าท่านไม่ยินยอม ฉันก็จะฆ่าตัวตาย! ทำให้ท่านไม่ได้ครอบครองฉัน! ฉันรู้ว่าท่านต้องการให้ฉันปรนนิบัติท่าน เพราะร่างกายอันบริสุทธิ์ขาวละออของฉัน! แต่ถ้าฉันเผาร่างของตัวเอง ท่านอย่าหวังจะได้อะไรเลย!”
เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้ ฉางหลานอ้าวตกใจทันที
“คุณ…คุณหยุด!”
ฉางหลานอ้าวปวดหัว กร่นด่าเงียบๆว่า: “พวกผู้หญิงน่ารังเกียจนี้! คิดไม่ถึงว่าจะกล้าคุกคามข่มขู่ฉัน น่ารังเกียจ!”
“คุณชาย ฝืนใจตอบตกลงผู้หญิงคนนี้ก่อนเถอะ รอหลังจากท่านเสพสมฝึกกับเธอเสร็จ ได้เสพสุขส่วนดีๆประโยชน์จากเรือนร่างเธอแล้ว พวกเราค่อยหาวิธีเอาคืน!”
ลูกน้องที่อยู่ด้านข้างเข้ามากระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงเสียงทุ้มต่ำ และยิ้มร้ายออกมา
“แกโง่เหรอ? รอฉันฝึกฝนเสร็จ ไอ้นี่ก็หนีไปนานแล้ว ฉันจะไปเอาคืนมันที่ไหนเหรอ?”
ฉางหลานอ้าวจ้องเขม็งมองหลินหยางแล้วพูดขึ้น
“ไม่เป็นไร คุณชาย ผมจะรีบให้คนจับตามองมันไว้ทันที และไม่ให้มันออกเมืองหลงซินได้!”
ลูกน้องคนนั้นรีบพูดขึ้น
พอได้ยินคำพูดแบบนี้ ฉางหลานอ้าวจึงพยักหน้าโดยไม่คิดอะไร จากนั้นเอ่ยปากพูดว่า: “ได้ หยูเอ๋อร์ ผมตกลง! ผมจะไม่สืบสาวราวเรื่องกับไอ้เลวนี่ แค่คุณกลับไปกับผมดีๆอย่างว่าง่าย! เรื่องวันนี้ ผมจะทำเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น!”
“ขอบคุณคุณชายฉางหลาน!”
หญิงสาวพูดสะอึกสะอื้น มองไปทางปู่ของตัวเองด้วยสายตาลึกซึ้ง จากนั้นมองหลินหยางและโค้งตัวคำนับเขา แล้วหมุนตัวเดินไปทางฉางหลานอ้าว
แต่เวลานี้ จู่ๆหลินหยางก็เอื้อมมือมากดที่ไหล่ของหญิงสาว