ตอนที่ 3666
บทที่ 3670 ไม่ทรยศแน่นอน
October 21, 2026
บริเวณป่าหิน
ฟิ้วๆๆๆ…
ปราณดาบที่เหมือนคลื่นลูกใหญ่อันน่ากลัวได้ระเบิดออกมาทันที
ชั่วพริบตาเดียว ก้อนหินมหาศาลที่ห่างออกไปหลายไมล์ก็ถูกหั่นกลายเป็นสองส่วน
พื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยง ท้องฟ้าตลบอบอวล
แสงดาบอันน่ากลัวส่องแสงสะท้านอยู่ในป่าหิน
ผู้หญิงสวมชุดแดงคนหนึ่งจ้องมองแสงดาบอันน่ากลัวที่หายไปด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นสาวเท้าก้าวเดินเข้าไปในป่าหิน
บริเวณใจกลางของป่าหิน มีชายคนหนึ่งถือดาบเทพยืนหอบแฮกๆอยู่
พลังแห่งสวรรค์โอบล้อมตัวเขาเหมือนต้องการทะลายแผ่นดินให้แตกเป็นเสี่ยงๆ
ผู้หญิงเสื้อสีแดงยืนห่างออกมาหนึ่งร้อยเมตร นัยน์ตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
“คุณชายได้รับความช่วยเหลือจากสองเทพยุทธ์ ถ้าพลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าการก้าวเข้าสู่ดินแดนเทพยุทธ์ ก็คงอีกไม่นาน”
“ดินแดนเทพยุทธ์สำหรับผม ง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก! แต่ก่อนเข้าสู่ดินแดนเทพยุทธ์ ผมต้องจัดการเรื่องหนึ่งก่อน”
ฝ่ายชายก็คือลิ่งหูหยู่ เขาพูดด้วยสีหน้าดุดัน
ผู้หญิงชุดแดงยิ้มและพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “อยากกำจัดแซ่หลินคนนั้น ไม่ยากหรอก แต่ได้ยินว่าตอนนี้เขาหลบซ่อนอยู่อาคารมอบรางวัลนำจับเพื่อเข้าฌานอยู่ คนของเขากับคนของตระกูลดาบโลหิตก็หลบซ่อนอยู่ด้านในนี้ คุณคงไปทำตัวอันธพาลในอาคารมอบรางวัลนำจับไม่ได้หรอกใช่ไหม?”
“อาคารมองรางวัลนำจับเหรอ?”
ลิ่งหูหยู่กำหมัดแน่น ตาสองข้างแดงก่ำแล้วพูดว่า: “หรือว่าเขาคิดจะหลบซ่อนอยู่ข้างในตลอดไปเหรอ?”
“ทำไม? คุณอยากจะฆ่าเขาจนทนไม่ไหวเหรอ?”
“ถ้าไม่ฆ่าเขา ถึงแม้ว่าจะก้าวเข้าสู่ระดับเทพยุทธ์ มันก็ไม่มั่นคง อีกอย่างผมต้องการแก้แค้นให้น้องชายผม!”
“แบบนี้ งั้นก็ฆ่าเถอะ”
“ทำไม? คุณมีวิธีการอะไรดีๆเหรอ?”
ลิ่งหูหยู่มองไปทางผู้หญิงเสื้อแดงทันที
แต่เขาก็ได้เห็นผู้หญิงเสื้อแดงครุ่นคิดสักครู่หนึ่ง และเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ในเมื่อเขาไม่ยอมออกมา งั้นพวกเราก็ล่อเขาออกมาก็จบ!”
“ทำไมพูดง่ายแบบนี้?”
