บทที่ 3630 คุณมานี่เถอะ

ทุกคนต่างตกตะลึงตาค้าง แต่ละคนจ้องมองไปยังไฟของชั้นที่เก้าด้วยความตะลึงงัน

ทุกคนต่างก็ทึ่มทื่อไป

"มีคน....เข้าไปยังชั้นที่เก้าอย่างนั้นเหรอ?"

"พระเจ้า หลายปีขนาดนี้แล้ว ในที่สุดก็มีคนเข้าไปถึงชั้นที่เก้า....."

"ใครกันนะ? เขาคือใครกัน?"

ในสถานที่ได้เกิดเสียงเจี๊ยวจ๊าวขึ้นมา

บางคนเบิกตาโพลงมองเย่เหยียน และบางคนก็มองไฟที่ชั้นเก้าด้วยความประหลาดใจ

ถ้าหากเย่เหยียนไม่ปรากฏตัว ปฏิกิริยาของทุกคนก็คงจะไม่มากมายขนาดนี้ ถึงอย่างไรในความคิดของพวกเขา เย่เหยียนก็คือเทพยุทธ์ในอนาคต อีกทั้งยังสามารถเป็นเทพยุทธ์ที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดอีกด้วย

แต่ทว่า....เย่เหยียนออกมาแล้ว!

กระทั่งเขาก็ไม่ได้บุกเข้าไปยังชั้นที่เก้าอีกด้วย

เช่นนั้นก็ไม่ได้หมายความว่า เขาพ่ายแพ้อยู่แค่ชั้นที่แปดหรอกเหรอ?

อีกทั้งยังมีผู้ที่มีพรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเขาที่ทะลวงผ่านด่านชั้นที่แปด และฝ่าฟันไปถึงชั้นที่เก้า.....

และเมื่อมองไปที่เย่เหยียนอีกครั้ง เขาในเวลานี้ก็อยู่ในสภาพที่จนตรอกเสียเหลือเกิน

ทั่วทั้งตัวของเขาโชกไปด้วยเลือด พลังแห่งสวรรค์ก็แทบจะไม่มีเหลือเลย

ใครก็ไม่อาจจินตนาการได้ว่า ผู้ที่เรียกได้ว่ามีพรสวรรค์อันยอดเยี่ยมที่สุดในชีพจรมังกรใต้ดินนั้น จะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้

"คนคนนี้เป็นใครกัน? ใครที่เข้าไปถึงชั้นที่เก้าได้!"

เทพยุทธ์ฉางหลานตะโกนขึ้นมาในทันที

"เย่เหยียน นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

เทพยุทธ์ไท่เทียนอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปแล้วกล่าวถาม

"ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น เพียงแค่คนที่รนหาที่ตายคนหนึ่งเท่านั้น มันฉวยโอกาสตอนที่ฉันสู้อย่างดุเดือดกับคนจักรกล ลงมือซุ่มโจมตีฉัน!"

เย่เหยียนกล่าวอย่างนิ่งๆ จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิ เพื่อทำการรักษาร่างกาย

ทุกคน ต่างก็มองหน้ากันไปมา ด้วยความประหลาดใจไม่น้อย

สีหน้าของฉินเจี้ยนหนู่เปลี่ยนไปอย่างมาก ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกเม่ยเมิ่งที่อยู่ข้างๆ ห้ามเอาไว้

"เรื่องราวมาถึงขนาดนี้แล้ว ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว ทำได้เพียงภาวนาให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองคุณหลินเท่านั้น"

เม่ยเมิ่งกล่าวกระซิบ

ฉินเจี้ยนหนู่น้ำตาคลอ และพยักหน้าด้วยความกล้ำกลืน