บทที่ 3582 ปล่อยเข้าไปทั้งหมด

"สหาย....คุณ บ้าไปแล้วเหรอ?"

ฉินเจี้ยนหนู่กลืนน้ำลาย พูดจาตะกุกตะกัก ในสมองว่างเปล่าไปในทันที

"คุณบอกว่าไม่ให้ฉันฆ่าเขาไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อคุณต้องการประนีประนอม นี่ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดหรืออย่างไรกัน?"

หลินหยางเก็บกปั้น แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ฉัน...."

ฉินเจี้ยนหนู่พูดไม่ออก แต่ไม่นาน เธอก็ได้สติขึ้นมา ทันใดก็ฟาดดาบยาวออกไป และแทงไปยังหัวใจของฉางหลานเทียนเจวี๋ยโดยตรง

พรวด!

หัวใจของฉางหลานเทียนเจวี๋ยถูกแทงทะลุในชั่วพริบตา

เขาสั่นสะท้านในทันที ดวงตาเบิกโพลงมองฉินเจี้ยนหนู่ จากนั้นก็เอียงคอ และขาดใจไปโดยตรง

หลินหยางตกตะลึง

"ในเมื่อเลือกที่จะทำแล้ว เช่นนั้นก็ต้องทำให้ถึงที่สุด พอดีที่โดยรอบไม่มีใคร ก็จะไม่มีใครรู้ว่าพวกเราเป็นคนฆ่าฉางหลานเทียนเจวี๋ย! ถึงแม้ว่าเทพยุทธ์ฉางหลานจะสงสัยในตัวพวกเรา แต่พวกเราก็แค่ปฏิเสธไม่ยอมรับก็พอ!"

ฉินเจี้ยนหนู่กัดฟันกล่าว

หลินหยางมองเธอด้วยความงุนงง

ไม่คาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าหาญเด็ดขาดเช่นนี้....

ฉินเจี้ยนหนู่หยิบขวดขนาดเล็กออกมา แล้วดึงจุกขวดออก จากนั้นก็เทของเหลวจากด้านใน ไปทั่วร่างของฉางหลานเทียนเจวี๋ย

เมื่อของเหลวถูกเนื้อหนังของเขา มันก็เดือดพล่านและกลายเป็นควันในทันที

และมันก็เริ่มกัดกร่อนร่างกายของเขา ราวกับกรดอันเข้มข้น

ในชีพจรมังกรใต้ดิน การฆ่าคนโดยไม่ทำลายศพ ก็ไม่นับว่าเป็นการฆ่าโดยสิ้นเชิง

ด้วยทักษะการแพทย์ของคนในชีพจรมังกรใต้ดิน การช่วยฟื้นคืนชีพคนที่เพิ่งตายไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากแต่อย่างใด

เมื่อเห็นว่ารูปร่างหน้าตาของฉางหลานเทียนเจวี๋ยได้ถูกกัดกร่อนจนจำไม่ได้แล้ว ฉินเจี้ยนหนู่ก็กล่าวขึ้นมาในทันทีว่า: "สหาย พวกเรารีบไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้คนมาเห็นเลย!"

"โอเค"

หลินหยางพยักหน้า และคนทั้งสองก็รีบวิ่งไปยังทางเข้าของชั้นสอง

เพียงแต่พวกเขาเดินไปได้ไม่ไกล ในที่มืดอีกมุมหนึ่งที่อยู่ไกลๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งเดินออกมาอย่างช้าๆ ...