“ทำไมจะไม่ง่ายล่ะ? แม้ว่าตอนแรกการกระทำเรื่องของตระกูลดาบโลหิต ฉันจะไม่ได้ไป แต่เกิดเรื่องอะไรขึ้น ฉันรู้ดี เทพยุทธ์ฉางหลานไม่แตะต้องเขา ก็เพราะอยากจะใช้ประโยชน์จากเขา เพื่อรับมือกับเย่เหยียนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเทพยุทธ์อั้นเทียน! เมื่อเป็นแบบนี้ เทพยุทธ์ฉางหลานก็สามารถจัดการสั่งคนผู้นี้ได้ คุณแค่บอกอาจารย์ของคุณออกคำสั่ง ไปบอกไอ้แซ่หลินนั่นว่าหาที่กลบดานหลบซ่อนของเทพยุทธ์อั้นเทียนเจอแล้ว ให้เขารีบไปสังหารซะ แล้วอย่างนี้เขายังจะหลบซ่อนอยู่ในอาคารมอบรางวัลนำจับได้อีกเหรอ?”
ผู้หญิงเสื้อแดงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
แต่ลิ่งหูหยู่กลับส่ายหน้าอีก
“อาจารย์เป็นคนพูดคำไหนคำนั้น เขาไม่ให้ผมแตะคนผู้นี้ เขาไม่มีทางตอบตกลงหรอก”
“งั้นก็สร้างเรื่องขึ้น!”
“ถ้า….อาจารย์รู้ งั้นอาจารย์ก็โกรธสิ”
ลิ่งหูหยู่สีหน้าลังเลใจ พะว้าพะวัง
“ในเมื่อต้องการแก้แค้น ทำไมถึงสนใจเรื่องเล็กน้อย? อีกอย่างเทพยุทธ์ฉางหลานใช้เขารับมือกับเย่เหยียน ไม่ได้ใช้คุณ แบบนี้ไม่ใช่เพราะคิดว่าพรสวรรค์ของคุณไม่ดีเท่าเย่เหยียนเหรอ? ไม่ใช่ยิ่งดูถูกคุณเหรอ? ถ้าคุณฆ่าคนผู้นี้แล้ว ก็จะพิสูจน์ได้ว่าพลังของคุณอยู่เหนือคนผู้นี้ และรับมือกับเย่เหยียนได้เหลือเฟือ พอคนผู้นี้ตาย ถึงแม้ว่าเทพยุทธ์ฉางหลานจะไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรกับคุณ! ตรงข้ามยิ่งจะทำให้ฐานะของคุณมั่นคงขึ้น แบบนี้ไม่ดีเหรอ?”
ผู้หญิงเสื้อแดงส่ายหน้าไปมา พูดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา
คำพูดเหล่านี้ ทำให้ลิ่งหูหยู่ตาลุกวาว
“ทำเวลาไหนจะเหมาะสมที่สุดเหรอ?”
เขาถามด้วยน้ำเสียงอึมครึม
“คุณฆ่าเขาได้ไหม?”
ผู้หญิงเสื้อแดงถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ลิ่งหูหยู่สีหน้าเปลี่ยน พูดด้วยน้ำเสียงอึมครึมว่า: “ไม่รู้”
ก่อนหน้านี้ที่อยู่ตระกูลดาบโลหิต เขาถูกหลินหยางโจมตีพ่ายแพ้หลายครั้ง แน่นอนสังเกตเห็นพลังได้
แต่ช่วงนี้เขาได้รับการอบรมฝึกสอนจากสองเทพยุทธ์ พลังเพิ่มมากขึ้น จนเทียบกับตอนแรกไม่ได้แล้ว
แต่ถึงจะเป็นแบบนี้ ในใจของเขาก็ยังไม่มีความมั่นใจ
“ฉันช่วยคุณละกัน!”
เวลานี้ จู่ๆฝ่ายหญิงก็พูดคำนี้ออกมา
ลิ่งหูหยู่ดวงตาลุกวาว
“คุณจะลงมือแน่เหรอ? งั้นดีมากเลย!คนผู้นี้จะต้องตายแน่นอน!”
“ช่วยคุณไม่ยากหรอก แต่หวังว่าหลังจากคุณเข้าสู่แดนเทพยุทธ์แล้ว คุณจะทำตามสัญญาที่รับปากฉันไว้นะ!”
“ไม่ทรยศแน่นอน!”
ครืน…
ประตูหินถูกเปิดออกช้าๆ
เงาร่างสองเงาร่างเดินออกมา