บทที่ 3590 สหาย เชิญคุณก่อนเถอะ

ตั้งแต่เย่เหยียนประมือกันกับองครักษ์ของเทพยุทธ์ไท่เทียน หลินหยางก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ว่าเย่เหยียนจะไม่มีความสามารถที่จะผ่านรูปปั้นหินไปได้

การที่เขาจะโจมตีรูปปั้นหินและเข้าไปในชั้นที่สามนั้น มันช่างง่ายดาย

แต่เขายังคงเลือกที่จะทดสอบกระบวนท่า เพราะเขาอยากเข้าใจทักษะของรูปปั้นหินอย่างถ่องแท้

หลินหยางกล้าคาดเดาเลยว่า เย่เหยียนต้องการใช้วิธีการโจมตีของรูปปั้นหิน เพื่อล้วงลึกถึงความลับในตำหนักมังกรแห่งนี้

อย่างไรเสียรูปปั้นนี้ก็สร้างขึ้นโดยผู้สร้างตำหนักมังกร

ทุกสิ่งทุกอย่างของที่นี่มีความเกี่ยวข้องกับอีกฝ่าย

และด่านรูปปั้นหินเช่นนี้ จะเป็นตัวแทนกลอุบายของผู้สร้างได้ดีที่สุด

สามารถสร้างตำหนักมังกรเช่นนี้ได้ จะต้องเป็นผู้ล้ำเลิศสูงสุดอย่างไม่มีใครเทียบได้

เย่เหยียนต้องการขุดค้นผู้ล้ำเลิศสูงสุดคนนี้ออกมา!

ดูท่าเย่เหยียนจะทะเยอทะยานอยู่ไม่น้อย

จุดประสงค์ที่เขามาที่นี่ ไม่เพียงเพื่อสิ่งของล้ำค่าที่ผู้ล้ำค่าสูงสุดทิ้งไว้ เขายังต้องการถ่ายทอดแผนการของเขาด้วย

แผนการและวิสัยทัศน์ของคนคนนี้ ช่างน่ากลัวจริงๆ

หลินหยางจ้องมองเย่เหยียน ด้วยสายตาเย็นชา

ยิ่งเป็นเช่นนี้ เย่เหยียนก็ยิ่งต้องการฆ่าเขามากยิ่งขึ้น

จำกัดให้สิ้นซาก!

พร้อมกับเย่เหยียนเดินเข้าไปทางรูปปั้นหิน สถานที่นั้นก็เงียบลงอีกครั้ง

อั้นหมิงเยว่ถือดาบตามไปทันที

"พวกคุณไม่ต้องลงมือ อีกสักครู่รอผลักประตูเข้าไปก็พอ"

เย่เหยียนหันไปกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ค่ะ พี่เย่!"

อั้นหมิงเยว่พยักหน้า

เย่เหยียนหันกลับมาทันที และพุ่งเข้าไปที่รูปปั้นหิน

แต่ว่า.....เขาไม่ได้โจมตีรูปปั้น แต่แค่ป้องกันเท่านั้น

ดาบกระดูกขวางอยู่ตรงหน้าเขา ปิดกั้นทุกการโจมตีของรูปปั้นหิน

นี่ทำให้ทุกคนมองอย่างตกตะลึง

พลังอันรวดเร็วและดุดันที่เย่เหยียนใช้สังหารองครักษ์เทพยุทธ์ไท่เทียนเมื่อครู่นี้ในเวลานี้มันได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย

นี่เขากำลังทำอะไร?

แม้แต่องครักษ์เทพยุทธ์ทั้งแปดคนยังสามารถโจมตีรูปปั้นหินจนพ่ายแพ้ได้ เดิมทีเย่เหยียนไม่จำเป็นจะต้องต่อสู้ด้วยซ้ำ

ในขณะนี้อั้นหมิงเยว่มองอย่างไม่เข้าใจ

แต่ว่าไม่นาน เย่เหยียนก็ล้มเลิกการป้องกัน และเปลี่ยนเป็นบุกโจมตีแทน ดาบแทงเข้าไประหว่างคิ้วของรูปปั้นหิน

ในชั่วพริบตา รูปปั้นหยุดชะงัก

"ยอดเยี่ยม!"