ที่ทางเข้าชั้นสองยังคงเต็มไปด้วยเลือด และปรากฏแสงมีดและเงาดาบอย่างต่อเนื่อง

แสงมีดและเงาดาบเหล่านี้ ไม่ได้เกิดขึ้นจากการสังหารระหว่างผู้ที่เข้าร่วมด้วยกัน แต่เกิดจากการต่อสู้กับผู้คุมจักรกลที่จะเข้าไปสู่ชั้นสอง

ที่ประตูใหญ่ของชั้นสอง มีหุ่นจักรกลสี่ตัวที่ราวกับนักรบดินเผายืนอยู่

พวกเขาแต่ละตัวถูกสร้างมาจากหิน มีหนวดเครายาว สวมชุดเกราะ และมือถือดาบอันคมกริบ

ไม่ว่าใครที่เข้าไปใกล้ ก็จะถูกพวกเขาล็อกเป้าหมาย จากนั้นก็ทำการลงมือ

ถ้าหากไม่มีศักยภาพในการต้านทานการจู่โจมของผู้คุมจักรกลทั้งสี่นี้ ก็ไม่อาจจะบุกผ่านประตูใหญ่ และเข้าไปสู่ชั้นสองได้

เหมือนกับเย่เหยียน อั้นหมิงเยว่ เม่ยเมิ่งและยอดฝีมือคนอื่นๆ ที่ไม่พบร่องรอยแล้ว กระทั่งฉางหลานฟู้ก็ไม่เห็นตัวเขา ชัดเจนว่าเข้าสู่ชั้นสองนานแล้ว

ส่วนคนที่เหลืออยู่ก็จะเป็นผู้ที่มีศักยภาพธรรมดา และผู้ที่มีจิตใจไม่ยอมแพ้

พวกเขาลองไปบุกที่ประตูใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อเข้าไปยังชั้นที่สอง

แต่ถ้าไม่ถูกผู้คุมจักรกลทั้งสี่จัดการจนพ่ายแพ้ ก็เสียชีวิต เป็นศพอย่างน่าอนาถอยู่ที่หน้าประตู ภายใต้คมดาบของผู้คุมจักรกลทั้งสี่

ที่หน้าประตูใหญ่มีศพอยู่หลายสิบศพ ดวงตาของแต่ละศพเบิกโพลง โดยตายตาไม่หลับ

เลือดสีแดงสดไหลนองเสมือนสายน้ำ

แววตาของฉินเจี้ยนหนู่เคร่งขรึม กำลังจะบุกเข้าไป

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็ดึงเธอเอาไว้

"สหาย เกิดอะไรขึ้น?"

ฉินเจี้ยนหนู่ตกตะลึง

"ตำหนักฉางหลานส่งคนมาเข้าร่วมตำหนักมังกรจำนวนไม่น้อย ฉางหลานเทียนเจวี๋ยเป็นเพียงแค่หนึ่งในนั้น ฉันคิดว่าชั้นสองน่าจะยังมีคนของตำหนักฉางหลานอีก ขืนคุณเข้าไปแบบนี้ ก็ยากที่จะรับประกันว่าจะไม่ถูกพวกเขารุมโจมตี"

หลินหยางเอ่ยปากกล่าว

"ไม่อย่างนั้น....ฉันเปลี่ยนโฉมดีไหม?"

ฉินเจี้ยนหนู่ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวถาม

"ทักษะเปลี่ยนโฉมธรรมดาทั่วไปง่ายต่อการถูกพวกเขามองออก จะต้องใช้ทักษะเปลี่ยนโฉมพิเศษ ซึ่งตอนนี้ฉันไม่มีอุปกรณ์"

"เช่นนั้นสหายคิดว่าควรจะทำอย่างไรดีล่ะ?"

"ง่ายมาก ยิ่งมีคนมากก็จะต้องมีคนดีและคนเลวปะปนกันอยู่ พวกเรานำคนเหล่านี้ที่อยู่ชั้นหนึ่งปล่อยเข้าไป เพื่อปะปนเข้าด้วยกันกับพวกเขา คนตระกูลฉางหลานก็ไม่มีเวลามาสนใจพวกเราแล้ว"

หลินหยางยิ้มแล้วกล่าว

ฉินเจี้ยนหนู่นิ่งอึ้งไป และมองหลินหยางด้วยความงุนงง จากนั้นก็ยิ้มเจื่อนๆ : "สหาย ฉันคิดว่าคุณน่าจะบ้าไปแล้วหรือเปล่า? คนตั้งมากมายขนาดนี้ พวกเราจะพาพวกเขาส่งเข้าไปยังชั้นสองได้อย่างไรกัน?"

"นั่นไม่ใช่เรื่องยาก"

"คุณคิดว่าตัวเองจะขวางผู้คุมจักรกลทั้งสี่ได้อย่างนั้นเหรอ? ฉันจะบอกคุณให้นะ ศักยภาพของผู้คุมจักรกลทั้งสี่นั้นน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก ถ้าหากผู้คุมจักรกลทั้งสี่นั้นลงมือขึ้นมา กระทั่งสามารถสู้กับเทพยุทธ์ได้เลยนะ! และถ้าหากถูกผู้คุมทั้งสี่เพ่งเล็งมาพร้อมกัน เกรงว่าเพียงแค่ลมหายใจเดียว ก็คร่าชีวิตคุณได้!"

ฉินเจี้ยนหนู่ส่ายหน้าอย่างต่อเนื่องแล้วกล่าว

"วางใจเถอะ ฉันมั่นใจ!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ จากนั้นก็หยิบเข็มมังกรหงเหมิงออกมา แล้วแทงไปบนตัว เพื่อเพิ่มระดับความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ ในขณะเดียวกันก็นำยาอายุวัฒนะยัดใส่ในปาก และเดินไปยังตรงหน้าของผู้คน

"ทุกท่าน โปรดสงบเล็กน้อย!"

หลินหยางตะโกนเสียงดัง

ทุกคนที่ต้องการจะบุกเข้าไปก็ตกตะลึงเล็กน้อย และหยุดลงตามๆ กัน

"คุณคือไอ้หมอนั่นที่กระด้างกระเดื่องกับนายท่านฉางหลานเทียนเจวี๋ย และใส่ร้ายป้ายสีเทพยุทธ์ฉางหลานใช่ไหม?"

มีคนจำหลินหยางได้ จึงขมวดคิ้วและตะโกนออกมา

"ทำไมแกถึงยังไม่ตายอีก?"

"แล้วนายท่านฉางหลานเทียนเจวี๋ยล่ะ?"

บางคนที่อยู่ข้างๆ ซักถามขึ้นมาทันที

สีหน้าของฉินเจี้ยนหนู่เปลี่ยนไป

แต่หลินหยางไม่ได้คิดที่จะตอบกลับคำถามนี้

เขากวาดสายตามองทุกคนอย่างเย็นชา แล้วกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า: "ทุกท่าน ฉันเพียงแค่อยากถามพวกคุณว่า พวกคุณอยากจะเข้าไปชั้นสองหรือไม่?"

เพียงแค่พูดคำนี้ออกมา ก็ทำให้ความคิดอันฟุ้งซ่านของทุกคนจดจ่อมายังจุดเดียวทันที

"เจ้าหนุ่ม ที่แกหมายความว่ายังไงกัน?"

ชายร่างกำยำผู้หนึ่งกล่าวถาม

"ฉันสามารถช่วยให้พวกคุณเข้าไปในชั้นสองได้"

หลินหยางยิ้มแล้วกล่าว

"ช่วยให้พวกเราเข้าไปในชั้นสองอย่างนั้นเหรอ?"

ชายร่างกำยำคนนั้นตกตะลึง

"หึ ในโลกใบนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ หรอก! เจ้าหนุ่ม แกไม่เคยรู้จักกับพวกเรามาก่อน พวกเราก็ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของคุณ มันไม่มีเหตุผลใดๆ ว่าทำไมคุณถึงใจดีกับพวกเราแบบนี้ ช่วยพวกเราเข้าไปในชั้นสองอย่างนั้นเหรอ? คุณมีจุดประสงค์อะไรกัน?"

สตรีคนหนึ่งก้าวออกมา แล้วหัวเราะเยาะ: "ฉันคิดว่า คุณคงคิดที่จะใช้ประโยชน์จากพวกเราอย่างแน่นอน เพื่อดึงดูดความสนใจจากผู้คุมจักรกลทั้งสี่ จากนั้นก็ใช้โอกาสนี้ในการเข้าไปในชั้นสองใช่ไหมล่ะ?"

"ห๊ะ? ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้เอง!"